Zestien wandelschoenen

28 jan 2026 · 4 keer gelezen · 1 keer geliket

Dat is een vreemde titel. Geen goede? Vreemd maar daarom niet slecht. In het beeld passen de schoenen, dat zeker! Je kan ze zien wandelen, ze staan niet stil. Ze marcheren niet. Het zijn geen oorlogsschoenen, die overigens niet bij de foto zouden passen. Bij de foto past vrede, koude temperaturen én vrede. Wat zie je nog? Ik zie kousen, broeken, riemen, knopen, ritsen, buiken, benen. Dan zie ik vier mensen, verschillende vormen en op elkaar gelijkende vormen. Twee mensen praten, oorlog zou het onderwerp kunnen zijn. Waaraan zie je dat? Aan hun voeten, die haast lijken te hebben, alsof ze weg van het onderwerp. Nu staan ze stil. Het zijn vrouwen die beiden één arm hoger in de lucht steken, om het rood van de verre lucht aan te raken. De grote vrouw bloedt uit haar neus, druppels in de sneeuw. De kleinste volgt het voorbeeld, een tiental bloeddruppels vallen. Uit haar neus? Nee, uit een oor. Luister, ze zoemen nu, zingen als bijtjes. Ze zoemen luider en het bloed lost op.

Geraakt door deze tekst? Maak het hartje rood of deel de woorden met je vrienden.

Zo geef je mee een stem aan de woorden van deze schrijver.

28 jan 2026 · 4 keer gelezen · 1 keer geliket