lang kan ik haar kijken
ik hou ervan, het beeld van haar
ze verdraagt haar vertrouwde gezicht
de ogen en haren zacht aangezet
als met zilverstift
maar daaronder een mond rechtuit
met pen en scherpe kanten getuit
hoe ze zorgelijk haar karakter aantrekt
donker ook
vegen van houtskool
ik herken haar aan de paar houdingen
waaruit ze kiest, de beste dekmantel
altijd aquarel
ze kan lang de dag in staan
onbeweeglijk en duldig
hoe ze haar beeld afwacht
lang zal ik haar lezen
lang zal ze mij leren
dat ze getekend door het leven er gekomen is
dat zie je
ze is mijn lievelingsfiguur
zij zal met tijd misschien vervagen
maar zij zal nooit uitgegomd
ik hou haar voor altijd bij
als een eerste tattoo op mijn schouder
voor mij wordt ze het nooit, echt ouder
alleen maar meer van betekenis