Liefde op z'n laatst

3 mei 2021 · 19 keer gelezen · 1 keer geliket

Je handen trillen,

hoe verfijnd,

bliezen zij vroeger

mijn zorgen weg

als een storm 

in een glas

 

water,

 

valt om,

druppels doordrenken

het droog papier

van je laatste wil,

niet wat je wil.

 


Het blijft kwetsbaar,

om te zien,

hoe jij je laatste loodjes 

langzaam loslaat,

het leven ziet

als op eieren

 

lopen,

 

Je schuifelt meer,

je kuiert,

kleine meters nog,

tot in lengte 

van dagen

en je mijlenver 

bij mij vandaan,

 


voor altijd

bij mij weg zult gaan.

Geraakt door deze tekst? Maak het hartje rood of deel de woorden met je vrienden.

Zo geef je mee een stem aan de woorden van deze schrijver en help je hem of haar verder op weg.

3 mei 2021 · 19 keer gelezen · 1 keer geliket