Leven is sjacheren, knoeien, prutsen.
We mogen het alleen niet te ver drijven.
Zodra ver zich ervoor voegt,
is het hommeles.
Niemand wil verknoeid zijn,
verprutst,
laat staan verkwanseld.
We kwanselen allemaal.
Ik noem de dingen graag bij naam.
Sommige woorden dekken alles,
zoals smurfen:
we smurfen wat af,
we kwanselen wat af.
Kwanselen herinnert ons eraan
hoe mooi we mislukken,
hoe mis we lukken,
hoe lukken soms misloopt.
En toch maken we te veel kwansel
over kwanselen.
We zijn nog lang niet verkwanseld.