de evenaar
heeft gisteren
een mes gekocht
die bol mag schoon in twee
snijd nu maar
door roest en rozen
draag
wel
goed
zorg
voor
het
kind
spaar het broze
leg de doden op een rij
steek die helften
alle lijken
in dit hemeltuig
aan het stuur van wat nog leeft
zit een trouw inferno
naast een zeer ervaren lot
deze
twee
piloten
voeren onze streken uit
de verbanning
van ons lijden
lijkt een linke missie
kapitein spock
is echter
zelden bang
slechts wat in de war
spoken draven
door zijn hoofd terwijl
uranus
huivert
hij heeft nochtans geluk
er is die fee
vol hartgeklop
zij zuigt graag aan zijn oren
steekt haar tong diep in zijn brein
achteraf is er
een feest
voor rauwe geesten
het begint om vijf na twaalf
elfen zullen zich ontbloten
sterren en hun fonkelingen
komen met de tram
alle wissels
staan helaas verkeerd
de boel zal toch vergaan
het beest met groene klauwen
wacht ginds in het gras
het eindspel
wordt zeer binnenkort
een moordpartij
kom
desalniettemin
kleef de vrees
durf en klief de zee
wandel naar utopia
doorkruis de rust en razernij
kapitein spock
heeft altijd taaie ogen
ziet de toekomst zich herhalen
toon ons nog een keer
die evenaar, meneer
het kind
wil kolken kalmte schenken
warme zon bewaren
leed vermalen
botten van de hel
kalk en water
vormen weke taferelen
voed ze nog eens
met het zout van dode zeeën want
dan zou het beeld weldra vergaan
uit de reeks 'Reizen met Ricky'