Lezen

Vorming voor leerkrachten

Leerkrachten kunnen ook vorming volgen bij de dienst Natuur- en milieueducatie.   Vraag vorming aan   Een teamgericht vormingsaanbod voor leerkrachten in het basisonderwijs en het secundair onderwijs. De vormingen zijn gratis en op locatie op vraag van de school. Ideaal voor versterking van je team op personeelsvergaderingen en pedagogische studiedagen.   MOS - het vroegere Milieuzorg Op School - brengt sessies rond de thema's afval, Natuur op School, duurzame voeding, klimaat, water en leerlingenparticipatie.  Voor inlichtingen neem je contact op met MOS West-Vlaanderenwww.west-vlaanderen.be/mos, Mos(at)west-vlaanderen.be, 050 40 33 80   De bezoekerscentra van de provincie West-Vlaanderen bieden kennismakingssessies aan over de modules die je met je klas kan volgen in het centrum. Bekijk de mogelijkheden op (link naar een database die nog niet bestaat of pdf van de folder)   Volg vorming in het open aanbod   In het schooljaar 2015-2016 kan je in januari en maart op MOS café. Een pakketje groen dompelt je onder in de natuur. Bekijk alle details op de MOS vormingskalender (link).   Schrijf je in voor de vormingen in de bezoekerscentra van het schooljaar 2015-2016 op de vormingskalender (link naar pagina met de vormingen).

DDEP
0 0

Liefde voor een man(darijn)

Oh mandarijn oh mandarijn, Hoe kunt gij soms zo zacht zijn? Zo'n fris en zoet stuk fruitWaar heerlijke jus uit spuit.   Zo hemels diep oranje hier en daar een witte franje. Maar oh zo wispelturig, smaak jij soms venijnig zurig.   Dan ben je hard en taai vooral zo ongelooflijk saai.  Of maak je ‘t nog spannend? Wat ben je toch verwarrend!   Want ook al zit je niet vol sap  of ben je echt geen lekkere hap, Je hebt wél pit zo'n stuk of 10, klein en wit.   Maar lieve mandarijn, je zorgt goed voor onze lijn,  ons welzijn,  voor iedereen, groot of klein.   Keer op keer als ik je pel geniet ik van iedere tel. 't Is net een spel: Wat zit er dit keer onder ‘t vel?   Mensen vragen dan Waarvoor die dingen dienen Dan zeg ik: weet jij daar niet van? Dat zit VOL vitamienen!   Zelfs al heb je appelsienenvel, is het goed als ik je bel? Want van zo’n sexy citrus Krijg ik graag een lange kus…   Ondanks kleine ergernissen, wil ‘k je nooit meer missen.  En gezien er zo weinig toffe mannen zijn, word jij misschien mijn MANdarijn?

Hans Desmet
0 0

Gênanteste moment uit mijn leven

Toen ik lesgaf in Londen, deed ik ‘day to day supply’, oh praise the Lord, wat een feest. Om 7 uur ‘s ochtends stipt mag je bellen: op welke school hebben ze me vandaag nodig? ‘ah Hanne, jij mag de metro nemen naar het treinstation, waar je een trein neemt. Je stapt af na een 45-tal haltes en neemt een bus, die je naar een manège brengt, waar je te paard door een bos verder moet. Op het einde van het bos zal je een kasteel zien met een prinses op de 19de verdieping. Het is de bedoeling dat je haar zo snel mogelijk bevrijdt en haar een anti-gif geeft voor haar ziekte, dat je bij de zwarte ridder moet zien te bemachtigen (geen stress, dat is niet zo moeilijk). Als je de prinses het anti-gif gegeven hebt, zal zij je voorzien van een fiets die je kan gebruiken om tot aan de school te geraken! Kortom, a ‘pretty straight forward journey’. Allé, have a good day, doei!’. Standaard een half uur te laat kom ik dan totaal bezweet, overstressed en doodmoe binnengewandeld, de indruk gevend dat ik te laat ben doordat ik me overslapen heb of zoiets, terwijl die lieve mannen van mijn agentschap daarvoor gezorgd hebben. Een klasleerkracht die mogelijk nog meer bezweet, overstressed en doodmoe is, legt me dan razendsnel uit wat er vandaag op de planning staat. Deze is compleet Chinees voor mij, maar mijn enige reactie is een geruststellende glimlach en een zelfzekere knipoog (terwijl ik subtiel mijn zweetsnorreke wegveeg).   Ik weet me telkens wel weer te behelpen met de kinderen, gelukkig is toneelspelen één van mijn kwaliteiten: gewoon doen alsof je pérfect weet waarmee je bezig bent en goed oefenen op serieuze, gechoqueerde blikken (alsof het kind iets uitspookt en jij de plichtsbewuste volwassene bent). Uiteraard ligt het gevaar altijd op de loer: niet te zelfzeker worden. Zo ook op een zonnige dinsdagochtend in ‘Year 5’, toen de kinderen moesten schrijven over de (blijkbaar zeer bekende) farao Toetanchamon. Deze stoute jongen is die dag in een mum(ie) van tijd de nagel aan mijn doodskist geworden. Nu ja, vrij belangrijk detail: geschiedenis is nooit één van mijn grootste talenten geweest, met de nadruk op het oude Egypte. Wist ik veel dat die man dé don Juan van zijn tijd was? Dus toen een jongen braaf opschreef dat Toetanchamon een trio had met zijn stiefmoeder en zus, begon ik gechoqueerd en redelijk hysterisch (oké extréém hysterisch) te schreeuwen en vroeg ik hem: ‘DENKT GIJ ECHT DAT DIT GRAPPIG IS??????’ De brave kerel keek mij lichtelijk verward aan maar schudde traag, met open mond zijn hoofd. De hele klas had zijn pen neergelegd en zat met trillende handen te staren naar mij. ‘We zullen wel eens zien van DE DIRECTEUR DAARVAN VINDT!!!’ en met grote ogen toonde ik zijn schrijfsel aan iemand van de support staff (ja, danku Karma dat er uiteraard op dat moment een andere volwassene in de klas aanwezig was, echt merci). Het moment dat zij mij vertelde dat de jongen effectief correcte informatie had neergeschreven, ja ik moet zeggen dat ‘gênant’ een zwaar understatement is voor deze situatie. Ik word nu niet snel rood maar bij het zien van haar verraste blik vol plaatsvervangende schaamte, zouden mijn oh zo geliefde aardbeien totaal verbleekt zijn. Ik wou verdwijnen, in een hol in de grond kruipen in plaats van gniffelende blikken te ontwijken en mij te verontschuldigen voor 60 spottende ogen. Maar ik koos voor de juiste weg, want dat is wie ik ben. En er was jammer genoeg geen hol beschikbaar.

Hans Desmet
0 0

Wat je wil

Je weet wat je wil En wat je ziet En wat je voelt, Maar de improvisatie Blijft onverklaard En de excuses Blijven achterwegen.   Rechtuit Zeg je wat je wil En wat je ziet En wat je voelt, Maar de oprechtheid Blijft verborgen En de kwetsingen Blijf je afvuren.

Masha
0 0

De Waarzeggers

Zeggen dat ik een waarzegger ben, zou me te veel tot eer strekken, waar? Ik bezit geen glazen bol, draag geen overmaatse oorringen, bind geen bandana om mijn hoofd en resideer niet in een woonwagen op de plaatselijke foor. En wat meer is: ik behoor niet tot de vrouwelijke kunne. Maar ondanks al deze schromelijke tekortkomingen, slaag ik er bij tijd en wijle in zeer nauwgezet de toekomst te voorspellen, waar? Zo weet ik ’s avonds reeds jaar en dag met zekerheid aan te kondigen dat er ‘s morgen een nieuwe dag zal aanbreken. Nog nooit gefaald, waar? En tijdens barre februaridagen durf ik me al jaren te bezondigen aan de gedurfde uitspraak dat het gauw weer lente zal zijn. Eveneens een voorspelling die me nog nooit zuur opgebroken is, waar? Om nog te zwijgen over mijn boude frase, dat na elke plensbui zonneschijn volgt. Deze zinspreuk bevat zoveel ontegensprekelijke waarheid dat hij reeds lang in een licht aangepaste versie zijn stek gevonden heeft tussen de wijsheden van wijlen Phil Bosmans, waar? Goed, ik hoor u denken: “Wat een wonderlijke waarzegger moet je zijn om met zulke alledaagse wetenswaardigheden voor de dag te komen. En wat een eergierigaard om te stellen dat dit straffe voorspellingen zijn! Dan brengt Frank Deboosere het er beter vanaf, waar? ” Waar! Ik heb geen enkele moeite om toe te geven dat het dagelijks weerpraatje van onze guitige weerman meer indruk maakt dan mijn goedkope dooddoeners. Tracht in een land met de oppervlakte van een forse reigerspetter maar eens drie dagen op voorhand te bepalen waar die ene zonnestraal de harten zal verwarmen en waar men de voeten niet droog zal kunnen houden. In vergelijking met mijn goedkope waarzeggerij is dat een heuse heksentoer, waar? Nee, ik heb geen enkele moeite om toe te geven dat ik geen Frank Deboosere ben, net zo min als het me zwaar valt om in een Jan Bardi of een Gili mijn meerdere te erkennen. Met mijn gedurfde quotes reik ik nog niet tot aan de enkels van deze hooggewaardeerde heren, waar? Maar toch wil ik even stipuleren dat de drie voornoemde brave huisvaders evenmin over bovennatuurlijke gaven beschikken als ik. Neem nu Frank Deboosere. Pak deze radde tong al zijn elektronische hulpmiddelen af en drop hem in het midden van de woestijn en zijn voorspellingen zullen al heel wat minder accuraat zijn. Hoewel de woestijn in dat opzicht misschien een foute keuze is, aangezien malse regenbuien daar niet meteen tot de alledaagse gebruiken behoren, waar? Schotland dan misschien? Ook niet, want daar regent het elke dag vijfentwintig uur aan een stuk, waar? Nederland dan? Of Duitsland? Of toch maar gewoon België? Welja, zet Frank Deboosere in het midden van een koeienwei in Ukkel, zorg dat hij over niet één van zijn hulpmiddelen kan beschikken en laat hem het weer eens voorspellen voor drie dagen en evenveel nachten door hem enkel een blik op de lucht te gunnen. Eens benieuwd hoe hij het er dan vanaf zal brengen!En Jan Bardi en Gili, hebben deze brave zielen zelf niet herhaaldelijk gesteld dat paranormaliteiten niet bestaan? Zij zijn niet meer dan verméénde waarzeggers; doortrapte schurken die op lepe manier truken van de foor aanwenden om de goedgelovigheid van de goegemeente op de proef te stellen, waar? Bovendien… Jan Bardi, van waar is deze illustere man afkomstig? Van Leuven of all places! Een wat uit zijn voegen gebarsten provincienest dat zichzelf al eeuw en dag de enige echte universiteitsstad van de Lage Landen waant, waar? Hoe kun je beschouwd worden als ‘waar’zegger als je niet eens durft toe te geven dat Gent als universiteitsstad op z’n minst Leuvens gelijke is?! Nee, dan komt Lieven Gheysen, alias Gili, al wat meer in de buurt van de echte waarzeggerij. Hij mag dan wel het levenslicht gezien hebben in Kortrijk en daarna tien jaar lang een café uitgebaat hebben in – hou je vast – Stasegem.  Sinds 2007 bewijst deze brave man zijn hoge intelligentie door zijn intrek genomen te hebben in een stulpje dat zich situeert in de fiere stede aan de samenvloeiing van de Leie en de Schelde, daar waar men met trots de strop om de nek draagt, waar? En als er nu één volk op de aarde is dat met recht en rede aanspraak kan maken op de titel van ‘waar’zegger, dan zijn het toch de Gentenaars, zeker. Waar?  

Lou Van Lier
0 0

MEE-ETEN

‘Ik heb een pik! Ik heb een pik!’ Mijn moeder zwaait met de rookworst. Ze heeft de ziekte van Pick, fronto-temporale dementie. De geriater zegt ‘piek’, maar mijn moeder zegt ‘pik’, omdat ze heeft gemerkt dat ze daarmee de boel op stelten zet. Ze blijft het net zolang herhalen tot een verzorgster ingrijpt: ‘Ja, mevrouw, nu weten we het wel.’De zes andere vrouwen en de enige man op haar afdeling kijken gelaten toe hoe de verzorgster de worst voorzichtig uit mijn moeders hand bevrijdt en in stukken snijdt. Ik eet mee, dus de stukken zijn vandaag extra klein.Mijn moeder is niet veel ouder dan de verzorgster. Regelmatig denken de andere patiënten dat zij ook een verzorgster is, eentje die er altijd is. Mijn moeder gaat mee in haar rol. Ze rijdt de mensen naar het toilet, raapt hun gevallen tijdschrift van de vloer en prakt de aardappelen fijn. Soms gaat het zo goed dat ook ik denk: wat doet ze hier? Maar daarna zakt ze weer weg.Ze kijkt me aan, vanaf de overkant van de ronde tafel. Haar mond gaat onophoudelijk open en dicht, alsof ze op het punt staat om iets te zeggen en zich steeds weer bedenkt. Ik knik haar bemoedigend toe, maar haar ogen worden troebel van onmacht.‘Gezellig hè, dat uw zoon een hapje mee-eet?’ zegt de verzorgster. Ze kijkt me samenzweerderig aan. Alleen al daarom heb ik een hekel aan haar, maar ik knik toch, voor mijn moeder.‘Heel gezellig,’ zegt een vrouw met een verschrompeld gezicht en handen vol levervlekken. ‘Hij is een schat.’ Iedereen knikt en kijkt me liefdevol aan. God mag weten voor wie ze me aanzien.Mijn moeder zet iedereen weer met beide benen op de grond. ‘Mijn zoon,’ zegt ze plechtig, ‘heeft een heel grote pik.’Alleen wij tweeën moeten daar om lachen.

Grand Foulard
0 1

VERMIST

Het afscheid was onafwendbaar. In oktober van het jaar ervoor waren we nog 10 dagen op reis geweest naar Egypte. De plaats heette Sharm-el-Sheikh, maar ik voelde me armer met elke minuut die er verstreek. Deze reis zou het ultieme bewijs moeten vormen van de onware kronkels in mijn hoofd die al langer een geest in het huis van de liefde bespeurden. Het bewijs bleef uit. De aanklager had gewonnen. Toch zou het nog een maand duren eer ze me de waarheid vertelde. November, koud…een café in het Antwerpse : de eenrichtings-confrontatie…nog kouder. De nieuwe baan had haar meer opgeleverd dan maaltijdcheques, een laptop en een GSM. Hij werd niet vermeld in het bonuspakket. We zaten allen in dezelfde branche : een driehoek in de expeditie-wereld. Dat maakte dat ik hem ook toevallig kende, echter enkel via de telefoon. Joviaal, vriendelijk, behulpzaam…té behulpzaam. Stilaan verdween de driehoek en werd het een rechte lijn tussen twee punten. Het derde punt werd als overbodig erkend. Kerstmis in hel… Alleen in een café op Linkeroever. Zij vierde het elders. Nee, niet bij hem : hij was getrouwd. Vreemd, laat ik nu denken : zij ook. Ze trok naar het kerstfeest bij mijn eerste vrouw. Ha, leuke speling van het lot ! Hoewel…  Was zij ook niet aanwezig bij de bevalling van een nieuw zustertje voor onze twee kinderen ? Ik had vrouwen nummer één en twee afgezet aan het hospitaal om meteen terug te keren naar Wilrijk, waar mijn maat stond te wachten voor een potje snooker. Mooie tijden… Een boze verpleegster stond mij op te wachten in de gang buiten de kamer. Of ik het normaal vond om nu te gaan snookeren ? Sorry, ben slechts huisvriend van beide dames, die een koppel vormen. Verpleegster verlegen… Ik niet ! Nieuwjaar in stilte…Kinderen naar hun respectievelijke vriendin en vriend. Op het allerlaatste moment : uithaal-Chinees…weggooi-Chinees. Weggooi-echtgenoot. Televisie, muziek, lezen, vuurwerk : Oh en Ah ! Slapen : zij in wat ooit ‘onze’ kamer was, ik op mijn inmiddels vaste stek in de logeerkamer. Het begin van een nieuw jaar…het begin van de ultieme nachtmerrie. Op vrijdag bleef de dochter altijd slapen bij haar vriend. Inmiddels 23 jaar…wat knaagt er dan verdomme nog steeds zo ? Op 1 februari kon ze een studio betrekken in hartje Antwerpen. Kwam goed uit : afscheid nemen van ‘mijn’ dochter zou te moeilijk zijn. Goh, plots meteen weer ‘mijn’ dochter ! De zoon woonde samen : ‘missing in action’. Nog een probleem opgelost. Bezoekers winnen : 1-2 ! Vreemd hoe zo’n wedstrijd kan lopen…binnen enkele uren : 0-3 ! Ze wordt omstreeks 13.00 u opgepikt door de té behulpzame man met de bedrijfscamionette. Inmiddels : zowat 1000 cd’s en niet één nummer helpt haar een laatste, onverwachte twist aan het verhaal te geven. Wel tranen…véél tranen. Ze zei : “Van verdriet”. Verdriet…over 18 verloren jaren ? Ik zei : “Van geluk”…(Chicago : ‘If you leave me now’). En de klok zegt ‘tik…tik’. Koffietijd ! “Weet je nog…. ?” (Lionel Richie : ‘Three times a lady’). “Goh ja, da’s waar…was ik vergeten, ha ha !”. De amputatie van haar linker-middelvinger. Jaren later, de microchirurgische ingreep om de wijsvinger van dezelfde hand te redden. Zelfs kanker kon het niet van ons halen ! Onoverwinnelijk : samen oud worden. Haar grapje : “makkelijk voor jou : jij bent al oud !”. 6,5 jaar verschil… De té behulpzame man is jonger dan zij (Dionne Warwick : ‘I’ll never love this way again’). De ganse hall van het grote appartement staat vol…Geen probleem : binnen enkele uren is alles weg…klopt als een bloedend hart. “Zal ik alles al naar beneden…” “Nee, nog te vroeg, anders komen ze weer zeiken van de ‘bond der eigenaars”. Geen bond aanwezig voor mannen in nood ? Sorry, een vrouw is geen eigendom ! Geen koffie meer…tijd voor iets sterkers (Bruce Springsteen : ‘Man’s Job’). “Ik zal nooit meer naar een Springsteen-nummer kunnen luisteren zonder aan jou te denken !”. Nooit duurt precies 5 minuten : een wandeling van de voordeur tot de radio in de verlossende camionette. En de klok  zegt ‘tik…tik’. “Oh ja, mag ik dit ook meenemen ? Oh…en dit ?”. “Tuurlijk, neem maar…” Krijg ik in ruil mijn hart terug ? Of nee, laat maar…heb het toch niet meer nodig. Een fucking ingerichte studio om een té behulpzame man te ontvangen, indien tijd, vrijheid en zin. Afscheid nemen voor dummies : “Is hij beter ?” “Wat bedoel je, ‘beter’ ?” “Beter in bed…” Wil het weten…Wil het niet weten ! Speelt geen rol : antwoord blijft – gelukkig - uit. Die baan was wegens werkzaamheden toch al tijdje afgesloten (Barry Manilow : ‘Even now’). 18 jaar eerder kreeg ik telefoon van een man van het bedrijf waar ze werkte en waar ik werd aanzien als goede klant. “U kent mij niet, maar ik zou U graag uitnodigen op ons eindejaarsfeest. Eten, drinken en…Clouseau ! U kent wel mijn echtgenote…” GSM dicht…GSM open : “Je hebt nooit gezegd dat je getrouwd bent !”. “Jij hebt nooit gezegd dat jij 2 kinderen hebt !”. Hoe ? Verdomd straf… Zou dat interesse betekenen ? Speurwerk in die mate…En vooral : elkaar nog nooit gezien ! Dat was pas in februari 1990 (natuurlijk ben ik niet naar dat feest geweest !). Opnieuw in maart, april, mei…29 juni 1990 trok ze bij me in. Een wandeling door ‘Memory Lane’, blootvoets door losse kiezels : pijn ! “We hebben nog een goed uur te gaan. Zal ik de fles nu openen ?” Zo ben ik : afscheid in tranen en stijl ! Moët & Chandon : fris gekoeld. “Zullen we maar niet toasten ?”. Zo stom, natuurlijk wel. Altijd klaar om mij in scherpte te nemen : “Op 18 gelukkige en onvergetelijke jaren !”. Kan ik mee leven… (Bob Seger : ‘It’s you’). Ha ! Had in mei 1990 op haar bureau een boeket rozen laten bezorgen, met een kaartje : “Alle rozen zijn hopeloze gevallen als je ze mag geven aan de mooiste bloem van allen !”. Zonder naam… Heel het kantoor op zijn kop…echtgenoot op de eerste plaats : Wie, Waar, Wanneer ? Nu, 18 jaar later, zelf gepakt op snelheid, romantiek en… juist ja, dàt weet ik niet natuurlijk ! Zowat 9 jaar jonger dan ikzelf. “Nog een glaasje ?”. En de klok zegt ‘tik…tik’. 18 gelukkige en onvergetelijke jaren…maar zakelijk steeds bij de les. “Wil jij meteen scheiden ? Ik niet !”. Hoop strooit confetti rond in beschadigd brein. “Wat ga je doen met het appartement ? Houden of verkopen ?” Wil er godverdomme iemand die confetti opruimen daarboven ?! Ik heb nu nog steeds alle 17 Valentijnskaarten… Wie doet beter ? Zij heeft er maar 16 gekregen (heb er nog enkele kunnen redden voor de ‘grote opkuis’). De 17e verscheen op woensdag, 14 februari 1996 op de voorpagina van ‘De Morgen’ : “Je kwam terecht in een kant-en-klaar gezin “Het was niet altijd makkelijk “Maar alles kreeg weer zin “We zijn nu 5 jaar later “Nog altijd bij elkaar “En steeds meer van je houden “Dus is de tijd nu daar “om te vragen : “Wil je met me trouwen ?” Tranen van geluk…inleiding tot tranen van verdriet, gemis… Ze is vermist en niet één opsporingsbevel brengt haar terug. Een scheiding en een huwelijk verder…Ze straalt van geluk op haar site. De tijd heeft geen vat op haar. Net als de kanker : overwonnen. Ik word gewoon ouder en had gelijk in verband met dat hart : heb het niet meer nodig gehad sindsdien. Nog één keer geprobeerd : ze werd helaas onderworpen aan het verschrikkelijke, maar onontkoombare vergelijkingspatroon, dat ze nooit kon halen. Het ergste van alles : we wisten het beiden van bij het begin !  “Mag ik het laatste glas ?”, snikkend…alsof het er toch iets toe doet. Een onuitwisbare tijd… Het glas is uiteindelijk ook gesneuveld tijdens de ‘grote opkuis’, schitterend georganiseerd door mijn eerste echtgenote, terwijl ik met een trechter op mijn hoofd door lange gangen liep, niet wetend waarheen. Wat zei U ook alweer, geachte psychiater : iedereen verdient én krijgt die 2e kans… Bent U écht niet moeten terugkomen in september ? If I coulda woulda shoulda, that's what folks always say If I coulda woulda shoulda, and it’s always too late 12.30 u…en de klok zegt ‘tik…tik’. De laatste om het af te leren : ons ’guilty pleasure’ nummer (Guus Meeuwis : ‘Het is een nacht’). Gaat verloren in de voltooid verleden tijd… “Zullen we alles maar stilaan naar beneden brengen?” Wanneer alles beneden in de hall staat, klaar voor de camionette van de té behulpzame man, komt ze nog één keer mee naar boven. Ik krijg, wegens bewezen diensten, nog een laatste knuffel, die eindeloos lijkt te duren…Tranen vermengen tot een plas…een bad…een bloedbad ! “We hebben samen toch maar lekker ‘Mister Kanker’ verslagen”, snik ik, alsof dit irreële wonder een onbreekbare band had moeten vormen. Er wordt beneden aangebeld. Ze laat me los en zegt : “Ik ga dan maar.” Flink zijn… Even flink zijn… Ik had nog recht op 10 minuten liefde, verdomme ! Jammer, die was de té behulpzame man in een onbewaakt moment al komen ophalen enige maanden ervoor. Paste maar nét in zijn camionette ! Ik sluit de deur, ga terug aan tafel zitten en schenk mijn eerste whisky in…de eerste van een onafzienbare rij die nog zullen volgen en waarvan de allerlaatste gouden druppel pas 3 jaar later door mijn keelgat zal glijden. Ik blijf naar de deur staren. Hoewel haar sleutels op tafel liggen, hoop ik de verlossende klik toch te horen. Zelfs nadat beneden op de parking zowat 10 minuten later een camionette mijn hart uit mijn lijf sleurt, blijf ik kijken…blijf ik herhalen : “Ga niet weg. Ik goud van jou”, vanaf het begin in onze beider ogen de overtreffende trap van ‘houden van’. De laatste keer dat ik het tegen haar zelf had gezegd, kreeg ik het ergste antwoord  mogelijk : “Ik weet het” ! De muziek valt stil… En de klok zegt : ‘tik…tik’.

Paul Smeyers
6 0

Zat van u

In een leegte van het glas drijft de bodem van je stem uit negentienhonderd en... ...vijfenzeventig flessen zonder etiketten drink ik dan tot ik je naam weer schenken kan

Sascha Beernaert
21 0

website sociale dienst

Sociale Dienst Als lid van de sociale dienst geniet je van heel wat voordelen en kan je deelnemen aan een mooi aanbod van activiteiten.   De ‘Sociale Dienst Provinciepersoneel West-Vlaanderen’ is een IVA (intern verzelfstandigd agentschap) van en voor de personeelsleden. Als lid kan je materiële, financiële en/of morele steun krijgen.   Jij en je gezin kunnen deelnemen aan een ruim aanbod van activiteiten, zoals workshops rond een bepaald thema, interessante lezingen, culturele uitstappen, doe-activiteiten, ...   Op die manier maak je op een andere manier kennis met collega's en geniet je van een fijne dag.   Bekijk hier de activiteiten     In de nieuwsbrief ontving je een code om in te loggen op de afgeschermde pagina ledenvoordeel. Daar zie je bij welke handelszaken op vertoon van je lidkaart korting krijgt, welke pretparktickets je kan aankopen, ...Voor de aankoop van voordelige Kinepolis Tickets kan je terecht op het agentschap op dinsdag-en vrijdagvoormiddag.   Heb je nog vragen?Neem contact op met het agentschap mailto: sdpatwest-vlaanderen.be                              

Joke van hulle
0 0

Mountainbiken in West-Vlaamse velden

‘In West-Vlaamse velden’ kun je naar hartenlust mountainbiken: bedwing de permanente mountainbikeroutes en neem deel aan georganiseerde mountainbiketoertochten. West-Vlaanderen telt 29 permanente mountainbikeroutes waarop mountainbikers zich 7 dagen op 7, 24u op 24 kunnen uitleven. Deze permanente mountainbikeroutes worden maandelijks gecontroleerd door peters en meters zodat je probleemloos en veilig de weg vindt. Dankzij het Europees project ‘Grensoverschrijdende Mountainbikeroute’ werden nog eens 1677 extra kilometers nieuwe mountainbikeroutes aangelegd over de provincie- en landsgrenzen heen.Alle info en de gps-tracks van deze permanente routes vind je op www.vlaamsemountainbikeroutes.be. Bij het ontwikkelen van nieuwe permanente routes wordt gestreefd om deze te verbinden met de bestaande routes zodat regionale netwerken gecreëerd worden. Mountainbikekalender in pocketformaat Naast de permanente mountainbikeroutes zijn er ook nog tientallen georganiseerde toertochten in West-Vlaanderen die worden uitgestippeld door mountainbikeclubs. De Provinciale Sportdienst bundelt tweemaal per jaar alle deze mountainbiketoertochten op West-Vlaamse bodem in een Mountainbikekalender die gedrukt wordt in een handig pocketformaat. Makkelijk om de weg terug te vinden in de meer dan 200 toertochten per jaar. App ‘MTB West’Daarnaast ontwikkelde de Provinciale Sportdienst een digitale variant van de West-Vlaamse Mountainbikekalender: een applicatie met een overzicht van alle West-Vlaamse MTB toertochten. De app laat toe om bij elke gereden rit je kilometers bij te houden en de kwaliteit te beoordelen van de rit. Zo krijg je ook een mooi overzicht van al je gereden MTB ritten, een totaal van de afgelegde kilometers en de gemiddelde score van de kwaliteit van alle ritten! • Download voor iOS: https://itunes.apple.com/nl/app/id838318026?mt=8• Download voor Android: https://play.google.com/store/apps/details?id=be.hosdi.mtbwest_vlaanderen.app&hl=nl_BE

Mathieu Verbrugghe
0 0

Jolien & Jenna

De tweeling Jolien & Jenna liep iedere dag school in een witte broek ondanks hun schooluniform dat uit een blauwe rok bestond. Wij zijn een eeneiige tweeling zei Jenna en Jolien is lesbisch dus ik ook. Hun leraar Nederlands-Frans had Jenna's twijfelachtige geaardheid al verschillende keren aangekaart bij de directie maar die opperde een identiteitscrisis van voorbijgaande aard. De voorliefde voor witte broeken achtervolgde de tweeling tot in de turnles op woensdagmorgenden. Daar waar in het schoolreglement toch duidelijk rode broek te lezen staat. Wij zijn verslaafd aan strips had Jolien gelachen en Jenna is kleurenblind dus ik ook. De directeur was door verschillende leerkrachten gebriefd over Jenna's zucht naar Lucky Luke maar die was daar doof voor geweest temeer omdat hij op sommige dagen meende dat Jenna & Jolien twee leergierige meisjes waren en op andere opperde dat strips van Jommeke voornamelijk leerrijker waren omdat daar een professor inzat. Jenna vroeg zich op andere dagen dan die van de directeur af wat er in diens groene broek zat op woensdagmorgenden want ze had gemerkt dat hij geregeld door de leraarskamer liep met een Kuifje-album onder de arm. Jolien had hier ook zo haar bedenkingen bij aangezien haar zus kleurenblind was en bovendien rezen er twijfels omtrent haar eigen geaardheid. In Kuifje zit toch geen professor wierp ze lucide op ofschoon Zonnebloem er wel degelijk een was. Zie jij dan niet dat ik val voor onze directeur op woensdagmorgenden tijdens het turnen? Haar zus schrok hier zo hard van dat ze de bok met beide ogen raakte bij het missen van de plint. Ze zag op slag én voor het eerst in haar leven een gekleurde twinkel in de blik van Jolien toen de directeur uit de leraarskamer voorbij kwam gewandeld met in zijn broek Kuifje in Tibet. Mede door het voorval in de turnzaal maar ook om verschillende andere redenen veranderde de tweeling de woensdag erna van school. Jolien werd er smoorverliefd op de directrice die door de lerares Frans-Nederlands gebriefd werd omtrent haar lesbische twijfels. Haar zus Jenna zit er iedere dag behalve tijdens de turnles op maandagmiddagen in de leraarskamer strips te lezen op zoek naar een professor. Witte broeken dragen ze niet langer. Omwille van een identiteitscrisis van voorbijgaande aard.  

Sascha Beernaert
0 0

Vest

Vest bezit hebbelijkheden waarmee het zich kwalitatief van andere vesten onderscheidt; het is vegetarisch, het rugpand, de mouwen en de enigszins opstaande kraag zijn gebreid uit chunky wol met pendikte 8. De borststukken zijn van imitatie-suède dat makkelijk kan scheuren. Net boven de heupen zijn, als twee luikende ogen, ingenaaide zakjes. Daar is het imitatie-suède door de duim en vinger verkleurd, zoekend naar de Ronson benzineaansteker en kleingeld.   Vest lijkt op een collega en heeft ook iets weg van de colberts in de gangkast. Die deur wordt slechts een enkele keer geopend om met de gestrekte arm een uit zwang geraakte kledingstuk weg te hangen.   Een woekerend voorgevoel zegt dat de verborgen jasjes met elkaar een verhouding zijn aangegaan. Het zicht op één arm en het lichtloze daarachter leidde tot dat winderige gezang.   Vandaag ligt Vest op tafel en wordt met gestrekte arm en uitgestoken wijsvinger aangewezen en afwachtend aangekeken. Vest is een goeie doodzwijger.    

PP de Noorderman
0 0

Een nacht

Een nacht waarin te veel bommen knallen Een nacht waarin te veel geweerschoten vallen   Een nacht vol angst en terreur Een nacht vol slachtoffers van willekeur   Een nacht van pijn en verdriet Een nacht van 'ik begrijp het niet'   Een nacht die nooit had mogen gebeuren Een nacht die voor altijd zwart zal kleuren   *Ter nagedachtenis van de vele slachtoffers van een onbegrijpelijke daad van haat. Parijs, vrijdag 13 november 2015*

Elvje
0 0

Kleur je landschap met de Geelgors

De Geelgors is een mooie zangvogel van hagenrijke landschappen. Ooit bevolkte hij heel West-Vlaanderen, nu vind je hem enkel nog in de Westhoek. De provincie subsidieert de aanleg van extra voedselplaatsen en dekking. Woon je in het kerngebied, dan kun je de vogels zelfs gratis helpen! Dit zijn de maatregelen:   Maatregel 1: trek meer insecten aanLaat veel kruiden bloeien en gebruik geen insecticiden. Hier zijn tips:- [maai insectvriendelijk]- [zaai bloemrijk grasland] - bemest je grasland niet, de grassen verdringen anders de kruidenMaatregel 2: vlecht je haag voor extra dekkingDe Geelgors bouwt zijn nest in dichte begroeiing onderaan struiken. Oude struiken worden onderaan meer open. Door de [haag te vlechten] komen er nieuwe scheuten en sluit de haag zich weer. Het is een heel karwei, maar het werkt direct en de volgende vlechtbeurt is pas over 20-30 jaar!Maatregel 3: laat wat graan staan voor de winterVeel Geelgorzen sterven in de winter van de honger Graanstoppels en mesthopen zie je bijna nergens meer. Heb je wat ruimte langs een doornhaag? Zaai dan graan en laat het in de winter staan. Kies uit:- [oogst een strook niet mee van normaal geteeld graan]- [zaai zelf graan in een strook of perceel]- [zaai Japanse haver voor 15 augustus als groenbedekker]Lees in het [provinciale soortactieplan] wat de provincie nog gaat doen voor de Geelgors. Vragen? Meedoen?Contacteer geelgors@west-vlaanderen.be of het [regionaal landschap] van je streek. Zij zullen je ook zeggen of je in een [kerngebied] woont en van gratis maatregelen kunt profiteren.   WeetjesDe Geelgors is een zangvogel zo groot als een mus met een vrij forse snavel. Ze eten 's zomers insecten. 's Winters smullen ze van zetmeelrijke zaden, vooral van granen en grassen.Het felgele mannetje zingt van de lente tot diep in de zomer vanuit hagen en bomen. Zijn strofe inspireerde Beethoven voor zijn 5e symfonie. https://www.youtube.com/watch?v=GPyycAMgvzE Volgens sommigen klinkt het als "geef me een pintje biiiiiiieeeeer!!" Weet je zelf ook een passende zin? Stuur ze ons door op geelgors (at) west-vlaanderen.be! 

Olivier D
0 0

Vergroot de slaagkansen voor je Europees project.

Kom op vrijdag 4 december naar onze infosessie over de Europese subsidieprogramma’s Interreg en EFRO Vlaanderen. Maak kennis met het programma EFRO Vlaanderen en de Geïntegreerde Territoriale Investeringsportefeuille (GTI) West-Vlaanderen.Uitgebreid netwerken tijdens de lunch of bij de gezellige afsluiter Maak daarna je keuze uit ons aanbod van workshops. Zo ben je helemaal mee met de Europese fondsen en vergroot je de kans op een goedgekeurd project. Ons team staat klaar voor een individueel gesprek en helpt je mee op weg naar een geslaagde aanvraag.   Programma 10u15 - Het programma EFRO Vlaanderen en de Geïntegreerde Territoriale Investeringsportefeuille West-Vlaanderen (GTI) - plenair 11u30 - Start workshops per Europees programma: Interreg Frankrijk-Wallonië-Vlaanderen Interreg Vlaanderen-Nederland Interreg 2 Zeeën Interreg Noordzee Elke workshop bestaat uit: een evaluatie van de eerste projectoproepen specifieke aandachtspunten per programma tips om het nog beter te doen een vooruitblik naar 2016 (Je kan 2 workshops volgen.)   12u30- netwerklunch   14u00 - start ronde 2 workshops   15u00 - afsluiter met taart en koffie.   Omdat persoonlijke contacten belangrijk zijn, kan je ook enkel inschrijven voor het netwerkmoment.     Datum en locatie De infosessie vindt plaats op vrijdag 4 december van 10u00-17u00. Provinciehuis BoeverbosKoning Leopold III-laan 418200 Brugge. Naar het inschrijvingsformulier (link)   Vragen? Kaatje GevaertStafmedewerker Europese programma’sDienst Europese programma’s en externe relatiesProvincie West-VlaanderenE kaatje.gevaert@west-vlaanderen.beT 050 40 72 35

ilsevr
0 0

Schrijf je in voor de groepsaankoop 100% groene energie.

De Provincie West-Vlaanderen begeleidt je om te besparen op je elektriciteits- en gasfactuur. Neem deel aan de groepsaankoop en ontvang een persoonlijke berekening voor 100 % groene energie. Hoe werkt een groepsaankoop? Door veel gezinnen samen te brengen in een groepsaankoop proberen we een goedkopere prijs voor elektriciteit en gas te krijgen. De leverancier die de scherpste prijs biedt voor 100% groene energie wint de veiling. Wat is het voordeel voor jou? Je kan geld besparen en je krijgt een aanbod voor een 1- jarig contract 100% groene energie. Je krijgt persoonlijke begeleiding vanaf de inschrijving tot aan de overstap naar de nieuwe leverancier. Hoe kan je inschrijven? Inschrijven kan tot 1 februari 2016. Op de jaarafrekening vind je verbruiksgegevens die je nodig hebt om in te schrijven. Inschrijven kan je op 3 manieren: Online: samengaanwegroener.be Telefonisch op het gratis nummer: 0800 76 101 Aan een loket in verschillende gemeenten (hyperlink naar de lijst) Wat als je het voorstel niet interessant vindt? Aan de hand van je persoonlijk verbruik berekenen we wat je zal betalen als je overstapt naar de nieuwe leverancier. Je bent niet verplicht om het nieuwe voorstel te aanvaarden. Je hebt tijd tot 31 maart 2016 om te beslissen. Wat als je als vorig jaar ook hebt deelgenomen? Vorig jaar schreven 38.500 gezinnen zich in voor de groepsaankoop. Wil je nu ook deelnemen dan moet je opnieuw inschrijven. Je gegevens worden niet automatisch overgenomen.

Christel
0 0

4-6 december: verkeersveilige nacht

  Als u in het weekend van 4-6 december doorheen West-Vlaanderen of Oost-Vlaanderen reist, is de kans groot dat de politie u met uw voertuig uit het verkeer haalt.   Op hetzelfde moment worden uw boorddocumenten zoals verzekering, inschrijving van het voertuig en uw rijbewijs nagezien.   Om de zichtbare controles nog meer te ondersteunen, activeert de politie ook nog de bemande als onbemande snelheidscamera's.    Samen met u kijkt de politie uit naar een veilig weekend. De traditionele BOB-campagne begint dit jaar op vrijdag 27 november en eindigtop 25 januari.  

yoso
0 0

Schrijf uw leerlingen van het zesde leerjaar in voor het fietsexamen in Veurne

Hoe fietsen uw leerlingen in het drukke verkeer? Om dit te achterhalen kan u uw leerlingen laten fietsen onder toezicht van inspecteurs en vrijwilligers op een uitgestippeld traject doorheen het stadscentrum van Veurne.   Wat kom je tegen? Tijdens het fietstraject van 2,5 kilometer komen de leerlingen onderweg 4 rotondes met verschillende moeilijkheidsgraden tegen. In het traject zijn er ook kruispunten met voorrang aan rechts, stopborden, voorrangsborden en bevelen van de politie die de leerlingen juist opvolgen. Om de veiligheid van de leerlingen te garanderen worden de inspecteurs en de vrijwilligers systematisch opgesteld.   Leerlingen krijgen verkeersveilige tips Na afloop krijgen uw leerlingen elk hun verbeterpunten en tips  mee om zich veilig in het verkeer te bewegen. De leerkrachten ontvangen enkele dagen later de resultaten van de fietsprestaties van de leerlingen   Contact U wenst meer info over het fietsexamenparcours? Onze leden van de verkeersdienst helpen u graag verder: 058/33 22 11 Tijdens het fietstraject van 2,5 kilometer komen de leerlingen onderweg 4 rotondes met verschillende moeilijkheidsgraden tegen. In het traject zijn er ook kruispunten met voorrang aan rechts, stopborden, voorrangsborden en bevelen van de politie die de leerlingen juist opvolgen. Om de veiligheid van de leerlingen te garanderen worden de inspecteurs en de vrijwilligers systematisch opgesteld. Leerlingen krijgen verkeersveilige tips Na afloop krijgen uw leerlingen elk hun verbeterpunten en tips  mee om zich veilig in het verkeer te bewegen. De leerkrachten ontvangen enkele dagen later de resultaten van de fietsprestaties van de leerlingen Voorbereiding traject Bestel het doe- of vervolgpakket via het Grote Fietsexamen van het VSV (Vlaamse Stichting Verkeerskunde) door uw klas in te schrijven. De folders in dit pakket informeren de ouders over het fietsexamen en u vindt er een klasaffiche waar de leerlingen zelf hun naam kunnen invullen. Is het de eerste keer dat u zich op deze website meldt, dan ontvangt u ook nog een handleiding en oefenfiches. Contact U wenst meer info over het fietsexamenparcours? Onze leden van de verkeersdienst helpen u graag verder: 058/33 22 11  

yoso
0 0

huiswaarts

Wat zou ik doen zonder mijn kinderen? Wie zou ik zijn? Waar zou ik wonen? Zou ik twee pakjes Tigra per dag roken? Zou ik de hele dag in wit ondergoed naar tv kijken? Zou ik andere kinderen maken bij een andere vrouw? Zou ze dikke borsten hebben? Zwart haar? Scheve tanden? Nee, natuurlijk niet. Ze zou blond zijn, haar lach zou ministers sprakeloos maken. De premier zou naar haar hand dingen en mij zijn portefeuille aanbieden. Maar ik zou er niet aan denken, ik zou zeggen: loop naar de maan. Want daar zou ze gaan. Zoveel schoonheid zou ik nooit verdiend hebben. Ik zou ze missen, mijn kinderen. Keihard. Tranen met tuiten zou ik huilen. Alles zou ik doen om hen terug te krijgen: vallen op mijn knieën, bidden tot God, smeken tot Fernand Huts. Ik zou zelfs een Facebookpagina aanmaken: IK WIL MIJN KINDEREN TERUG!!! Ik zou al snel vijfhonderd likes hebben. Wie weet zelfs zevenhonderdvijftig. Verbaasd zou ik naar het scherm van mijn chique telefoon kijken. Als ik de tranen ervan zou vegen, zou ik mezelf zien. De reflectie van een vader zoekend naar zijn verleden. Ik heb ze natuurlijk nog, mijn kinderen. Ze huilen, vallen op mijn knieën, hebben scheve tanden. Nee, dat is gelogen. Hun tandjes zijn perfect. Gelukkig maar. Stel je voor dat ze konijnentanden hadden. Wat zou ik dan doen? Wie zou ik zijn? De paashaas? Moehaha. Ondanks alle malaise in Midden-Brabant en omstreken blijft mijn humor de hoogste toppen scheren. Weergaloos en waterdicht: zo zou ik mijn humor omschrijven. Wezenlijk zou het derde kenmerk zijn. Daarna zou ik huiswaarts gaan.

Maarten Verhelst
0 0
Tip

Winter

Weet je nog die dag:hoe de sneeuw– ijskoud –aan onze wanten kleefde? Hoe we in de verte tuurdennaar de rook, die kringelend een kerstkrans vormde.Je handen om mijn borst geklemdals een vacht tegen de gure wind. Er was een hut, het dak bepakt met sneeuw.De ijspegels echoden een kristallen melodie,druppels bevroren klank tinteldenals de toppen van mijn vingers. Met je adem blies je wolkjesdie naar glühwein en intimiteit geurden.Onder ons dekte de mist goedmoedighet witte landschap toe. Aan de hemel brandden lichtjes, een fata morgana van kaarsen in een denneboom.Het begon opnieuw te sneeuwen,dwarrelende sterren smolten op de palmvan mijn uitgestoken hand - mijn wantdoelloos aan het touwtje bungelend.Ik proefde met mijn tongeen vonkje ijskoude winter. Het kraakte tussen mijn tanden, net als de vorst toen die nacht de ramen bevroren.En ik dicht tegen je aangekropenluisterde of ik sleebelletjes hoorde. De Kerstman zong:“Ho ho ho.”We lachtten uitbundig, rode wangenrond een volgedekte tafel. Ons samen-zijn het kostbaarste cadeau.

Elfi Vandenabeele
0 2
Laad meer ...