Lezen

Misschien wil ik wel eens alle seizoenen zoenen

De golf is nog lang niet aangespoeld, de storm is nog lang niet gaan stillen, de pen is nog lang niet gaan liggen, mijn hart is nog aan het rodeo’en voor jou, aan het spartelen. En jij, jij vaart verder. Ach, misschien doe ik het allemaal voor de storm. Misschien ben ik de zon beu, dat saaie windstille. Misschien wil ik wel eens alle seizoenen zoenen.

Damien Gallet

16 1

Waar is de tijd?

Waar, waar is de tijd? Dat we uren konden spelen Met wat takken in het bos Of met afgedankte spullen We verzonnen er op los Wereldreizigers en helden We waren alles tegelijk En de toekomst was nog mooier Want dan werd dat werkelijkheid Waar, waar is de tijd? Waar is de tijd? Van dromen, fantaseren En leven in ‘t moment Van altijd weer de grens verleggen Om te worden wie je bent Waar, waar is de tijd? De tijd dat alles nog kon Waar, waar is de tijd? Dat in ’t rijtje lopen saai was En orde een gevaar We speelden foute akkoorden Op een valse gitaar We zouden grootse dingen doen Dingen voor de eeuwigheid We zouden heel de wereld zien Want we hadden zoveel tijd Waar, waar is de tijd? Waar is de tijd? Van dromen, fantaseren En leven in ‘t moment Van altijd weer de grens verleggen Om te worden wie je bent Waar, waar is de tijd? De tijd dat alles nog kon En dan denk ik wat maak ik mezelf nu weer wijs Die tijd heeft toch nooit echt bestaan Maar ik zet alles zo graag op z’n kop en ik denk Die tijd is nooit voorbijgegaan Dit, dit is de tijd Van dromen, fantaseren En leven in ’t moment Van altijd weer de grens verleggen Om te worden wie je bent Dit, dit is de tijd De tijd dat alles kan

Annemie Corens

14 0

Niet verdwijnen

Ik blijf steeds hopenDat waar ik voor geknokt hebVoor eeuwig hier blijft

Deejay

9 0

betere kleur

betere kleur karmeliet blonk en schonk me de kelder, in zijn ogen, de hemel te grijs de eerste teug deed me weinig, eerder verdronk ik in betere wateren maar eens die zoetjes bij me binnen sijpelde, wist ik te zien het waarom tot karmeliet me in de ogen keek, te recht naar mijn indruk, donkerder nog dan de kleur van de hel, licht in geloven, was ik, raapte mezelf op liever verkoos ik dan toch, de hemel boven de hel, uit zijn kelder wou ik weer zoetjes verdrinken in ogen zelfs grijs, recht voor raap, helle waarom in duvel las ik ontsnapping, indruk naar lichtere kleur, die bestelde ik ras schonk, sijpelde, ik dronk en verdronk, diep in meer ogen, betere kleur

de jutte acrobate

0 0

uit dak

uit dak sinds kort aantrok ik, een onalledaagse hemd het luisterde naar gaten en hield me uit slaap als was ik knop, gierig op uit zette het me bij nacht sneerde hemd, kauwde me tot stil draaide door mijn stoppen, schopte me uit vel grof dak ontrukte het, duwde me bed uit wild bevreesde grond, als werd nimmer ochtend vaal vuil, over kille grond sleurde hemd me geschopt werd ik, elke trede wist me blauw hemd haatte ochtenden en hun geur, en koffie hoop nimmere optie, liever grof perste hemd oogwallen tot rauw, verzurende lijf zijn kunst vloer dweilde ik gewillig, meer dak ontglipte al wist ik wind te gelieven, me overtrof hemd rauwe pact sloot regen, in bakken verzoop ik vuil, uittrekken kon ik het niet, hemd geliefde grof verweven liet het zich, lijf, rauwe wallen onalledaagse, zure kunst, hield teveel van me

de jutte acrobate

0 0

De glimlach

In Bali ontmoette ik deze man, dusdanig Heel toevallig Twee bamboestokken op zijn schouder, welgemoed Eén versleten strooien hoed Niets speciaals zou je zeggen Edoch… kijk goed, gedegen Wat een expressie Wat een glimlach, toppie Deze man straalt leven Vitaliteit en vriendelijkheid, tonen Veel moet je niet hebben om gelukkig te zijn Velen zijn dit vergeten, hartpijn Zijn glimlach, spontane uitdrukking Vergeet ik nooit, bezieling

Guy Van Damme

13 0

Gebruik je gezond verstand

Geloof niet steeds wat je hoort, het is niet altijd relevant Zoiets van “men heeft of er wordt“, de mededeling is meestal vaag en niet significant Geloof niet steeds wat je leest, raadpleeg het bronnenbestand Is het betrouwbaar en important? Bewuste desinformatie om te manipuleren, door een dwingeland Meestal voor eigen belang en meer macht, dat is niet elegant Heb vertrouwen in je eigen waarneming, ervaring en redenering, dat is niet pedant Gebruik je gezond verstand, je logische boerenverstand!

Guy Van Damme

9 0

Schrijffouten

Ik dacht altijd dat ik best goed was in onze Nederlandse taal. Dat ik best wist hoe en waar ik komma’s en hoofdletters moest gebruiken. Tenslotte word ik altijd redelijk narrig als mensen het hebben over me boek en zich irriteren aan mijn commentaar daarop. Natuurlijk maak ik ook fouten, dat weet ik echt wel. En soms krijg ik ook opmerkingen, zelfs van professionals, dat ik iets te veel spreektaal gebruik in mijn blogs. Ik probeer er op te letten. Maar, ik vond dat ik toch altijd wel aandacht schonk aan de manier waarop ik mijn teksten op papier zette. Totdat een echte redacteur het verhaal dat ik heb geschreven voor de Texel-verhalenbundel Voetsporen onder ogen kreeg. En ik het weer terug ontving. Poeh, tijd voor een lesje nederigheid. Want er zat niet één fout in, er zaten ettelijke tientallen fouten in. Zeker, over het algemeen weet ik wel wanneer ik deetjes en teetjes moet gebruiken maar mijn interpunctie is echt om te huilen. Komma’s waar punten moesten, kleine letters die toch echt een hoofdletter moesten zijn. Oei, het was niet mals. Het leuke en leerzame er van is, dat je ook zelf je fouten moet herstellen. En dan heel goed moet kijken of je geen nieuwe fouten maakt. Dat je een zin herschrijft omdat er een fout in zit, maar dat je dan bijvoorbeeld weer twee nieuwe maakt. Want dat kan zomaar gebeuren. En dan maak je je werk niet beter maar slechter. Door al deze ervaringen krijg ik toch steeds meer ontzag voor alles dat komt kijken bij het proces van het uitgeven van een boek. Want dan is het verhaal geschreven en dan begint het pas. De schrijver denkt dat hij of zij een helder en duidelijk relaas op papier heeft gezet. Tenslotte kan de schrijver in het hoofd van de personages kijken, hij heeft ze immers zelf bedacht. Maar de lezer kan dat niet. Want die ziet alleen wat de schrijver laat zien. En die kan in zijn ongeduld of arrogantie nog wel eens denken, ‘nou, dat snap je toch wel.’ Ik ben erg blij dat ik aan het avontuur van de schrijfweek ben begonnen. Natuurlijk ook omdat het mijn allereerste vakantie alleen was. Maar ook omdat er ongelooflijk veel van leer. En wie weet, misschien lukt het me om het boek dat in mijn hoofd zit echt op papier te krijgen. Een boek, hoeveel fouten zullen daar dan wel niet in zitten. Arme redacteur.

Machteld

6 0

Gratis en toch zeer kostbaar!

Zeg eens “hello” of “dag” Geef af en toe een schouderklop Een knipoog kan geen kwaad alledag Glimlach even daarbovenop Vraag eens “hoe gaat het met je ?” met een lach Gauw gezegd “bel me eens op” Een helpende hand bieden, dat mag Een zoen er bovenop “Kom erbij!”, goeiendag “Wat wens je?” dat is top “Dat heb je goed gedaan”, het is geen uitputtingsslag “Blijf nog even”, krullenkop! Maak een praatje, zonder beklag “Voor jou heb ik al de tijd”, het wordt geen flop “Kom even langs”, dat mag “Goedemorgen, goedenavond”, zonder getob “Doe maar”, het is geen klusjesdag “Na U”, je bent wereldtop “Neem plaats”, het is burendag “Het kan geen kwaad”, zeg het luidop “Graag gedaan”, verwendag “Sorry”, ook al ben je doodop “Neem nog een stuk”, ach! “Drink nog een slok”, op is op “Dank U”, dankdag “Alles OK?” dat geeft geen prop Een handdruk, is geen vuistslag Dat apprecieer ik! Jij toch ook ?

Guy Van Damme

18 0

het verschil

het verschil gezien wil ik worden, als evenwaardig beschouwd onder stoelen, noch banken, naar waarde geschat en niet in een of andere etalage prijk ik, onderweg ben ik en weet wat te zeggen, iets te bieden heb ik onderweg wil ik me voelen nooit nog als kleiner denken die mindere te zijn, maakt waarlijk verschil en niet in een of andere etalage prijk ik, onderweg ben ik en ik weet, het verschil vertrekt bij mezelf

de jutte acrobate

2 0

matte weg

matte weg lampionnen hingen in bomen, dicht paden verslingerden een matte weg huizen uitnodigden, al leek verlaten het deel van de stad, kil werd het al waar we landden, niemand keek op wij best, doodgewoon, onopvallende matte paden verslingerd, naar bomen dicht, in lampionnen leefde ons lied middelpunt werd, ons overstroomde waarheid, potdichte tent, geen speld valavond viel, applaus niet onze weg al illusie, geen poort hoefde gedicht in oprollen matten, onzichtbare punt er was een weg terug, refrein drong door rauwe huid, ongewone klanken eigen kleur, niet meer en niet minder aldus hielden we het en op meer lied mat kaboutermodel, niemandse blik onze onderweg, naam doodgewoon in spel dichte pionnen, andere kleur

de jutte acrobate

4 0

Doodeerlijk

Hoe vind ik nog mezelf Na jaren afdwalen Van het enige echte Ze was doodeerlijk Zegden ze Dachten ze En dat was waar Maar na jaren Afdwalen Hoe kon ze nog Zichzelf vinden Als niets dan Doodeerlijk Was dat overbleef Doodeerlijk Eerlijk tot de dood Was wat haar restte Geen vlinder die ze zag Mocht aangesproken Geen bloempje dat ze rook Mocht aangeraakt Mensen praten Praatten En zij was weg Geraakt van zichzelf Geen vlinder Geen bloempje Kon iets veranderen daaraan Weg van zichzelf Van de weg geraakt Weg gespoeld Weg gegeven Ze had zichzelf weg gegeven Aan anderen dan zijzelf Weg van de Realiteit Weg van zichzelf Alleen Eerlijkheid Restte er nog Waar was ze Heen? Waar was ze? Weg in al haar Eerlijkheid Dood eerlijk

HildeA

8 1

Welk uur brengt de ochtend.

13 uur viel me zwaar. Zo hevig dat ik mijn schrijven nodig had. 17 uur, moe, maar al kleine momenten van warmte. 23 uur, geschrokken van gelach en dit .. komende van mezelf. Blijdschap misschien? Wat brengt nu de nacht? Ik droom over het 23 uur gevoel, maar alstublieft laat het weer niet 13 uur worden.

Joosen.N

3 0

Kleurrijker wonderland

En toch, hier ben ik weer, aan het schrijven. Sommige dagen voel ik me te veel, melancholie. Als mijn botten en gewrichten ziek en moe zijn van alles wat me probeert te belasten. Ik ren niet meer, ik rust, mediteer en verdrink in mijn eigen gevoelens. Een prachtig wonderlandWaar elk levend wezen met respect wordt behandeld en gelijk is aan een ander.Waar elk levend wezen het recht heeft om een eerbaar leven te leiden.Niet alleen een leven van overleven.Eindigend, stervend op een eindeloze weg in een helse woestijn als enigste begraafplaats. Ik ren niet meer, ik kruip alleen nog maarop deze dagen.Alles wat ik voel is intenser,kleurrijker en luider.Ik raak, ik bloeden ik huil. Deze dingen maken me tot wie ik ben.Al kan je proberen me neer te halen met jouw eigen woorden,een wolf kan je niet doden door een stuk van je eigen keel af te bijten. Ik huil gewoon tot op deze menselijke wereldde laatste persoon sterft.Er zal geen slechte wereld meer zijn.Want niemand van ons zal overleven. Tot een kleurrijker wonderland ons de ogen opent.

Zonsondergangdromen

39 0

Met de vlam in de pijp

foto: Vlad Vasnetsov Net voor de kerstvakantie organiseert onze studentenvereniging een ‘verlengd weekend’ in de Ardennen. Het openbaar vervoer van mijn geboortedorp naar de studentenstad is bedroevend, dus lift ik veel. Je doet er mensenkennis mee op, het is goedkoop en meestal snel. Zoals die keer dat een dame met een Engelse luxewagen mij vliegensvlug thuis bracht. Zij hield zich nochtans aan de snelheidsbeperking van 70km per uur, tot ik mij realiseerde dat haar Jaguar miles en geen kilometers aanduidde. Sommige oudere studenten bezitten reeds een wagen of lenen die van hun ouders. Pech, als eerstejaars moeten we zelf uitmaken hoe ter plaatse te geraken. Wij beslissen ons in groepjes van twee op te splitsen om liftend de enkele honderden kilometers af te leggen. Een bevriende studente gaat samen met mij op pad. Het is half december en het is bitter koud. Het liften vlot niet.“Wil je je wat opwarmen?”Verbijsterd vraag ik wat mijn vriendin daarmee bedoelt en dan tovert ze een flask met jenever uit haar rugzakje. Na een eerste verwarmende slok, stopt een reusachtige vrachtwagen voor ons. Ik til mijn medestudente in het gevaarte en kruip haar achterna. De trucker kijkt ons geamuseerd aan en vraagt zich af waar wij in dit hondenweer naartoe willen. Neen, we zijn géén liefdeskoppel op de vlucht, maar wij gaan ons bij onze vrienden in hartje Wallonië vervoegen voor een weekendje 'gezonde lucht inslaan'. We merken de binnenpretjes van de man wanneer hij al snel de alcoholwalm in zijn cabine gewaar wordt. Wij verzekeren hem dat wij elk maar één slokje genomen hebben en stellen honderduit vragen over het truckersbestaan. Al snel blijkt hoe zwaar deze job is en houden de adem in als een verkeerslicht net op oranje springt wanneer we een kruispunt oprijden. De chauffeur legt uit dat bruusk remmen met zulk een gevaarte geen optie is en dat veilig rijden met dergelijke mastodonten door velen fout begrepen wordt. De hele reisweg lang praten we over de risico’s en gevaren van het beroep. Ja, er gebeuren soms vreselijke ongelukken, maar dan is er de wereldwijde solidariteit en kameraadschap tussen collega’s, de lichtsignalen die lichtpuntjes zijn in hun harde bestaan. Na een gulle handshake worden wij op onze bestemming afgezet. We vinden dat alle hardwerkende truckers verdienen om eens in het zonnetje gezet te worden. Jaren na datum wordt de dag van ons avontuur officieel uitgeroepen tot 'Dag van de vrachtwagenchauffeur'.

Vic de Bourg

11 1

De pot op!

Je hebt van die dagen Waar iedereen je wat vraagt Kun je dit? Wil je dat? Zou je willen? Ik moet je iets vragen? Heb je even tijd? Kan je voor mij? Als het voor je past? Kun je straks langskomen? Bel je me even op? Stop onderweg en koop effe … Te veel om op te noemen en het komt meestal ongelegen! Je bent ook maar een mens en geen robot. Op dat moment moet je durven zeggen De pot op!

Guy Van Damme

21 1

Lentedagen

Bomen om mij heenZijn nog groener dan het grasDe natuur geeft rust

Deejay

11 0

De afspraak

Zij maakt mij dagelijks blij, jawel Een blik op haar tovert steeds een glimlach, haast een mirakel Daar waar ik ga, ver of nabij Krijgt zij aandacht, pronkerij Samen op stap Daar kijken wij ernaar uit, zet je schrap Door Belgenland, voluit Of waar dan ook, maakt niet uit Zachtjes genietend Langs bos en weiland, dromend Een afspraak maken Eenmaal per jaar is een noodzaak, moeten Zonder Verlies ik haar, loser Vandaag is het de grote dag Geslaagd, een topdag Nog één jaar, telling Dan rij ik opnieuw met mijn voiture naar de autokeuring

Guy Van Damme

52 1

Hou het kort

Omdat hij mort Zeg ik onverkort “Hou het kort” Dat is wel superkort!

Guy Van Damme

26 0

't is maar een luchtbel

Steeds het groot woord willen hebben en de hele reut verknoeien Zich bezighouden met zaken van een ander, daar hoeven zij zich niet mee te bemoeien Denken dat ze onmisbaar zijn zonder iemand te boeien Acteren enkel in het bijzijn van iedereen om anderen te vermoeien Dringen zich ongevraagd overal op, maar ’t is eerder loeien Willen ten koste van alles in de gunst van de baas komen, 'k voel iets broeien Alles beter weten en nooit doorgroeien Dit ego-ballonnetje wordt echter vlug doorprikt, 't is maar een luchtbel

Guy Van Damme

17 0