Stroom / 3

Susanna
3 dec. 2019 · 3 keer gelezen · 0 keer geliked

Niet anders dan normaal

wanneer de stroom langs mij kabbelt

kleine zeilbootjes en gele rubberen eendjes

meevoerend met de wind in een absurd verhaal,

kijk ik met mijn ogen dicht

hoe de stroom van mij wegdraait

op zoek naar een grote gemeenschappelijke zee of oceaan

waarin alle druppels samenkomen

tot een groter geheel. 

 

Anders dan de anderen

vang ik mijn druppels op

in een glazen huls

zodat ik ze elke dag kan zien

in alle gedaanten kan bekijken

hoe de regenboog erop blijft ketsen

in honderd schakeringen

alleen voor mij.

 

Voor mij geen zee

samen met andere druppels en gedachten.

Ik hecht aan mijn eigen pijn die in een zee niet meer van mij alleen zouden zijn.

Geraakt door deze tekst? Maak het hartje rood of deel de woorden met je vrienden.

Zo geef je mee een stem aan de woorden van deze schrijver en help je hem verder op weg.

Susanna
3 dec. 2019 · 3 keer gelezen · 0 keer geliked