Ik houd niet van groepen.
Zet mensen samen en ze vormen een cirkel.
Die is pas rond als hij sluit.
En dus sluit hij uit.
Iemand blijft buiten.
Ik blijf liefst buiten.
Mijn ontsnappingspoging mislukt soms.
Dan zit ik vast in de ritssluiting:
de huid van mijn identiteit ertussen geklemd,
bengelend aan hun cirkel
als een rietje aan een ballon.
Je wordt zo weggeblazen.
Ik blaas er wat lucht in.
Wordt het te krap,
zoeken ze nieuwe vormen,
ontcirkelen ze
boven mijn hoofd.