Lezen

OOO

    hij is vannacht                                                                                                                                                            in haar dagdroom verdronken                                                                                                                              vannacht nog voordat zijn eerste lachkrul was gevormd schreed de moeder binnen om hem te vinden daar op die plek waar hij zo innig weggedoezeld lag                                                                                                                                                               ik kom je halen, zo zei ze toen ze binnenkwam                                                                                            ik zal je grondig wassen met mijn droge lippen en ik zal je teruggeven aan de plooien van mijn onbeslapen bed                                                                                                                                                                                                                                                                                     +                                                                                    ergens daarboven in de kromgebogen moeder schuilt nu een opgerolde                                            van de wereld verknipte                                 ze had hem bij zijn nekvel gegrepen en weggelegd                                                                                  en had toen fluisterzacht gezegd:    kom hier zodat ik je kan kussen in de vale warmte van mijn engelendons                                          vlak onder mijn uitgebloeide rozenkrans                                                                                                          met mijn vleugels in je nek                                                            +                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                      de geur van prille tienertijd bleef nog lang en krachtig door het lege nest blazen                       zelfs toen nog, met de ooghoeken helemaal van elkaar                                                                          gesplitst, wilde ze niet van liggen weten en wreef ze                                                                                  haar handen eindelijk warm                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                              

Eliot Blohm
21 0