Lezen

GELUKKIG ZIJN.

.................................. .................................. .................................. .................................... ................................. .................................. ................................... ................................... ................................... ................................... .................................... ..................................... .................................... ................................... ................................... ................................... ................................... ................................... .................................... .................................... ................................... .................................... .................................. ........................... Goed kunnen KAKKEN. Goed kunnen SLAPEN. foto gallery VERF ED https://www.2dehands.be/q/verf+ed+/

verf ed: Contemporary interdisciplinair ArtTIST, nen tjolder, nen prutser.

35 0

Instagram foto

elke keer als de trein langsrijdt, druk ik net te laat - brug over 't ravijn

Margaretha Juta

10 0

overkant

betaalde weg me, in verleiding, diepere weg beter aanmat ik me, waarzegger en zeggen kon waar ik weervond leek me, vergrepen hoogvlucht tegen betaling, bleek het beste in natura vergat mens essenties en me verloor ik in vurige ogen maar dat talent, waar vond ik het ik, in hoogvlucht, vergreep me kon warm maken, verheerlijken ook diep, verwachtte ik de inkijk wikkelde eerdere verwikkelingen betaalde weg, vurigere verleiding en ik, mens, wie sloeg me ooit af?

de jutte acrobate

0 0

betaalde weg

betaalde weg me, in verleiding, diepere weg beter aanmat ik me, waarzegger en zeggen kon waar ik weervond leek me, vergrepen hoogvlucht tegen betaling, bleek het beste in natura vergat mens essenties en me verloor ik in vurige ogen maar dat talent, waar vond ik het ik, in hoogvlucht, vergreep me kon warm maken, verheerlijken ook diep, verwachtte ik de inkijk wikkelde eerdere verwikkelingen betaalde weg, vurigere verleiding en ik, mens, wie sloeg me ooit af?

de jutte acrobate

7 0

thuis

ik leen je het water het zwart van de nacht de bloem aan het raam in al zijn pracht ik leen je het bed zelfs de kat en de muis ik leen je de tuin hier ben je thuis

Pieter Kesselaers

10 1

herfst

een intieme onthulling de geboorte van verlichte kamers in nieuwe bossen ik ben bang iets van de herfst te missen

Pieter Kesselaers

17 1

bakker

als de vogels gaan wij 's ochtends op zoek naar broodkruimels het geluk tegemoet strooien het in de happende monden van ons broeinest

Pieter Kesselaers

16 1

Vroeger, ooit.

Vroeger speelden mijn zus en ikte paard op de prairie. Heupwiegenddraf of galopreden we een horizontegemoet. Het tuinhuis werd tipimijn hand tomahawk. Dagenlangplezierden wij onze fantasie Zomerwinterherfst lente Iedere keer was ons Amerikaanders. Tot het opeensniet meer pasteen we vertrokken. Het tuinhuis bleefmaar werd nooit meerdie tipivan weleer.

Thomas De Mulder

31 1

Sterke herfstwind

een vlinder van licht fladdert over het plafond; sterke herfstwind

Margaretha Juta

13 0

Geschater

Kietelvingers! - Door de kamer wervelt - dwaze vrolijkheid.

Sarah

26 2

Sterke wind

hij slaat zijn arm vluchtig om haar heen - de was in de wind

Margaretha Juta

9 0

doos

doos zotte doos ben ik beslist enkel vergat ik onderweg doos, niet weet ik waar is liet ik achter of verloor ik mens prevelt, zottere doos vinden hoeft niet beslist eens doos altijd doos, zot ook ik, in staat van stelling niets te verliezen, was er bewijzen met zonder kan helpt me, even niet zoeken nu, ik, gewoon weer doos

de jutte acrobate

9 0

straks

straks hoe breed tierlantijn en zot de wereld weten kon niet, ik noch jij, wat werd greep me in meer ogenblik, ik keek en keek, zelfs jij wist, alles verging wilde weten, weten het niet te weten wat en hoe, in straks meer tierlantijn breed, zot, blik, niets kon verweten er kwam wat kwam en ons toekwam jij uit straks, uit greep, alles verging straks werd nu, ik had kunnen weten

de jutte acrobate

1 1

ding

ding niets straks, dat ding als mijn ding niet straks zal, wezen hebbeding ding voor ogen wil, niet weet ik hoe eraan beginnen, winnen zal het winnen zal straks ding, anders dan zal het, als zich, als ding, in straks ding wil me, zich voor me winnen in straks grijpen, zal het me, weten hoe me te omringen, weinige keuze net in winnen verdringen, oude ik voor ding, binnendringen, eenvoud ik in straks, zelfs niets hebbeding anders dan, wat ik voor ogen wil zijn zal wat is, in straks het nodige en ding, weet ik niet te verzinnen

de jutte acrobate

1 0

Later wordt het beter

Wisselend gevoelVoor ik denk aan het gelukOverwin ik pijn

Deejay

17 0

buiten bereik

buiten bereik voor de wind waaide me niks, stil bleef het onder frêle vleugelsals de dwaas, in de hoek vertoefde ik, als die mindere in de rijme klein hield ik, wilde me sparen, naar genoeg, kleinere kostin hoeken kwam wind niet, en nimmer onder armere vleugelsme klein werd zo goed als me onvindbaar, eerder betrachting maar naar lied, hoorde refrein, iets herhaalde zich, aldus werdeerdere geschiedenis, geen verwondering, nare, stille realiteitmeerdere hoeken, dan klein, was ik, het begrijpen, wilde ikklein klein en ik onder karrenvoer onrecht, hoe kwetsbaar wasen hoe wind niet vond, me, mogelijk wilde ik, buiten bereik vandaag besefte ik ineens, oud genoeg, wind mocht me vindenoptillen tot waar ook ik verdiende, realiteit, vleugels lang frêlevoor wind waaide niks, bleef dwaas stil, me niet die minderealles nieuw, wilde ik, eerdere betrachting, wind buiten bereikbetere tijden, in rij stond ik stil en wachtte, tot wind me vond

de jutte acrobate

0 0

Welkom herfst

onder de huismat met WELCOME op, schoof de wind herfstbladeren

Margaretha Juta

9 0

jij ik en iedereen

Ik wil ergens aan beginnen zonder dat daarom gevraagd wordt,dan pas ontstaan er de mooiste dingenzegt ze zo tussen mij en haar inen zonder dat daaraan getwijfeld wordtloop ik soms hand in hand met haar meeéén of ander leven in. Mezelf laat ik weten dat dit leven er zo uit ziet: zwaar, donker, gehavend.Het leven is als een verkrampte spier die jou imiteert op de precieuze momenten.Het is een plek die zo weerzinwekkend met je mee beweegt,dat je er misselijk van wordt. Ik word al snel misselijken jij, ik, en iedereen zouden wat meer aan onszelf moeten denken. Zonder doortastend op zoek te willen gaan naar een oplossingverdraag ik mezelf nog maar eens. Lijk ik verder van jou weg, mezelf tegen te komen.Het doet pijn, dit te willen doorspartelen.Met vlees en bloed altijd wat. Jij deint weg, echoot terug naar me toetussen gepijnigd en sereen in,en even is er iets dat zegt,waar het zich bevindt. Een moment is het stil;daarna komt men weer tot levenen worden jij en ik en iedereen lotgenoten,iets wat we altijd al hadden willen worden. In de ooghoeken van de medestanders,hoor ik mezelf roepen om verpozing of een time-out van dit gebeuren.Maar ook jij wilde ergens aan beginnen zonder dat daarom gevraagd werd.Het is doelgericht willen leven voor zij die ervoor kiezen van zichzelf geschiedenis te maken. Dan kijkt ze naar me, zo alsof ik beter weet.Beter weet dat dingen om ons heen ook namen hebben,beter weet wat angst nodig heeft,beter mezelf tot geniale ideeën heb weten komen,toen ik nog ergens onbezonnen onschuldig was,in een lichaam dat heerste. Nu is alles stram en gewillig aan een leven vol wrakken en oude stukken tijddie ik niet meer lezen kan, niet meer lezen wil.Het deeltje Dries in mij, zal ook sterven.Ook ik ben gelieerd aan situaties vol gepijnigde samenhorigheid.Aan de oevers van mijn dood, sterft eenieder,en mijzelf tot geschiedenis verheffen, is een poging die om en bij de 10 seconden duurde.Het bewonderingswaardige is een fractie te veel blind vertrouwenin jou, mijzelf, en iedereen die erbij wilde zijn. Jij, ik en iedereen kijken mee.Naar Dries die schrijft. Naar Dries die weigert zichzelf te laten kennen.Naar Dries die dergelijke informatie over laat aan jou.Naar Dries die verkrampt wegzakt in Dries. Wil je nog één keer jezelf onder ogen komen,vraagt ze doelbewust,omdat van zelfliefde helden worden gemaakt,en dat jij daar maar een plekje zoekt,om in te mogen blijven zoekennaar een versie die je innerlijke paspoort kan zijn.En dan blijft ze naar je kijken,het vermeende afscheid weigerend.Ik loop hand in eigen hand,één of ander leven in.

Dries Verhaegen

34 0

Vlucht

Wollige witte wolken drijven voorbij. Ik wil ze als kussen gebruiken of zachte matras. De vroege vlucht doet me dommelen, dutten. Ik slaap net niet. Een stem vraagt wat ik wil drinken. Ik zeg cola. Dat is er niet. Water dan. Vervolgens kleine bakjes met één aardappel, twee wortelen, iets wat kip zou moeten zijn geplet tussen twee andere passagiers wil ik hier weg. De enige uitweg is de wc.

Melanie Huyghe

20 1

Nog even zomer

tussen het riet ligt een grote watermeloen - vliegende strandbal

Margaretha Juta

19 0