Lezen

Schimmenwereld

één voor één schuiven witte schimmen uit de mist - zwanenmeer

Teddy de beer

Teddy is een beer Een grote bruine beer Hij knuffelt keer op keer Want hij is een knuffelbeer Hij is je vriend als je lacht Als je boos bent nog veel meer Want hij troost je dan wel weer Teddy de grote teddybeer

Deejay

6 0

Ontoevallig toeval

Dat heet serendipiteit! Hoewel een draak van een woord, stoot de vriendin het feilloos uit.Verheugd ook. Alsof het klaar zat, op die snedige tong van haar.En eindelijk een weg naar buiten vindt. Het toeval wil dat ons dingen, zelfs mensen, zomaar toevallen.Als by accident, volgens de Engelsen. Hier zou het om een ontoevallig toeval gaan.Ze wijdt me verder in. En vraagt of ik de korte uitleg wil.Of ze er Hume, Spinoza en Aristoteles mag bijhalen. Dat de korte volstaat, lijkt ze te betreuren.Er ligt dan ook veel klaar op die tong van haar. Net omdat je er niet naar zocht. Net daarom kruist dit je pad.Een ontoevallig toeval. Als een waardevolle, serene vondst. Je zou een toevalligheid kunnen sturen. Ik moet dus op zoek. Maar naar iets dat ik niet wil. Want dat zou me leiden naar wat ik net wel wil. Dat me dan dus zou toevallen, onverwacht.Ik moet zoeken. Maar niet willen vinden. Wat toevallig dat jij dat allemaal weet. En ik dus op jouw pad kom.

Lien Van Droogenbroeck✍️

79 10

Rook

Ik ga in rook op in een hoekje uitkijkend op de neerdalende trap Even alleen, even niets moeten, waarom moet ik in rook opgaan in een hoekje om te kunnen blijven staan

dolomar

5 0

Weelderig land

Er valt wat water op haar rechterbil,terwijl ze een dun touwtje gaat knopen;haar linker wil ze achter een washand dopen,al doet de hand niet wat zij zo graag wil. Op die ene plek moet een rivier stromen,de grond wieden, haar ermee verrassen;en de zee de zilte kust laten wassen,zelfs al moet ze van het knopen bekomen. Haar land is weelderig, zijn eigen voortuin,die ze af en toe verschoond en maait;ook al ligt het voorjaar nog niet ingebed. Nog steeds is er uitzicht over het duin,dat gras eet en met stenen is verfraait,de plant werd naar een andere tuin verzet.

Wijnand

1 0

Warm geschreeuw

wat warm het geschreeuw uit de yakimō wagen - verkiezingsweken In Japan is geschreeuw niet per definitie agressief of storend. Het geroep van een yakimō-wagen (zoete aardappel-wagen) is warm en uitnodigend: een verkoper die zijn aanwezigheid aankondigt met een vaste melodie, bijna zingend, bedoeld om mensen naar buiten te lokken in de kou. Het is een vertrouwd wintergeluid, iets huiselijks, dat hoort bij seizoenen en ritme. Je hoort er het aankondigen van warme, zoete aardappelen in, ademwolkjes, avondstraten. Het geschreeuw tijdens verkiezingsweken is van een heel andere orde. Politici spreken luid, bijna agressief, door megafoons vanaf busjes, herhalen slogans en namen, niet om nabijheid te creëren maar om zichtbaar te zijn, om ruimte in te nemen. Dat geroep is functioneel, opzichtig, tijdelijk — het verdwijnt zodra de verkiezingen voorbij zijn. De wagen die ik hoorde voorbijkomen was die van Sanseito, een ultra nationalistische partij. Ik hoorde slogans als: Japan voor de Japanners. Die woorden klonken hard en onvriendelijk. Gelukkig hoorde ik kort daarop het geschreeuw van de zoete aardappel wagen. Ik kocht er een zoete aardappel die me troost bood. In mijn haiku botsen die twee vormen van geluid: het ene verwarmt letterlijk en figuurlijk, het andere vult de straat zonder warmte achter te laten. Het woord geschreeuw verbindt ze, maar de ervaring van de luisteraar maakt het verschil. Dat spanningsveld draagt mijn haiku

Margaretha Juta

5 1

Aderland

onrust heerst de koning hoedt nog enkel kippen soms dan begeleidt hij padden naar de nattigheid dit is ons vaderland hij spreekt de moedertaal ja het is fijn dat hij mij echt begrijpt hij heeft me ooit gevraagd hoe men een kikvors pijnloos aderlaat hij wilde proeven van het bloed dat weet waarom het water kwaakt terwijl de wereld raast overal onrust heerst uit de reeks 'Kleinood'

Bernd Vanderbilt

5 0

Dieet

Minder snoepen, dat wordt andere koek.

Piet V.

8 1

Blauberg (150 woorden)

Het is precies terug stil over Groenland. Het lijkt me ook een stiltegebied te zijn. Laat het dat maar blijven. Zijn er nog waardevolle gebieden met een kleur in de naam? Wit-Rustland schiet me te binnen, maar waardevol? Grote baas Loekasjenko schuurt tegen het been van Poetin. Als honden dat doen, krijgen ze soms een tik. De tikken aan de twee heren blijven helaas uit. De stad Geel is op zijn minst waardevol te noemen. Van die 'barmhartige stede' kunnen Loekasjenko en Poetin nog iets leren. Laat ons hopen dat ze ooit tot hun zinnen komen. Het lijkt me ijdele hoop, want ‘het hart luistert slechts naar het hart’. Dat is een citaat van Willem Elsschot. Hij haalde zijn pseudoniem bij het bosrijke gebied het Helschot in Blauberg bij Herselt, waar hij ging wandelen. Hij had er familie wonen en ging er vaak logeren. Het gaf hem inspiratie. Gelukkig maar.

Rudi Lavreysen

4 0

Procesbewaking

Of ik dan geen procesbewaking heb, vraagt hij. Niet enigszins gefrustreerd, wel helemaal. Deze klant laat niks aan het toeval over. Enkel aan processen. Die hij keurig bewaakt. Dat ik al vele processen te bewaken heb, vertel ik hem niet. Vooral in het bedrijf van mijn gedachten. Daar ben ik dan wel de manager van.Die processen beheren is onbegonnen werk. Kon ik ze outsourcen, de vacature was al ingevuld. "Mevrouw?", herhaalt hij, alsof hij me wil terughalen. Naar zijn wereld dus. Die van de procesbewaking. Ik slik mijn woorden in. Dat ik zijn aanwerving overweeg. Als manager dan, van dat hoofd zonder bewaakte processen. "Zeker, meneer. We geven steevast korting. Aan klanten die mee opvolgen.” We hebben daar een procesbewaking voor.

Lien Van Droogenbroeck✍️

46 7

Buitengesloten

De deur zit dicht en De sleutel is kwijt Ik kan niet bij de plek Waar ik mij thuis voel De telefoon staat uit en Het wachtwoord weet ik niet Zeg het me zodat ik Me weer thuis voel Mijn vrienden feesten maar Mijn kaartje is verdwenen Geen dans voor mij, dus Voel ik me niet thuis Je zegt: “Kom bij mij, Mijn hart houdt van jou En het jouwe van mij” Bij jou voel ik me thuis

Deejay

4 0

De kalender

Is april al gekomen? Ik ruik de bloemen en het Gras dat groener is bij ons Dan bij de buren Is juli al gekomen? Het zeewater stroomt langs mij De meeuw vindt de kust waar ik Op een handdoek lig Is oktober gekomen? De pompoen schijnt licht met een Kaars die in hem brandt en door Zijn ogen heen straalt Is december gekomen? De sneeuw ligt buiten en wij Houden elkaar binnen vast Bij de grote boom

Deejay

0 0

Framily?

"Ben ik framily?" De toon is gezet; het gesprek belooft.Geen runderklap op het menu vandaag. De verschillige vriendin wil het dus graag weten.Dat mijn antwoord nuance behoeft, verrast haar niet. Ze wil het niet anders, nieuw‑schurig als ze is. Familie zit onder je vel. Onvoorwaardelijk. Je mag morsig zijn. Met elkaar dan. Elkaar veroorzaken, laten ontstaan. Een soort ruilhandel, betaald in de munt van vriendschap. Jij veroorzaakt iets. In mij.Ik geef gevolg aan wat jij veroorzaakt.Dat gevolg veroorzaakt weer iets. In jou. En dat allemaal vanzelf.“Jij wil wel eens gevolg geven aan mijn oorzaken", antwoord ik haar. Met één zin is het beklonken. De vriendin verheugd. Framily. Al die verengelsing. Laten we gewoon familie zijn. Nu we toch dezelfde taal spreken.

Lien Van Droogenbroeck✍️

51 5

De vodden schilder

in zijn museum lag hij ooit opgebaard als in een kerk audiotour - Jopies eigen stem doet hem opstaan uit de dood op doktersrecept naar het museum - werkt beter dan fruit de voddenman - zijn eerste en laatste schoeisel op het doek spullen weggegooid door de samenleving - op een voetstuk de voddenmand verheven tot een koning in een drieluik het harde leven zette hij zo mooi neer - dank uit het hele land mijn schilderijen zijn als mijn kinderen, zei hij; niet te koop brieven van fans waren briefjes van duizend - schatrijk mensen komen nu uit hun depressie als ze zijn werken zien zelfportret met jute achtergrond - hij rolt een sjekkie verlaten door vrouw - zijn oranje boetekleed, beschadigd zelfportret in de mist met koeien - zeventig jaar oud hij schilderde zich de dood in - zijn zelfportret in mist bijna doorzichtig, koeien, in plaats van waterlelies de laatste kamer een catacombe met oud ijzer gemaakt van papier de roest geverfd ijzerachtige voorwerpen van papier in de geest van Jopie Huisman het museum zeven dagen open - rust roest Jopie Huisman museum in Workum

Margaretha Juta

0 0

Metavierfose

Wroetend in consumptie, comfort Het weefsel zal vieren, delen kruipen kreten klauwen, klaarlijk Het kadaver, de bakermat

Eden Oscar

6 1

zo lang geleden

net voor ik ga kakkendenk ik aan een ander misschien wel nu al doodhet is zo lang geleden heb geen idee er ligt hier een bijbel dicht bij de handregenwormen door mijn wimpers zal ik eens even kijken naar de verte en de dieptemet trillende vingers vliegend in het zweet word ik wakker bij de geur van jonge uiendie ander met eeuwige pyjamabroek vastgekit met snelbinders aan haar dijenen dan weer verder vliegen met vredesduiven ik trek een vlag om me heenmet de kleuren van mijn hart net voor ik ga kakkenzet ik me voor een tijd apart

Peter mmm Verreth

3 0

Portaal (#doorkijkvers)

Portaal Zes lopende meteronontdekte wereldeen einder op elke zijdenieuwe soort in elke nooten in mezelf: een eeuwige hoop. Pieter Van der Schoot Geschreven naar aanleiding van de schrijfuitdaging van Creatief Schrijven voor Poëzieweek: Schrijf een #doorkijkvers voor Poëzieweek.

Pieter Van der Schoot

8 1

Koffie (#doorkijkvers)

KoffieJe vult de bleke halmet warme, zachte geurenmaar laat die walm van galnog uren uit mijn bakkes meuren. Pieter Van der Schoot Geschreven naar aanleiding van de schrijfuitdaging van Creatief Schrijven voor Poëzieweek: Schrijf een #doorkijkvers voor Poëzieweek.

Pieter Van der Schoot

5 1

Storm in fall

Wind’s blowing Colors of leaves That fell from trees All around you and me Now we're dancing so happily

Deejay

5 1

Winter Solstice

Woensdag 21 januari. Op mijn nieuwspagina verschijnt een afbeelding van de zon met een tijdslijn onder. “You made it through the 10 darkest weeks of the year” Dat dit net nu verschijnt breekt mijn hart. Want zij haalde het niet. Zij besloot dat het genoeg was. En voerde vanochtend die beslissing uit. Daar in het station,de dag voor haar 15de verjaardag,besloot ze niet meer te wachten op de volgende zomer.

Fien SB

16 1