Lezen

De puntjes op de o

Voor mij liever geen hobbelig leven. Ik bedoel dat vrij letterlijk. Pukkels, gezwellen, wratten: reliëf als ongewenste bijlage. Het leven documenteert soms te veel. Wratten beginnen meestal als eelt, een poging van je huid om harder te worden dan je hart. En net wanneer je denkt gehard te zijn, zetten ze de puntjes op de O. Ze vloeren je. Toch liever wratten dan mee-eters. Die zetten punten op de neus, notulen zonder stempel confidentieel, elk punt zijn eigen bekentenis.  Zwarte punten als leestekens, nu je huid verteltwat jij verzwijgt.

Lien Van Droogenbroeck (Pennig)✍️
42 7

Buurthuis

buurthuis - naast de handalcohol  hortensiabollen

Margaretha Juta
2 0

Stralend wit

stralend wit  de hortensia’s voor de deur - tandartspraktijk   

Margaretha Juta
9 2

Samen in Blauw

In een klas van water, stil en blauw, zwemt een school vissen in dezelfde trouw. Ze glijden samen, links en rechts, alsof het water hen zelf in één beweging legt Maar één vis breekt uit de stroom, niet als fout, maar met eigen droom. Hij keert zich om, zwemt tegen de lijn, waar anderen volgen, kiest hij om er niet te zijn. Toch draagt hij dezelfde blauwe gloed, want ze delen hetzelfde bloed. De school beweegt, hij zwemt apart, twee werelden in één waterhart. als je goed kijken zou, zijn ze meer dan zomaar blauw. Want in die kleur, diep en zacht, wordt verschil juist samengebracht.

Dieuwke.L
4 0

Dat gevoel

Soms heeft een gevoel geen naam Geen label om te duiden, wat het precies is     Het lijkt op dropping zonder vrienden, Op de stress van een deadline met haperende software Op mondelinge examenstress zonder stem Het lijkt op tegen je zin winkelen op de Meir   Het voelt als niet wakker zijn en willen slapen Tegelijk als te lang functioneren op automatische piloot Het lijkt op hartkloppingen en flauwvallen Het lijkt op verbleken maar ik zie rood   Is het een post-natale depressie of een opgebrand gevoel? Is het die tijd van de maand, je weet wat ik bedoel?   Het voelt als falen en onverdiend afzien Onbegrijpelijk waarom het blijft duren Het voelt als keihard breken Maar ik stond al voor hetere vuren   Het lijkt op multitasken en hopen kopzorgen Het lijkt op midwinter zonder goeiemorgen Het lijkt op niet willen, niet weten, niet kunnen Het lijkt op het beste jezelf niet meer gunnen     Het lijkt op een whiplash en op een black-out En lijkt op bevriezen en 'wat doe ik fout' Het lijkt op vanalles en niets tegelijk Ik weet niet eens meer of ik nog op mezelf lijk.   Soms heeft gevoel geen naam. Het heeft alleen van alles wat. En ik wou dat het ophield. Ik heb het nu wel gehad.  

Rosemarijntje
7 0

ongewerveld

laten we aan onszelf gisteren terugschenken toen we nog zonder wervelwind waren met tijd om te zoeken  wat we vinden met plek om te vloeien  als water gisteren toen we nog ongewerveld waren

saskia van laere
4 1

Proxima Centauri

Ze is er  ergens  Proxima Centauri  de dichtste ster  na de zon  en op een dag  zweef je naast haar.   

Matthias Van de Velde
8 2

Daar is geen toilet tegen opgewassen

Creativiteit zou de sleutel tot geluk zijn. The proof of the pudding is in the eating. Ik heb de pudding geproefd. Hij smaakte. Maar het mooiste bewijs komt van een politiek gevangene. Zij leefde ontriefd in een eenzame cel. Zelfs pen en papier waren haar ontnomen.Met woorden zou ze maar eens raak schieten.Het regime vreesde taal meer dan wapens. Toch kreeg ze een cipier zo ver haar te bevoorraden met toiletpapier en een wenkbrauwpotlood.  Daarmee schreef ze een boek vol, elk woord een kogel tegen de monotonie van haar opsluiting.Het papier bezweek niet onder het gewicht van haar verhaal,maar vouwde zich om haar zinnen heen. Het bleken de mooiste maanden van haar leven. Ze schreef zich een weg naar buiten,overschreef verleden met toekomst, een nieuwe horizon. Op toiletpapier. Sterker dan tralies. Toiletpapier won.Het toilet had haar rol uitgespeeld. Afbeelding: nigelat via Pixabay Inspiratie: Nawal El Saadawi, Egyptische feminist en dissident 

Lien Van Droogenbroeck (Pennig)✍️
45 6

Postzegel

kaart aan kleinzoon - op de postzegel  voetballers 

Margaretha Juta
6 1

Mr. T

Mr. T Ik sta altijd aan uw kant Al kan ik niet alle problemen aan de kant schuiven Ik sta aan de kantelen, schreeuw me uw bevelen   Bij elk kantelpunt ben ik uw contragewicht Ik lees u Spinoza en Kant Kan het anders? Natuurlijk   Het hoeft niet te rijmen Als je rust nodig hebt, stilte en downtime Dan laat ik je gerust Nog een laatste ding Pak een grote zak, vul die met al je verwachtingen En gooi hem dan zo ver mogelijk weg

Stelselmatig
8 0

Trakteren

Bij de ingang wachtten eelt in sandalen en een witte e-bike naast een keeshond en een Antwerpse wandelaar. Ik nam plaats op een terras bij een voormalige crèche en bestelde homemade ijsthee. Jonge ouders vierden de verjaardag van hun jongen. Ik las Audens 'Lullaby' en 'Sonnets from China'. De jarige fietste met zijn neefjes om de vijver, vaders overlegden onder parasols, moeders legden binnen handen op oma's schouders. De Nederlandse zaakvoerders waren bij zichzelf te gast. Zij namen mijn bestelling op en zongen 'Happy Birthday' mee. Ik las 'The Quest' en heb gezellig afgerekend.

Robert de Roek
11 1

Restbeweging

Een mens kan zonder linker en rechtervoet,terwijl het lopen zich blijft bezeren.Waarom zou je op een beweging teren,als verlies nog altijd niet weet wat het doet? Het allerliefste aten ze een marathon,vooral dan de flauwe bochten en randen,de oneffen grond waar ze op landen,en ik weer van de hevige pijn won. Aan de schrale huid woonde menige wond,een stukje winst dat het net niet haalde,waardoor de finale nog steeds niet zong. Ze wisten dat nonchalance bestond,de hevige strijd achteloos vertaalde;ze ademen wat mijn leven binnen drong.

Wijnand
3 0

online tekst

de schoorsteenveger komt langs (gewoon iets waarvoor ik een online afspraak heb vastgelegd)   op de oude hifi heb ik een cd'tje gelegd het werpt me terug naar andere tijden en het wàren andere tijden: stapels briefpapier bijvoorbeeld, ringmappen en een vaste telefoon - één keer per jaar een groot vuur in de tuin, versgebakken wafels met rozijnen, cécémel, soep om  middernacht, ouders die elkaar de  kruik graanjenever doorgaven   maar ik hoef niet terug naar vroeger al is nostalgie nog zo hard aan mij besteed   toekomst komt mij breedlachend tegemoet zoals de de schoorsteenveger om de hoek komt (o nee, hij heeft zijn hond bij)

Hans Van Ham
6 0

Bloemen oppas

bloemen oppas - de geraniums leven op dankzij opa

Margaretha Juta
3 0

Thuishaven

                        Thuishaven                           Het decor waarin Piet Mondriaan dikwijls stelling nam                           Jac. P. Thijsse en Nescio laafden er zich aan de wijn                            Jacob Olie fotografeerde met rust als leidende lijn                             Waar schoonheidszin voor velen tot leven kwam                              Daar is vannacht abrupt een lichtbron uitgedaan                               In volkomen stilte na het voorbije feestgedruis                               blokkeert het Kwaad de route ‘Ouderlijk huis’                                Met God als getuige in het uur van de maan                                 Het donker is volkomen uit balans geraakt                                  Vrouwen worden er gelijk opgejaagd wild                                   Dit immense verdriet slaat levens op tilt                                    Van veilig bewegen een claim gemaakt                                     Het is werkelijk de wereld op zijn kop                                      De ontzetting wordt breed gedragen                                      Je naam ligt in mobilísatie beslagen                                       Het dreunt: ‘Wij eisen de nacht op’                                          Thuishaven glorend aan het Gein                                        Stroomopwaarts van Amsterdam                                        Peddelend vanaf het Leidseplein                                         Een Abcoudse   –  In Memoriam                                                                                                                              A.M.Drijver

A.M. Drijver
4 0

Het midden in mootjes

De waarheid ligt ergens in het midden. Dat midden toewijzen is andere koek. Niet iedereen is wiskundig toch. Wie leeft nu met een passer in de hand? Ik al zeker niet. Ik tol al van ernaar te kijken. Ik heb trouwens geen vaste hand. Dat middelpunt blijkt een vliegende kracht: het schiet alle kanten op. Soms belandt het in de marge, waar ik niet graag vertoef. Zoeken is evenmin mijn talent. Dus laat ik de rand maar als stootkussen dienen.Zo belandt het midden uiteindelijk toch weer in het midden. Net wanneer ik het wil vastpinnen, schiet het alweer weg. Een mug in het donker is makkelijker te treffen.  Misschien is het midden geen plek, maar een beweging. Ik beweeg dus maar beter mee, middelmatig als ik ben.   Foto: GarryKillian op Magnific

Lien Van Droogenbroeck (Pennig)✍️
34 4

Breskens

overspoeld door berichten over  vijftig graden in Turkije pikt de giftige zon mijn kale kop op Breskens’ strand   ik word wakker   hoe diep zal ik hier zijn  over twintig, dertig jaar met een glas Hollandse wijn en een potje Belgisch olijven   first things first samen lekker strandpaviljoenen  

Still Jackson
5 0

Rondjes

een ambulance rijdt in rondjes in de wijk - hittegolf

Margaretha Juta
4 0

Sluitspier

  Alles loopt fout en het komt. Door de sluitspier van die camera. Jawel. Echt. Ik heb genoeg gegeten. Mijn ogen zitten vol met vers geslachte onschuld. Ik knipper zelfs niet meer. Ik krijg ze niet meer dicht. De slaap. Hij blijft herkauwen want mijn ziel werd volgestouwd. Gelijk een schip. Met bloedbananen. Appelsienen van de zuurste soort. Grijp zo veel je kan en de antropoloog. Hij die alles weet over dit beestelijk gedrag dat zich als mens vermomt. Echt. Hij begreep het al terwijl de eeuwen geeuwden want herhaling leeft op deze bol. Zet het nog een keer op scherp. Slijp die lens nog eens en adem diep. Wrijf die ogen leeg. Probeer het schoon opnieuw. Hoopvol zijn. Het wordt van u verwacht. Altijd. Gelijk een nageboorte komen moet. Zoals die gistlucht van het groenste gras waarop die onschuld doelloos speelt. Terwijl de koekoek doolt. Hij vindt het kind nooit meer. Alles verging toen iemand van de einder dronk. Neem nog een slok. Liefst. Sterk.Vet. Door een zon gesmolten. Smeer er die sluitspier nu mee in. Een fotoalbum wil zich vullen met geweld. Omdat papier te rustig leeft. Omdat de achtergrond zijn taak al zo lang kent.     uit de reeks 'Waanhoop' 

Bernd Vanderbilt
6 1

Tevreden Jantje

Zij zwommen naakt in poldervennen en paalden vaak. IJdele Jan zat in de drugs, gebruikte zelden. Depri Ina vrijde graag, verliet hem zwanger.   Geile Jan begon te stalken op weg naar school. 'Toe, Ina, waarom wil je niet?'Hij greep haar borsten. Zij weerde de ADHD'er af, elke ochtend.   Hij kocht het huis naast dat van haar. Politiebezoek. Stak zij haar sleutel in het slot, wat later lag hij naakt op bed. Ondervraging. Een list kwam op.   'Ik weet het, Ina, zeker en vast. Jij lust mijn stijve.' 'Wij maken morgen, Jan, een afspraak. Akkoord?' 'Oké.' Deze datum prikten zij: 24 januari 2046. Jarige ADHD'er 99, Ina 81. De afspraak is nog niet geschonden.

Robert de Roek
5 0
Laad meer ...