duistere donkere
duistere donkere
ik kwam er niet door, niet door met mezelfgeluidsmuur leefde gruwel, nooit kwam iker ontwaakte afgrijzen, onmetelijke ruimtegeen wand zette me vast, er niet door kwamik met mezelf nooit genoeg te vatten, nietdie muur geraakte ik over, er was onzinnigeonmetelijke, in de zwarte chaos verstriktenet noch grond kon me er vangen, gaten teonbevattelijk groot, geen leven was te langonder mom bedwelmde en muur hoog vloogtegen chaos het ritme op, kreng liet zich erniet zien, ik dacht, in bevattelijke leefdetragere duister, tijd zette zich tegen me op
in korte rokken, lange broeken levensplooieniets bedwelmde er, de meer dan ik zien konbevattelijke duister en donkere levensnettengaten hielden me vast, als onmetelijke ruimblikte me op oneindige, wil ontbrak, ik greep niet langer, in loslaten murende antwoordenontwaken, op zoek ging ik, in greep hield iknoch afgrijzen noch chaos, traag talmde, leekmijn geest slaap te wekken willen hield steekgaten vingen ruimte, net werkte als schimmel op voedsel, nooit te stoppen, illusie mijn wilniets te willen had ik, duistere donkere werd ik hield voor bekeken, nooit bevatten kon ik