Lezen

farmyard nonsense

poet or priest, dark or night to shine or to run from one self expelling time or shunning the unknown zoo of worries or mocking my mother and chasing her secret lover playing Shakespeare with my little brother or realising the truth when no one is watching leaving the end of a newborn beginning behind or just existing in the remnants of unimportant things converting sand into wine and being the fool of the handwriter’s lies or breaking my neck over a sofisticated look that from behind the curtains lurks

Eliot Blohm

1 0

Het uur van de tureluur

I tic tac tik tak knabbel aan seconden probeer op je gemak ok en ik koop alvast dit station omwille van dit schoon perron het uitzicht op vertrek II nou dat was alvast een goed begin zegt er een spreuk die nog geen schedelbreuk opliep straks win ik zelfs beweert de voorspoed terwijl het sprookje blijft geloven dat het echt kan zijn III werveltje werveltje in mijn rug draag mijn nek en hoofd terwijl ik naar de sterren kijk werveltje werveltje in de wind spaar die ziel op zee de duinen willen echt geen uitzicht op een kinderlijk werveltje werveltje op het strand verniel nooit een kasteel waarin schone onschuld woont IV concentreer je op de wereld deze straten hier en nu doch echte winst wordt niet geboekt want hij die brussel nieuwstraat heeft gekocht reed gisteren een egel dood hij moet naar de gevangenis ja want ik houd van zuiver lot gerechtigheid nochtans zoek ik gewoon wat rust en geef mij nog zo'n stimorol die dromen stimuleert en roze bellen produceert V dit lijkt een sprookje zonder olifant een winketje met fluisterend kristal doch de dag moet voort alvorens hij weer spoken baart daarom jeugdelingen zieke mensen allen die maar blijven hopen op wat beterschap wij zetten door doe mij na neem ook een schop en zoek met mij een mol ik wil die fraaie duisternis voorzichtig aaien VI later eerst nog die historie voor mezelf ik was een spruit een jaar of tien het elfje dat mijn dromen zocht ik heb haar nooit gezien misschien is ze verdwaald niets is gebeurd en tegelijk zo veel ik ben allicht verblind geraakt ik zie nu scheel wat is nog echt ik lijk verward door die geleden tijd zelfs de paarden op het schaakbord willen weg het wit is vuil het zwart te loom VII het is alsof de tijd de kleuren heeft geschrapt het uurwerk weet waarom het is al even moe de grote wijzer danig uitgeput een spin maakt eindeloos veel rondjes langs de cijfers twee drie vier vijf zes ik doe mijn ogen opnieuw open weg is de prinses VIII heb ik te veel gepreveld alle hoop verjaagd verdroeg de rug van de tijd die last niet meer herinneringen druipen van een kaars ik heb alles klaargezet kruimels op een bordje voor de tureluur voor haar een sober avondmaal bij kaarslicht en de einder is akkoord hij zal bloedmooi rood zou laten zien zomaar zonder angsten zou de toekomst overleven intiem vuur ons hart verwarmen IX hallo sorry neen dank u maak mij niet bang meneer ik wil geen brandverzekering meneer alstublieft miltvuur is mijn beste vriend laat ons gerust ik was aan het herleven in een fabeltje na die fatale dag X wereldje wereldje het is tijd haak nu maar af ik heb genoeg van uw gedoe wereldje wereldje ik ben er niet want de prinses zij is gelukkig weer op weg en straks wereldje wereldje dan stopt zij hier o wee bij mijn hotel te mol bevrijdingslaan XI hi! je bent dan toch tot hier geraakt ik raak je best niet aan ik zou mezelf betrappen op een flauwe grap gemaakt door een illusie toch en echt welkom kijk overal en rond ik heb dit bouwwerk zelf gemaakt ooit voor de bijen ook een liefdevolle wesp of twee XII nog enkele uren te gaan de wolfspin staart mij aan hij kent de taal niet van bedrog mijn maag blijft leeg dit hoofd te vol ik drink nog wat het glas heeft weerom dorst de hemel buiten vriest hij wordt straks van kristal dat weet hij al de olifant uit de reeks 'Majnun, het gebrabbel van een gek'

Bernd Vanderbilt

7 0

vroeger is voorbij

Ijskoude siberirische ogen die zich steeds in mijn hart en ziel boorden, je bevelen die ik elke dag moest aanhoren alsof ik een hond was die naar zijn mand moest. Maar ik was sterker dan jij dacht, vocht terug met alle macht tot ik kon zeggen : vroeger is voorbij!

amanda allesie

3 1

de anderen

mijn pen heeft geen magische kracht die beelden op wit papier tovert mijn blad is als mijn werkelijkheid en die is hopeloos anecdotisch - zoals rijden achter een vrachtwagen op een drukke snelweg - er is geen auto die me ertussen laat - ik geraak er niet voorbij, mijn vergezicht is beperkt en zelfs een aftandse Fiat Cinquecento tuft me voorbij gelukkig kan je er in België van op aan dat het verkeer verderop even hopeloos vast komt te zitten, en dat ... ach, laat het maar, ik hoef het beeld niet verder uit te spitten - ik zit hier aan mijn laptop en ik blijf hier gewoon zitten ik wenk de ober en vraag nog een koffietje, lees anderen, misschien meer getalenteerd, en vind het ongegêneerd goed - ik teken een hartje bij een onverwachte combinatie, een on- voorspelbare wending of een verborgen betekenis en ben tevreden - bij mij ligt het zo voor het grijpen - dat is een verschil

Hans Van Ham

13 2

Background

een tropisch strand als background voor de meeting - buiten sneeuwt het

Margaretha Juta

5 1

Fluistergrond

Op Godsakker, daar fluisteren de bomen;ze spreken zacht, over de dood van de man,hij verstoorde hun kalme, vaste planwat hij verlangde, stierf in zachte dromen. Ze wilden hem niet op het weidse landof achter de struik bij de oude kerk,waar mos en onkruid kerven in de zerken schimmen fluisteren met hun nieuwe klant. Het land kon hij voorlopig nog niet kopenen zelfs de roos op het militaire grafsluimerde stil onder een grote vlag. Vannacht houdt men de ingang voor hem openhet sterven onderzocht zwijgend zijn strafhij glimlachte naar zijn zoon die naast hem lag.

Wijnand

8 4

Wit

Alles weer wit! Ik had pas morgen nieuwe sneeuw verwacht. Gauw nog een blokje om, al is het bijna middernacht. 16/01/2026

Sarah

0 0

Het leven kan ook simpel zijn (#doorkijkvers)

Het leven kan ook simpel zijnWat dienen kaarsen en zuchten,gebeden en spijt, wanneer‘twee wielen en een stuur’recht naar ’s hemels poorten rijdt? Pieter Van der Schoot Geschreven naar aanleiding van de schrijfuitdaging van Creatief Schrijven voor Poëzieweek: Schrijf een #doorkijkvers voor Poëzieweek.

Pieter Van der Schoot

6 0

Heimwee

heimwee naar huis - de luidende kerkklok maakt me nog droeviger

Margaretha Juta

4 0

Bliksemschicht

Jouw schoonheid weerspiegelt In mijn ademloze zucht Spelend zwevend nonchalant Op het ritme van je dans Ik vlucht vruchteloos Keer mijn blik vluchtig weg De volgende blitse kus Flitsende ziel in jouw lus Af en aan raak jij mijn hart Als een verslaafde sla ik verward Mijn ogen neer wanneer Jij verstrengeld passioneel Mijn naaktheid vastlegt Op dit doek, met dat penseel Céline M.

Céline M.

4 0

Toen tot in de eeuwigheid

Toen ik jou zag Jouw pure vorm Onbereikbaar voor de duisternis in mij Tot jij mijn gedachten beroerde Het leven verroerde In prachtig harmonische passen Dansend rondom mij Klanken, als engelengezang, zo mooi Wanneer jouw zachte blik mijn ziel raakte Als een kus uit de hemel Toen, op dat moment Eén in de eeuwigheid Céline M.

Céline M.

4 0

veel en snel

veel en snelin mijn hoofdmijn neus verstopt illustratie: Matt Grey

Lazy Midday

7 0

De tattoo van Jolien

De zee zingtonderhaar mouw Appelblauwin Bon Odori Tweelingen omhelzendroge stromendansen en vloeienlijnenop lijnen Wervelend langs zonnezoenen

Eden Oscar

15 2

Schimmenwereld

één voor één schuiven witte schimmen uit de mist - zwanenmeer

Margaretha Juta

3 0

Teddy de beer

Teddy is een beer Een grote bruine beer Hij knuffelt keer op keer Want hij is een knuffelbeer Hij is je vriend als je lacht Als je boos bent nog veel meer Want hij troost je dan wel weer Teddy de grote teddybeer

Deejay

6 0

Rook

Ik ga in rook op in een hoekje uitkijkend op de neerdalende trap Even alleen, even niets moeten, waarom moet ik in rook opgaan in een hoekje om te kunnen blijven staan

dolomar

5 0

Weelderig land

Er valt wat water op haar rechterbil,terwijl ze een dun touwtje gaat knopen;haar linker wil ze achter een washand dopen,al doet de hand niet wat zij zo graag wil. Op die ene plek moet een rivier stromen,de grond wieden, haar ermee verrassen;en de zee de zilte kust laten wassen,zelfs al moet ze van het knopen bekomen. Haar land is weelderig, zijn eigen voortuin,die ze af en toe verschoond en maait;ook al ligt het voorjaar nog niet ingebed. Nog steeds is er uitzicht over het duin,dat gras eet en met stenen is verfraait,de plant werd naar een andere tuin verzet.

Wijnand

1 0

Warm geschreeuw

wat warm het geschreeuw uit de yakimō wagen - verkiezingsweken In Japan is geschreeuw niet per definitie agressief of storend. Het geroep van een yakimō-wagen (zoete aardappel-wagen) is warm en uitnodigend: een verkoper die zijn aanwezigheid aankondigt met een vaste melodie, bijna zingend, bedoeld om mensen naar buiten te lokken in de kou. Het is een vertrouwd wintergeluid, iets huiselijks, dat hoort bij seizoenen en ritme. Je hoort er het aankondigen van warme, zoete aardappelen in, ademwolkjes, avondstraten. Het geschreeuw tijdens verkiezingsweken is van een heel andere orde. Politici spreken luid, bijna agressief, door megafoons vanaf busjes, herhalen slogans en namen, niet om nabijheid te creëren maar om zichtbaar te zijn, om ruimte in te nemen. Dat geroep is functioneel, opzichtig, tijdelijk — het verdwijnt zodra de verkiezingen voorbij zijn. De wagen die ik hoorde voorbijkomen was die van Sanseito, een ultra nationalistische partij. Ik hoorde slogans als: Japan voor de Japanners. Die woorden klonken hard en onvriendelijk. Gelukkig hoorde ik kort daarop het geschreeuw van de zoete aardappel wagen. Ik kocht er een zoete aardappel die me troost bood. In mijn haiku botsen die twee vormen van geluid: het ene verwarmt letterlijk en figuurlijk, het andere vult de straat zonder warmte achter te laten. Het woord geschreeuw verbindt ze, maar de ervaring van de luisteraar maakt het verschil. Dat spanningsveld draagt mijn haiku

Margaretha Juta

5 1

Aderland

onrust heerst de koning hoedt nog enkel kippen soms dan begeleidt hij padden naar de nattigheid dit is ons vaderland hij spreekt de moedertaal ja het is fijn dat hij mij echt begrijpt hij heeft me ooit gevraagd hoe men een kikvors pijnloos aderlaat hij wilde proeven van het bloed dat weet waarom het water kwaakt terwijl de wereld raast overal onrust heerst uit de reeks 'Kleinood'

Bernd Vanderbilt

5 0

Buitengesloten

De deur zit dicht en De sleutel is kwijt Ik kan niet bij de plek Waar ik mij thuis voel De telefoon staat uit en Het wachtwoord weet ik niet Zeg het me zodat ik Me weer thuis voel Mijn vrienden feesten maar Mijn kaartje is verdwenen Geen dans voor mij, dus Voel ik me niet thuis Je zegt: “Kom bij mij, Mijn hart houdt van jou En het jouwe van mij” Bij jou voel ik me thuis

Deejay

4 0