Woorderlicht

Gebruikersnaam Woorderlicht

Poëzie

Over Woorderlicht

Jolien is apotheker, lindyhopper, dierenvriend, vrouw en dichter.
Hier brandt Woorderlicht; toegankelijke gedichten om door te lezen in je dagelijkse leven. Wees welgekomen!

Teksten

{ }

Steeds vaker droom je de jaren als minuten voor je uit. Wat met de volgende tien. Te vroeg voor de job van je leven? Waar kan je minstens 38 uur per week met je hart en ziel heen? Als de tijd juist zit, zal je een eerste, een zoveelste of geen kind verwekken. En wanneer van alles genoeg, vlak voor het te laat is, zal je nog één keer omkijken en zelf kiezen te vertrekken. Er wordt gezegd dat er een God is die lacht om onze plannen. En toch. Zijn we tot in onze kernen voorgeprogrammeerd? Zelfs onze chromosomen gecompacteerd en nog, ze blijven splitsen. Openen zich als minuscule accolades. Hoe ze ons plaats geven. Het serieus lang kan duren (zelfs driekwart leven) eer we turen door hun kieren,schijnbaar niks zien en leren: het is op microscopisch veel verlangen dat we teren. En plots zit je er terug. Vooruit starend in de les wiskunde. Je juf krult armen rond een niks op bord en jij vraagt je af waarom je ook dit weer voor het leven moet gaan onthouden. De lege verzameling. Waarvoor die ooit even dienen zal.

Woorderlicht
3 2

Demens

hij heeft niets van rust nodig niet tien triljoen liter ruis  veegt haar smeerlap telkens tegen zijn wangen dwaalt er alleen mee door gangen en keert    terug naar haar kamernummer  laat zich noemen met niet zijn naam  hij toont geen vuiltje op zijn gelaat ze huilt naar huis hij kust haar voorhoofd

Woorderlicht
5 0

Veroorloging

heerst er dan een bovenaardse kracht waarin wij geloven laat geen gewaad ons groots, maar een kosmische kolos ons kleins beloven een midden in solitaire standpunten  een kort kassaticket als wij genoeg inkrimpen  het uitdijen alleen nog naar ons binnen toe lukt het misschien samen te verdwijnen als supernova  in een paar miljard keer machteloos te verschijnen bedaard als sterrenstof en zij die onverbogen weer naar andere woorden trekken laat ze gaan, laat ze lopen, hoe zijn we zo ver gekomen daar komt een wereldlijder gecontroleerd ten val en leeft nog kort en gelukkig

Woorderlicht
1 1

Zielzwier

sidder en beef het wordt ons  dansen daar sta je bottenkapstok  waar je lijf als jas kan laten   draai bij en zielzwier door  je aarzeling over vloer is lava met dat wat niet in koude kleren bleef   want voor wie het dansen  in een stilstand ziet zijn hoe zwaarder de voeten hoe lichter de beweging op donzig dolomiet

Woorderlicht
7 0

Kerstomaat op café

Dat heel serieus volwassen gedragengebeurde uiteindelijk pas half de 20 toen ik stilzwijgend incasseerdedat een stampcafé en een Kersttomaateigenlijk niet bestaan maar ze in mijn hoofd wel lekker zokonden blijven klinken.   (Illustratie van 'Look, a Lion!')

Woorderlicht
12 1

Flan karamel

gelijke warmte heeft  van al mijn badwater lichaam gemaakt   een kleverig laagje vandaag druipt van me af tot op de badkamervloer   visco-elastisch trek ik na druk  met vertraging terug  naar mijn vorm   ik glunderlach en glim  in zachtgele schemer als een net uit het kuipje gekiepte flan met karamel   je meest vereenvoudigde zelve is  waar je met de gulzigste goesting naar zocht

Woorderlicht
9 1

Buitenzinnig

Er was eens een mens die gezien wou maar niet rechtstreeks   Het bracht een mens die zich vragen stelde bijna buitenzinnig   Nog net op tijd keerde de mens de vraagtekens om  tot hengelhaakjes waaraan  uit hordes voorbijsnellende mensen  enkele bleven hangen  als pijlen wezen:   ‘Kijk hier, hier woelt het leven’

Woorderlicht
9 2

Eindmens

dat je graag iets doet omdat het nu nog kan, witte rozen opknopen tegen de wind   dat je al hard kan missen wat er nu nog is, veertig voetstappen als een marathon   dat wat je niet uitspreekt even niet bestaat, zoveel zenuwbanen zomaar zinderend   ja een eindmens weet dat als straks bijna ophoudt   het laatste wat je wil doen, leven is als wie je waardig bent

Woorderlicht
17 2