Maan slaapt in de sleuven.
Wie ze trok is al verdwenen, liet het land zo achter.
Hoe lang nog, welke duisternis, welk daglicht, welk geluid?
Neen. Wek de maan nog niet. Zij ligt daar schoon in repen. Onbegrepen.
Wat zij verkiest. Dat weet de nacht.
Wacht nog daglicht. Wacht nog stemmen en motoren.
Wacht nog pletwals. Mnsheid. Aardse wreedheid.
Maan slaapt in de sleuven.
Wie haar trok, uit de lucht, liet ze achter, in die groeven, zonder grief over verlies.
uit de reeks 'Kleinood'