De arrogantie van de 'ontwaakten'
Ik wil hier graag schrijven over iets dat ik al een tijdje aan het observeren ben. Het duurde even voor ik er woorden aan kon geven, maar zonet kwam de titel van dit stuk plots helder binnen, wat maakte dat er meer zinnen begonnen te stromen. Ik heb het over iets dat ik arrogantie of hoogmoed zou kunnen noemen, iets dat zijn bron sowieso in het ‘ego departement’ vindt.
Rond de coronaperiode zijn er veel mensen ‘wakker’ geworden, zo blijkt. Het lijkt een collectieve uitdaging te zijn geweest met een gunstige invloed op het vlak van zelfontwikkeling. Er werden dingen ingezien, processen doorlopen, patronen doorbroken en transformerende keuzes gemaakt. De grote massa bleef gehypnotiseerd in dezelfde cirkels lopen, maar een groeiende minderheid doorzag het programma en werd wakker. Of nog wakkerder dan ze al dachten te zijn. En als het corona niet was die hen uit hun hypnose schudde, dan was het gegarandeerd een ander hardnekkig leerproces geweest dat expansie in het bewustzijn veroorzaakte. Het gebeurt volgens mij zelden of nooit dat iemand ‘zomaar’ vanzelf wakker wordt, meestal ligt er toch enig ongemak aan de basis. Het is paradoxaal dat datzelfde ongemak ons ook dieper in de hypnose kan duwen, het hangt er schijnbaar van af hoe je ermee omgaat. Waarom de ene wakker wordt en de ander niet is een andere interessante kwestie.
Maar jij, jij hebt, als een kat in het nauw, rare sprongen gemaakt en dat heeft jou een andere weg doen inslaan. Daardoor kreeg je een breder zicht op de dingen. Opeens zie je waar je voorheen blind voor was, dit verruimt en vernieuwt jouw realiteit. Je noemt jezelf nu wakker in vergelijking met daarvoor. Het smeulende kooltje heeft vuur gevat. Er volgt een piek aan inzichten en aha-momenten, vaak versterkt en bevestigd door synchroniciteit, opmerkelijke toevalligheden, tekens en boodschappen. En daar komt enthousiasme bij kijken, veel enthousiasme. Het liefst zou je willen dat iedereen wist wat jij nu weet, vooral diegenen die jou dierbaar zijn. Je voelt dat je niet meer dezelfde bent, dat je een grote bewustzijnssprong hebt gemaakt en nu boven iedereen lijkt uit te zweven. Jij ziet helder wat zovelen niet zien. Misschien is het wel juist jouw taak, jouw missie, om het hen te vertellen en te tonen?
Familiediners zijn geen optie meer en vriendschappen sneuvelen. Je gaat naar cacao ceremonies en mantra zangcirkels en vindt daar terug wat je al heel je leven gemist hebt. Eindelijk vind je erkenning, connectie en een gevoel van thuiskomen in dit leven. Een grote hap uit je spaargeld, je noemt het een investering in jezelf, gaat naar een driedaagse ayahuasca ceremonie, een masterclass magnetisme, een online opleiding tot lifecoach en alle attributen die je daarvoor nodig hebt. Ondertussen blijft het leven je testen en klappen uitdelen, maar jij weet ondertussen wel beter. Want jij bent niet meer dezelfde, nu reageer je anders. Wijzer. Met meer zelfrespect. Zoveel oude wonden die jij bij jezelf hebt geheeld. Al dat transformatieve werk dat je hebt gedaan. Je bent trots dat het jou toch maar gelukt is om de programmatie en misleiding te doorzien en jezelf te ontkoppelen van de matrix.
Je vindt nu dat het tijd is om uit de schaduw van bescheidenheid te treden en jouw ontwikkelingen aan de wereld te tonen. Om de geboorte van jouw ontwaakte zelf te vieren geef je jezelf een nieuwe exotisch klinkende naam. Je laat Chat GPT een logo ontwerpen en vraagt een ondernemingsnummer aan. Jouw zelfzekerheid is gegroeid, je weet nu wat je waard bent. Je bent nu een gecertificeerde lifecoach en healer, én vooral een ervaringsdeskundige wat betreft vruchtbare zelfontwikkeling. Je denkt eraan om een boek te schrijven om jouw inzichten nog een groter bereik te geven. World, here you come!
Het vurige enthousiasme bij grote persoonlijke inzichten en transformaties, noem het de eerste fase van het spiritueel ontwaken, kan een valkuil zijn. En meteen ook een test in nederigheid, die ik velen zie falen. Het enthousiasme op zich, dat ik uit eigen ervaring herken, is eigenlijk zo geen probleem. Het is de hoogmoed, de belerende houding en het ongevraagde advies dat er eventueel verder uit voortvloeit dat de aanzet van dit schrijven vormden. Het is een soort van goedbedoelde arrogantie die ik in verschillende vormen en contexten waarneem. Zij die zichzelf ‘wakker’ en ‘geheeld’ noemen en stellig geloven dat ze hier zijn om anderen ook wakker te maken en te helen. Hun praktijken springen nu als paddenstoelen uit de grond.
Lichtwerkers. Coaches. Sjamanen. Healers. Spaceholders. Tantra- en reikimeesters. Het zijn titels die het ego zichzelf als oorlogsmedailles opspeldt. Men vindt zichzelf een moedige krijger met wijsheid en verhalen die de wereld nodig heeft. De grens tussen zelfvertrouwen en nuchtere zelfreflectie is vaak wazig of onbestaande. Spirituele inzichten en mystieke ervaringen kunnen alleen maar vruchtbaar aarden als het bewustzijn aan diepgaand zelfonderzoek heeft gedaan. Zo niet, dan gaat het ego met de eer lopen.
Het zit ‘m allemaal, volgens mij althans, in de wortels. Als die te kort zijn, niet diep genoeg geaard zitten en dus de verworven inzichten nog niet voldoende doorleeft of belichaamd zijn, dan kan dat leiden tot grootheidswaanzin, een psychose of messiascomplex. Ken uzelf, voordat je denkt de wereld te kennen. Het is een ‘beginnersfout’ om de focus te snel, te gretig, van binnen naar buiten te leggen. Want het innerlijk werk is nooit klaar en weerspiegelt zich in de externe realiteit. Wie met een naar buiten gekeerde focus leeft, is bezig met op een spiegel te reageren.
Het ziet er dus naar uit dat er een uitgesproken collectieve transformatie gaande is op het vlak van existentieel bewustzijn of spiritualiteit. Deze wereld zou deze wereld niet zijn mocht daar geen verwarring, misleiding en afleiding mee gepaard gaan. Het ego zou het ego niet zijn mocht het daar geen persoonlijke voordelen, zoals een verdienmodel en status, in zien. Alles kan gekaapt en vervormd worden in deze matrix, zo ook spiritualiteit. Ik reken op intuïtie en een kritisch-analytische kijk op de dingen om het onderscheid tussen echtheid en schijnvertoon te kunnen maken. Dat verschil is, zeker in tijden van AI, soms moeilijk te onderscheiden. De groeiende aandacht voor een ‘wakker bewustzijn’ loopt niet toevallig synchroon met gezaaide verwarring omtrent ‘echtheid’. Het zijn thema’s die elkaar polair versterken en polarisatie is wat deze matrix nodig heeft om te blijven draaien.
Wat mij nu van belang lijkt, is een diepgewortelde ontwikkeling van het vermogen dat echt van vals kan onderscheiden. Zuiver van onzuiver. En dat is een persoonlijk proces met een even persoonlijke uitkomst. Ware en geaarde spirituele ontwikkeling ontstaat onzichtbaar en geruisloos. Het is iets dat je alleen doet, waar jij alleen de verantwoordelijkheid voor draagt, en je doet het zuiver voor jezelf. En tegelijk toch ook voor de wereld, maar dan zonder het expliciet naar een externe vorm om te zetten. Het kan in essentie ook niet naar een externe vorm omgezet worden, zelfs niet in woorden. Iedere poging daartoe leidt tot cryptische raadsels en metaforen met dertien dubbele bodems.
Ik ben ervan overtuigd dat de interessantste, meest wijze en wakkere mensen amper zichtbaar zijn. Dat ze onder de radar van de matrix een leven zonder bewijs- of erkenningsdrang leiden. Ik zeg niet dat we het delen van inzichten en persoonlijke wijsheid beter kunnen laten, wel wijs ik op de overvloed aan ‘spirituele geldingsdrang’. Zoals de talloze ‘healers’ die hoegenaamd nog enkele plekjes vrij hebben in hun masterclass aan het earlybirdtarief van € 2.222. En alle andere variaties hierop die ik arrogantie van de ontwaakten noem.Karolien Deman
