Lezen

Jeugdliefde

Het is zo moeilijk te beschrijven wat mijn gedachten met me doen, Als ik weet dat jij gaat komen, Mijn jeugdliefde van toen Zenuwen die gieren en mijn hart Gaat zo te keer,Die spanning,echt niet te houden, Mijn jeugdliefde, nu een heer. Onze blikken die weer kruisen en het gevoel is plots weer daar, knikkende knieën voor, Mijn jeugdliefde,toen 16 jaar. Doorgegaan met leven maar nooit meer dat gevoel gehad,Die herinnering aan vroeger, Mijn jeugdliefde, Mijn grootste schat. Meer dan 30 jaar geleden, Een domme fout, Mijn grootste spijt. Ik blijf stiekem hard verlangen naar onze tienertijd.

Pashka

9 2

Verbeelding

Ingebeelde - handen strelen. Onder de - douche een glimlach.

Sarah

8 1

groter dan

vogels vliegen in een steeds groter wordende 'groter dan' - 'v' - hoe talrijk kan een vlucht zijn, een uittocht - ik lees hun letters in de lucht - de trek is lang en vermoeiend, hun migratie naar zon en weelde meer en groter dan een droom waar babyvogels veilig waar eten voor iedereen waar aarde hun warm welkom

Hans Van Ham

7 1

Mijn goeie vriend. Bij de hulpverlening. heroïne 1 a

poul Cadovius lives with living, design,1950, 60, ********************************************************************* "Het was ijskoud, vlak voor Nieuwjaar, toen ik hem terugzag. Hij zag er vaal uit en zijn huid was grijs, maar hij was vol goede moed. Ik kwam net de De KRAK in de Korte Koepoortstraat uit toen ik hem ontmoette. Ik had wat spulletjes gekocht voor het nieuwjaarsfeestje met mijn broer – een van de beste feestjes die ik in lange tijd had meegemaakt.Toen ik terugkwam in mijn eenkamerwoning, werd er aangebeld. Het was mijn goede vriend; hij vroeg of hij een tijdje kon komen logeren. Dat mocht, op één voorwaarde: geen heroïne. Als hij wilde afkicken, bood ik hem al mijn hulp aan. Hij beloofde het. Maar de dag daarna vertrok hij, om 's avonds weer voor de deur te staan: compleet van de kaart. Ik liet hem staan. Drie dagen lang beantwoordde ik de deurbel niet, terwijl het buiten vroor dat het kraakte. De vierde dag liet ik hem weer binnen. Hij was gebroken en aanvaardde alle hulp.Ik belde een opvangcentrum omdat we beseften dat we dit niet alleen konden. Op dat moment was hij voor honderd procent bereid om te stoppen. Maar ik wist: zodra de drang weer te sterk wordt, ben ik hem kwijt. Bij alle centra werden we echter afgescheept. Een of ander 'genie' in de hulpverlening had besloten dat men pas na veertien dagen recht had op een intakegesprek. Ik vroeg hen wat er zou gebeuren als ik hem bij hen op de stoep zou achterlaten. De hoorn werd erop gegooid. Ik belde dokters en hulpverleners, maar overal kreeg ik hetzelfde antwoord.Ik legde hen mijn dilemma voor. Mijn vriend was niet zomaar weg; hij was de hele buurt aan het bestelen. De GB op de Groenplaats was in die tijd een gewillig slachtoffer; met een eenvoudige schroevendraaier braken ze daar binnen. Ik vroeg de hulpverleners of ze wel besefte wat er zou gebeuren als de nood weer toesloeg. Hij zou binnen een paar uur weer op pad gaan om te stelen en te scoren. 'Laat hem maar stelen,' zeiden sommigen, 'over veertien dagen is hij welkom voor een gesprek.'Ten slotte belde ik de BRT voor het programma Panorama. Zij hadden net een reportage uitgezonden over een wanhopige moeder die nergens hulp vond voor haar dochter. De mensen van de BRT vertelden me dat die vrouw nog steeds nergens terecht kon, maar ze wisten wel een vrouwelijke arts die bereid was te helpen.Ik nam contact op met deze arts. Omdat zij de ernst van de situatie begreep, regelde ze direct een consultatie. Vlak voordat de apotheken sloten, schreef ze een middel voor om de hunkering naar heroïne te temperen. Het werkte. Die avond viel hij in slaap. Hij sliep een etmaal rond, at een beetje en viel weer in slaap. Hij was volkomen uitgeput.Iedere week gingen we een uurtje op consultatie. Eindelijk vond hij rust in een voor hem veilige omgeving. Hij heeft nagenoeg een maand geslapen. Na twee maanden werd hij steeds wakkerder. Mijn eenpersoonskamer was een veilig, knus nest, maar in de straatjes eromheen loerden de dealers. Hij kon niet naar buiten, of hij liep het risico een van hen tegen het lijf te lopen."

verf ed: Contemporary interdisciplinair ArtTIST, nen tjolder, nen prutser.

10 0

schakelingen

als een onoplettende chauffeur tegen onze achterbumper tikt en wij deels onder de vrachtwagen voor ons schuiven en als die vrachtwagen op zijn beurt begint te slippen en als dan een derde wagen die vrachtwagen wil ontwijken en daardoor tegen een vierde wagen knalt die met volle snelheid tegen onze flank gekatapulteerd wordt en als de motorkappen dubbel plooien en de airbags ploffen en de carrosserieën opensplijten, als de vensters uiteen spatten en als de geur van verbrand rubber en motorolie en overal brandgevaar, als splinters en scherven in slow-motion om ons heen, dan, in die stilte, onder al dat schroot: heb ik je genoeg gegeven?

Sarah Skoric

10 1

Wolken

laatste slokje thee - ik zie de wolken door de bodem van mijn fles

Margaretha Juta

3 0

Echo

De avond valt net als de bladerenOp deze nazomer dag.Hij dooft het licht zachtjes uit,Brengt rust in die anders drukke wijk.Ik kan iets uit de bomen horen vallen.Mijn blik richt zich naar beneden en Ik zie heel veel kastanjes op de grond liggen. Roodbruin schitterend doen zij me denken. Aan vroeger, aan een paar jaar geleden,Toen mijn moeder mij drie kastanjes cadeau heeft gegeven.Ik buk me, rap willekeurig eentje op en Voel de gladde, koele oppervlakte. Even moet ik slikken.Zo dichtibij is zij op dit moment,Is zij voor altijd in mijn hart. De schemering legt zich toostend op de dag.

Maike Bretschneider

4 0

Ik wou dat ik een boom was

Ik wou dat ik een boom wasDie zonder pijn zijn bladeren los kon latenMaar ik ben slechts mensDie moeite heeft met al dat los laten Teveel is reeds verdwenenGaat nooit meer zo zijn als het wasIk wou dat ik in het verleden kon vertoevenOm opnieuw van verloren geluk te proeven Mijn hart bevat minder door meer gatenVan zoveel dat los latenEnkel in mijn dromenLijkt het soms nog goed te komen Enkel in mijn dromen Kunnen zij, die zijn verloren, terug komenEventjes maarTotdat ik weer wakker wordt en verslagen opsta Ik wou dat ik een boom wasDie zonder pijn zijn bladeren los kon latenMaar ik ben slechtsDie moeite heeft met al dat los laten De bladeren trekken zich er niets van aanZe blijven op de grond vallenIk moet zonder hen doorgaanMet lege takken blijf ik staan

Maike Bretschneider

7 0

Zee

Golven komen en gaanGeschreeuw van meeuwen boven jouKrakende schelpjes onder jouw voetenLichtstralen die door wolken brekenOneindige horizon laat de verbeelding sprekenWeggespoeld zijn alledaagse zorgenuitgewaaid en gelukkig , vol van zoute luchtVandaag eens geen enkele zucht.

Maike Bretschneider

7 1

de dag die nooit komt

de deur vloog in brand omdat ze te veel rook had ingeademd was het geen dag om gedenkwaardig te onthouden en keek ze te diep in het gat dat ze in haar handpalm had gegraven zag er de rotsen in en het water dat hij immers nooit in wijn veranderd had veertig dagen op veertig in het kwadraat van vermiljoen met wat van die schuwe intentie thuis te mogen komen in haar eigen huid waar nieuwe sterren werden geboren, gepekeld achteraf met een vergeelde afloop voor hun glans, gedoopt in een vat vol lillende vergetelheid

Eliot Blohm

10 1

Ondra anker

Artemis vocht uit alle macht, de worsteling duurde maar even. Ze sleurden Artemis over de grond en gooiden haar op het bed. 'nog een keer ontsnappen zal je duur komen te staan begrepen!' Schreeuwde Tobias. Met veel moeite kinkte ze.

amanda allesie

2 1

Tinnitus

Geluid draait dubbel In halflege oren De herinnering van stilte Voorbij Zoemend zacht Fluister je mij Vergeet-me-nietjes Met honingbij

Emile Calebout

10 1

Sporthelden Quizboek - Uitgeverij Partizaan

Koen Vlerick

5 0

Take-away vis

Het is een Antwerpse visbar waar je de gekochte vis al wandelend kan oppeuzelen. Take-away vis dus. Je krijgt de vis geserveerd in een bakje dat je meeneemt, maar je kan het ookter plaatse eten op de oude visbakken die er staan. Op zich is dat de veiligste oplossing, want tegelijk stappen en eten is geen sinecure. Zekerniet met vis die in de olijfolie zwemt. Ik kan er moeilijk passeren zonder iets te bestellen. ‘Streetfood’ is vaak onweerstaanbaar. Inhet Nederlands zou je ‘straatvoedsel’ kunnen zeggen, maar dat smaakt niet hetzelfde als jehet zo zegt. Het is er altijd kiezen. Zo zijn de mosselen er voortreffelijk, maar met dat kastrolletje kan jemoeilijk rondstappen. Dat kan je wel met de smakelijke kibbelingen of garnaalkroketten. Ikbestel er graag sardines. Je krijgt er altijd een knapperig stukje stokbrood bij. Terwijl ik op mijn sardines wachtte, sprak een Duitse man me aan. Of ik de Vlaaikesgangwist liggen. Omdat mijn sardines bijna klaar waren, kon ik niet meegaan naar het vlakbijgelegen steegje. Ik wees hem de weg. Willem Elsschot ging er ook graag wandelen, zoherinnerde ik me plots. Al was het toen nog geen trekpleister. Ik stapte met mijn heerlijk geurende sardines richting stadhuis. Ik weet niet hoeveel sardineser nog in het bakje lagen, maar de voorraad was aardig geslonken. Net toen ik een stukjestokbrood wilde soppen, kwam er vanuit de Schelde een enorme windvlaag opzetten. Hetbakje met de resterende sardines vloog de lucht in. Ik meende ze nog te grijpen, maar de viswas al gaan vliegen. Beschouw het maar als een waarschuwing. Wat goed is, moet je altijd goed vasthouden. Datis trouwens met alles zo in het leven. Want voor je het weet is het geen take-away vis, maar fly-away vis.

Rudi Lavreysen

13 0

Brievenpost van Dinges | Aan burgemeester Christoph D'Haese

Geachte heer burgemeester Ik wil u graag deze brief bezorgen over de heisa rond het optreden van de Israëlische dirigent Lahav Shani op het Gent Festival van Vlaanderen. U kan die naam wellicht niet meer horen, en ik ga me over de grond van de zaak niet uitspreken, maar ik wil wel even terugspoelen naar uw uitspraak in het VRT-middagjournaal van maandag 15 september. Over terugspoelen gesproken. Dat heb ik een paar keer moeten doen tijdens die journaaluitzending. De vraag werd u gesteld waarom u tijdens de vergadering uw veto niet had gesteld. Ik citeer uw antwoord letterlijk: “Men mocht mij niet onderbreken op het moment dat ik aan het zwijgen was. Ik heb het debat laten lopen.” Na het vier keer teruggespoeld en herbekeken te hebben, begreep ik er nog altijd geen snars van. Hoe kan je nu iemand onderbreken die zwijgt? Ik had het gevoel dat er iemand een bocht nam. Een bocht zoals bij de start op het circuit van Francochamps, de zogenaamde Raidillon. Als de F1-piloten die bocht goed nemen, zitten ze goed. Maar met alle respect, u hebt uw bocht niet goed genomen. U zit niet goed. Want laat ons eerlijk zijn. U hebt die beslissing mee goedgekeurd. Ik weet niet wat u tijdens het overleg aan het doen was? Was u afgeleid? Was u een Gents cuberdonneke aan het proeven? Was u een sandwich met Gandaham aan het verorberen? Trouwens, ik heb lang niet geweten dat Gandaham een echt Gents streekproduct is. ‘Ganda’ is oud-Keltisch voor Gent, zo blijkt. Maar kijk, een mens kan niet alles weten. Of zat u met uw hoofd al bij het carnaval in Aalst? Uw optreden ’s avonds in ‘Terzake’ bracht niet veel soelaas. Ik hoorde u vooral veel moeilijke woorden gebruiken. Ik citeer opnieuw een van uw antwoorden. “Waar het de facto finalitair op neerkomt is dat iemand die een artistieke prestatie wil leveren in ons land, dat die eigenlijk geïnstrumentaliseerd wordt …” Toen was u me al kwijt. Ik zag Pieterjan De Smedt ook met zijn grote wenkbrauwen fronsen. En u hebt meerdere moeilijke zaken gezegd. Er zijn nog zo van die dinges. We hebben het voorval en uw optreden ook bij een pint in café De Kiezel besproken. Mijn buurmannen Gust en Ömer zaten mee aan tafel. Vooral die eerste is een politieke veelvraat. Om 10 uur ’s morgens kent hij al twee gazetten uit het hoofd. ’s Avonds kijkt hij tegelijkertijd naar twee televisies. Met op het ene scherm ‘Terzake’ en ‘De Afspraak’ en op het andere ‘De tafel van Gert’. Ik heb al eens gezegd dat hij uitzendingen later kan bekijken via het internet, maar daar moet hij niet van weten. ‘Die burgemeester van Aalst? D’Haese?”, zei Gust. “Dat is een kazakkendraaier. Hij draait met de wind.” Ik geef u zijn uitspraak letterlijk mee. Omdat het nogal fel uitgedrukt is, heb ik de herkomst van die uitdrukking achteraf opgezocht. Het komt uit het Frans, dat zal u ongetwijfeld plezieren. Zijn ‘kazak keren’ is een vertaling van het Frans ‘tourner casaque’. Met andere woorden: je jas draaien en dus ook jezelf afkeren van wie je eerst aankeek. Het wordt gezegd tegen overlopers of mensen die een serieuze bocht nemen. U hebt ondertussen ontslag genomen uit de Raad van Bestuur van het festival, maar ik zou u toch graag horen uitleggen wat die zin betekent, van dat onderbreken tijdens het zwijgen. Tegelijkertijd bent u hiermee op de hoogte van wat de man in de straat ervan denkt, zoals mijn buurman Gust. Voor een politicus is dat zeker niet onbelangrijk. Ondertussen verblijf ik, met de meeste hoogachting, Désiré Dinges.

Désiré Dinges

16 0

tegenwind

word je sterker van tegenwind soms voelt het van niet zoals van mama en papa geleerd bikkel ik door bijt mijn wangen kapot negeer de prikkende tranen knipper ze weg wanneer nodig ik bikkel door het is wazig, ik zie het pad niet de regen maakt koud brandende bovenbenen plakkende broek boosheid naar de wind probeer te vloeken en te schreeuwen niemand hoort het alles wappert weg en ik schrijf, verwoed woorden die er hoogstwaarschijnlijk niks toe doen vroeger had ik structuur rijmde ik sonnet na sonnet nu is alles los, zwevend en pijnlijk relatief soms wou ik dat ik liedjes kon schrijven een couplet en een refrein een intro en slot met melodie die begeleid maar dit is wat de tegenwind mij heeft geleerd er is geen eind

Arianne

12 1

Doosje op de schouw

spaghetti slierten slurpt ze lachend naar binnen - tandwisseling tandwisseling - mama krijgt maar niet genoeg van zijn nieuwe lach ik viel van mijn fiets! zelfs zijn grappen wisselen van tanden de schoolfoto’s net voor haar tand uitviel - tand er weer aan! tandwisseling - de tandenfee heeft het maar druk met een tweeling het tandendoosje op de schouw naast de kaars - trillende vlam ze vindt het maar een smakeloos doosje met haar melktanden ze gaat het huis uit - ‘t doosje met haar melktanden laat ze achter

Margaretha Juta

7 0

Doodmoe

Moe van de dood Moe van niets te doen Moe van zoeken Naar de bron der eeuwige jeugd Moe van het leven Moe van moeite doen Moeiteloos moeilijk Naar doodmoeder op zoek

Emile Calebout

4 0

Verschieten

Iets valt onverwacht, ik spring, hoofdpijn

Edsauti

4 0

Banana split

Banaan verorberd handjes dochter mijn kleren

Edsauti

2 0