Lezen

De Weg

papa                Meneer! Meneer!!!                         Sorry dat ik u stoor, maar ik moet vandaag met de kleine naar Plopsa,                         en ik ben de weg kwijt!   meneer            Ah, op stap met de zoon? Het ziet er mij ne flinken uit!                         Ge zijt content, zekers, dat papa met u naar dat kabouterpark gaat?   Ruben              Euh ... ja.   papa                Het is eigenlijk een tweeling, maar den anderen moet thuisblijven,                         want hij is gestraft!   Ruben              Jimmy heeft onzen hamster in de wasmachine gestoken!   meneer            Oei, oei, oei, dat beestje zal dat niet graag gehad hebben, denk ik.   Ruben              't Was eerst ne grijze met bruine plekken, en nu is 't ne witten ...                          zonder tandjes!   papa                Allez, Ruben, zijt ne keer stil, anders versta ik meneer niet!   meneer            De weg naar Plopsaland, dus ...                         Dat is toch nog een eindje van hier, zunne.                         Ge rijdt door tot aan die verkeerslichten daar, en dan slaat ge rechtsaf.                         Nee!!! Nee, sorry ... naar links! Eerst naar links!!   papa                Ge zijt het toch zeker, hé?   meneer            Ja, ja, en dan rijdt ge onder de spoorwegbrug, voorbij de bedelaars!   Ruben              Papa, wat is dat een bedelaar?   papa                Dat is iemand die niet naar Plopsaland gaat.   meneer            Als ge er één omver kunt rijden,                         moogt ge zelfs 25 euro van uw belastingen trekken!                         Ik heb zo al 150 euro bespaard, en 't jaar is nog maar net begonnen!                         Mais enfin ... daarna is 't gewoon rechtdoor, tot aan Jenny's,                         dat bekend hoerenkot, waar prins Laurent ooit nog geweest is!   Ruben              Papa, wat is dat een hoerenkot?   papa                Dat is Plopsaland voor de grote mensen.   Ruben              Zouden Gert & Samson daar ook zitten?   papa                Gert wel, Samson niet.   Ruben              En waarom Samson niet?   papa                Ruben, alstublieft, hé! Ge gaat niet beginnen zagen, hé!!!                         Bon, waar moeten we heen, als we bij Jenny's zijn aangekomen?   meneer            Dan is 't niet ver meer, zunne, ge draait mee naar links,                         en als ge die baan ne kilometer of twee aanhoudt,                         komt ge uit op een rotonde.                         Pas wel op, want er lopen daar enorm veel heroïne-junkies rond!   papa                Wat doen die daar?   meneer            Die lopen gewoon rond diene rotonde, nen helen dag lang!   Ruben              Papa, wat is dat een heronine-junkie?   papa                Dat zijn mensen zonder tandjes, gelijk onzen hamster.   Ruben              Hebben ze die dan ook in de wasmachine gestoken?   papa                Gaat ge nu een keer uw mond houden, ja!                         Ik kan ook direct naar huis gaan, als ge dat liever hebt!!!   meneer            Ge zou toch niet willen dat die Supernanny bij u moet komen,                         hé manneke?   Ruben              Bwaa ... nee, zunne! Met al haar domme stickers!!!   papa                We hebben dat mens al over de vloer gehad,                         en dat was absoluut geen succes!                         Het heeft zeker nog een maand geduurd,                         tegen dat ze terug wenkbrauwen had!!!                         Enfin, is 't dan nog ver, vanaf die rotonde?   meneer            Nee, er staat daar een verkeersbord, dat u direct naar de parking leidt!   papa                Allez, merci hé!                        We zijn ermee weg, hé Ruben! Zwaai nog maar een keer!                                                 ...   meneer            Stop! Stop!!! Ik ben gemist! Ge zijt op weg naar dat nudistenkamp!                         Ze dragen daar ook allemaal ne kaboutermuts!  

Vince
0 0

Het Keepersprobleem

trainer             Amai!                        Ik begin mij serieus af te vragen of jullie eigenlijk wel kunnen shotten!                        Dienen eersten helft trok op niks!!!                        Allez zeg ... 20 tegendoelpunten op amper drie kwartier! 20!!                        Seffens gaan ze nog denken dat ik foefel, gelijk diene Chinees!   Berten             't Is de keeper zijn schuld! Hij heeft ze allemaal binnengelaten!!!   trainer             Ja José ... 't is niet echt uw dagske hé, vandaag?                        En ge zijt aan 't flirten met een rode kaart, zunne!   Berten             Hij was aan 't flirten met die blondine van de cafetaria, ja!   José                 Zeg, bemoeit u een keer met uw eigen affaires!   Berten             Ik heb geen affaires nodig!                         Ik heb mijne Lyndsey!!!   José                 Pfft, wie heeft er uwe Lyndsey nog niet gehad?   Berten             Hou mij tegen, of ik geef hem een lap op zijn smoel!   trainer             Gaat dat hier nu bijna gedaan zijn, ja!                         En laat José los!!!                         We hebben maar ene keper, zunne!   Berten             En waar is Frankie dan?                         Normaal staat die toch in de goal??   trainer             Frankie heeft vanmorgen een accidentje gehad op zijn werk.                         Mijnheer is zo slim geweest om met zijn handen in de vleesmachine                         te zitten, met als resultaat: nen afgekapte pink, in een doosje met                         paté!   Berten             Zelfs zonder pink is hij nog beter dan diene vliegenvanger, zunne!                         Bel hem maar vlug op!   trainer             Dat zal moeilijk gaan, want hij is nu samen met zijn pa alle Carrefours                         van 't land aan 't afrijden, op zoek naar dat stukske vinger!   Berten             Dat wil dus zeggen dat wij hier de rest van de wedstrijd met dat                         interim-keeperken verder moeten, of wat?!   José                  Ik kom wel van Cruijff's interim, hé!                         En moest het aan mij gelegen hebben, ik zat hier niet!                         Ik wilde eigenlijk werken in den bouw,                         maar ze hebben mij gezegd dat die markt op zijn gat ligt!   Berten             En 't is niet 't enigste dat op zijn gat ligt!   José                 't Zou al stukken beter gaan, moest gij niet constant in de weg lopen!                         Ik zie daar geen bal vanuit mijn positie!!!   Berten             Ze hebben er nochtans genoeg binnen geschoten!   José                  Ik moet geen lessen hebben,                         van iemand die in de eerste helft bijna een own-goal heeft gemaakt!   trainer             Zeg, gaan jullie twee hier blijven leuteren, of hoe zit het?!                         José jongen ... ik versta dat toch niet goed, zunne!                         Die mensen van het interim-kantoor hebben mij nochtans gezegd,                         dat gij ooit op stage zijt geweest bij Jean-Marie Pfaff!                         Het is nondedomme daarvoor dat ik u gekozen heb!!!   José                 Pfft, Pfaff!                         Ik heb daar niks van geleerd, zunne!                         Hij heeft mij trouwens verteld dat de enige ballen die hij ooit gepakt                         heeft, die van een véél te opdringerige Will Ferdy waren.                         De rest was gewoon dikke chance!   trainer             En ge hebt daar niets anders van opgestoken?   José                 Buiten enkele haartips ... nee, niks.   Berten             En zelfs die hebt ge blijkbaar niet goed verstaan!   José                 Hij heeft die haartechnieken wel aan de universiteit geleerd, hé!                        Van mij is 't nog maar den eerste keer!!!   trainer             Bon, we moeten weer gaan shotten!                         Als ge allemaal een tandje bijsteekt, is 't misschien nog niet verloren!                         Komaan José, werk aan de winkel!                         Keepershandschoenen aan, en krulspelden uit!!  

Vince
0 0

De Bloedtransmissie

De Bloedtransmissie   Pascal              Maar wie dat we hier hebben, zeg!                         Het beroemdste varken van België!!!   Geoffry             Daar zie! Daar zie! De Pascal!!!   Pascal              Ge brengt ook een bezoekje aan de veearts, zie ik?                         Ik hoop dat het niet te ernstig is?   Geoffry             Nee, nee, ze gaan gewoon mijne krulstaart wat bijknippen. En gij?   Pascal              Ah, ik word vandaag besneden.                         Pas op; enkel om medicinale redenen, zunne!                         Zeg, koerst gij nog?   Geoffry             Ja, ja, ik heb vorige week Nico Mattan nog geklopt in Gent-Wevelgem,                         met snuitlengte voorsprong!   Pascal              Allez, chapeau!                         En hoe gaat het met de rest van uwen varkensstal?   Geoffry             Goed, alleen met Margot gaat het wat minder.   Pascal              Margot? Ken ik die?   Geoffry             Kent ge de zus van Emilie haar nichtje?   Pascal              Die rosse zeug met haar moustache?   Geoffry             Awel, de tante van hare beste vriendin!   Pascal              Ah, de die! Wat is er met haar gebeurd?   Geoffry             Den boer heeft gisteren haar keel overgesneden!   Pascal              Amai, zeg! Hebben ze er koteletten van gemaakt?   Geoffry             Ze is uiteindelijk op den barbecue terechtgekomen, ja.   Pascal              Daar gaan ze wel een heel jaar van kunnen eten, zunne!   Geoffry             Ja, maar ... het beste moet nog komen!                         Weet ge wat hij nog heeft gedaan?   Pascal              Nee.   Geoffry             Hij heeft dat allemaal gefilmd, en op internet gezet!   Pascal              Wablieft?! Op internet?! Gruwelijk, zeg!!!                         Welk varken met gezond verstand zou daar naar kijken?   Geoffry             Ge zou nog verschieten!   Pascal              Waar gaat dat toch naartoe met de wereld?                         Ik begrijp dat toch allemaal niet, zunne!   Geoffry             Tja, dat is de Westvlaamse hormonenmaffia hé, die daarachter zit.                         Ge kunt daar toch niks aan doen, zunne.                         Die mannen worden politiek beschermd, hé!   Pascal              Zeg, over hormonen gesproken ...                         Mijn neefke zou ook graag beginnen koersen.                         Gij kunt toevallig aan niks geraken?                         Allez, ge weet wel ... in verband met zo'n bloedtransmissie.   Geoffry             Shhht! Ge moet daar mee oppassen, zunne!!                         Als ze u pakken, is 't meteen gedaan!!!                         Ge wilt toch niet eindigen zoals Margot, hé?!   Pascal              Nee, nee ... sorry.   Geoffry             En hoe oud is dat manneke?   Pascal              Een jaar of vijftien.                         Maar hij heeft wel al stevige kuiten, zunne, voor zijn leeftijd!   Geoffry             Ja, dat kan goed zijn, maar heeft hij al ne koersvelo?   Pascal              Nee, dat heeft hij nog niet.   Geoffry             Dat hij dan eerst een keer daarmee begint, hé!                         Bon, ik mag naar binnen, 't werd tijd!                         Allez, Pascal, tot de volgende?   Pascal              Zeg, Geoffry ...                        Weet ge dat gij op uw achterwerk een grote zwarte vlek hebt?   Geoffry             Pfft, dat is zo'n domme tatoeage van die dwaze kunstenaar,                         maar bij mij is die natuurlijk mislukt, omdat mijnheer strontzat was!                         Geef mij maar de wielersport, in plaats van cultuur!                         Dat is pas voor echte varkens!!!  

Vince
0 0

Het logboek van Joeri Primakov, kosmonaut aan boord van het ruimtestation MIR (deel 1)

Donderdag, 1 maart 2012   Vandaag ben ik jarig; hiep, hiep, hoera!   Helaas wordt het ruimtestation op deze heuglijke dag door technische mankementen geteisterd, wat een serieuze domper op de feestvreugde zet. Het communicatietoestel weigert al de hele dag halsstarrig dienst te doen, en ook het besturingssysteem heeft er daarnet volledig de brui aan gegeven. Er bestaat zelfs een reële kans dat het station hulpeloos op drift slaat, met het risico op fatale botsingen uiteraard. Geen prettig vooruitzicht, me dunkt. Aangezien alle werkingsmiddelen tegenwoordig vanuit de basis gestuurd worden, zullen zij met een oplossing voor de dag moeten komen. In tegenstelling tot wat het grote publiek misschien denkt, ben ik absoluut geen hoogvlieger binnen het domein van de ruimtevaart, en ik vrees dan ook dat mijn schaamteloos spiekgedrag aan de kosmonautenschool van Minsk, nu wel eens zijn rekening zou kunnen komen veref-fenen.   Het enige vluchtmiddel aan boord is een primitieve mini-capsule met de belachelijke naam 'Doerak', maar ik sta niet echt te springen om daar het heelal mee in te vliegen, enerzijds omdat het een terugkeer naar huis onherroepelijk uitwist, anderzijds omdat de garantie op dat toestel al sinds 1997 verlopen is! Desalniettemin ga ik er straks toch eens goed de handleiding van bekijken, een voor-bereid man is er immers twee waard. Als echter zou blijken dat één of andere lolbroek op aarde me op die manier voor mijn verjaardag wil verrassen, sla ik hem/haar bij mijn thuiskomst zeker op zijn/haar smoel! Het is trouwens van groot belang dat ik snel uit mijn benarde situatie bevrijd wordt, want binnenkort moet ik als gastjurylid in de pre-selecties van Eurosong fungeren, en ik heb die twee hete meiden van Tattoe reeds mijn stem beloofd! Zonder mijn aanwezigheid, verliezen we dit jaar gegarandeerd weer het songfestival!   Met deze missie hoopte ik eigenlijk ook om mijn succesratio bij het andere geslacht wat op te krikken. Vele ex-kosmonauten wisten me immers te vertellen dat ze de vrouwen werkelijk van zich af moeten slaan, wat me natuurlijk als muziek in de (flap)oren klonk! Ik heb in mijn jonge leven nog maar één lief gehad. Ze heette Mariska, en ik ontmoette haar op het strand van Sochi. Het klikte vrijwel meteen, want we waren allebei hevige fans van Red Zeppelin. Ze had blond haar, groene ogen, en een klein karakteristiek sproetje boven haar lip. Het sensuele samenspel van haar slank lijfje met het strakke badpak brandde zich (ondanks de bescherming van een hele hippe Ray Ban-zonnebril!) genadeloos op mijn netvlies. Dit zeg ik zonder overdrijven, daar een Europees onderzoek van vorig jaar heeft aangetoond, dat Russische vrouwen (inzake visuele bevrediging) ongenaakbaar aan de top staan! Terwijl alle andere meisjes halfnaakt op een handdoek lagen te sudderen, verkocht Mariska ijspralines aan de badgasten. Die bruingebakken, kwebbelende lolita's lieten me helemaal koud, maar dat frêle meisje met haar sneeuwwitte vel, veroverde eensklaps mijn hart.   Het gemis aan intiem contact vervult elke vezel van mijn lichaam met erotisch verlangen en ik kan mezelf wel voor het hoofd slaan, de opblaasbare KGB-pop thuis vergeten te hebben! De basis had nochtans beloofd me regelmatig een vrouw te zenden, maar tot op heden kreeg ik enkel het bezoek van een stomme boysband, 'Get Freddy'. Ze zijn drie weken (!) gebleven en ze waren natuurlijk allemaal andersgeaard! De KGB-kuisheidsgordel heeft me toen trouwens zéér nuttige diensten geleverd. Tot mijn grote opluchting liet de vorige kosmonaut, ene Flimout, hier een oude Playboy liggen, en ik moet bekennen dat mijn eerste interstellaire masturbatie een hele beleve-nis was! Inmiddels heb ik reeds zoveel zaad de ruimte in geloosd, dat er bijna geen sprake meer kan zijn van 'donkere materie', maar dit terzijde.   Moge God mij genadig zijn.   Joeri Primakov, kosmonaut  

Vince
0 0

De eekhoorn en de Gazastrook

Boem!    

Vince
22 1

weet jij het antwoord?

Ik heb een naamloze beperking de naam blijft een vraag... ook al ga ik naar onderzoeken toch blijft het onbeantwoord vreemde mensen kijken me raar aan dan is het niet moeilijk dat ik me afvraag ‘wat heb jij?’ ik heb soms een raar gevoel een gevoel als een lichamelijke barst die  groot, groter, grootst wordt… als een barst in een spiegel Maar de mensen die mij kennen helpen op elke manier ook de mensen met een luisterend oor die  mijn problemen willen aanhoren en voor elk probleem is er een oplossing… ik ben afhankelijk van steun bij elke stap bij alles wat ik doe ik ben afhankelijk van een rolstoel en af en toe huil ik er stiekem om maar die tranen  gaan weg net als druppels die nog een klein beetje na druppelen uit een kraan en stopt… ‘alles valt best wel mee’ maar de naam wil ik graag weten weet jij het antwoord? tot nu toe blijft het onbeantwoord  "weet jij het antwoord? by Tdr"      

tdr
0 0

Stoelendans

Identiteit gestoeld op moraliteit.   Ons leven is een stoelendans. Een groeiproces tot de laatste stoel.

Ovane
21 0

Ik denk dat ik altijd verliefd ben

Ik denk dat ik altijd verliefd ben.   Want, ik hou van ... Jef Betekent, ik ben verliefd op ... Jef. Als iemand dat hoort, vindt die dat schattig.   Ik hou van ... de natuur. Ik ben verliefd op ... de natuur. Dat is een normale zin, dat begrijpt iedereen.   Ik hou van ... tekenen. Ik ben verliefd op ... tekenen. Als ik dat zeg, zal niemand begrijpen wat ik bedoel.   Ik hou van ... mijn mama. Ik ben verliefd op ... mijn mama. Maar ik ben niet verliefd op mijn mama.   Ik denk dat ik in de war ben.   Wat betekent 'ik hou van' dan?

Felicia K Diamond
0 2

Ik kan het NOG niet

Ik wil het wel maar ik kan het niet. Ik loop met een kruk zoals je ziet. soms doe ik vanalles en is mijn geheugen net een vergiet. Ik vergeet de pijn en zing een vrolijk lied.   Ik wil het wel maar ik kan het niet. Ik wil meer doen maar heb de energie niet. Ik ben dan soms teleurgesteld en heb verdriet. Binnenkort kan ik het weer en maar vandaag nog niet.   Ik wil het wel maar ik kan het nog niet. Ik zou wel willen maar ik heb nog pijn zoals je ziet. Nu zijn er andere dingen waarvan ik geniet. Ik probeer het wel want opgeven doe ik niet.  

Powerwoman
0 0

brief aan chronische pijn

waarom doe je niet wat ik zeg? Ik zei ik heb geen tijd voor jou ga nou weg. waarom ben je er nog, je komt echt niet gelegen. Ik heb zoveel dingen te doen maar je houdt mij tegen. Ben je er nu alweer? Hou nou eens op het doet zo zeer. Sorry ik wil niet klagen, maar soms kan ik jou echt niet verdragen. je bent er bijna altijd maar ik raak toch niet aan je gewend. Ik doe maar net alsof je er niet bent.

Powerwoman
7 0

Ongetiteld

Ik bewoog mijn vingertoppen naar de sterren enkel om te ontdekken dat het universum te groot is om in je handen te vatten. In het derde leerjaar speelden we tijdens de pauze vuurmannetje. Zolang je de grond niet raakte, was je veilig. Toen ik op de grond viel, werd ik een lavamonster. Als je valt, ga je niet dood. Je wordt gewoon iemand anders.   De wereld voelde niet reëel, dit lichaam ook niet. Misschien omdat toen ik twaalf was haar begon te groeien en mijn buik niet meer zo zacht mocht zijn als die vroeger was. Als kind verwar je realiteit met fantasie, maar als volwassene raken we de weg zodanig kwijt dat we denken dat fantasie niet meer bestaat. <!--Footer for permalink pages-->  

Céline Degreef
0 0

Een uitzonderlijke vrouw

Een paar jaar geleden op de boekenbeurs. Na een signeersessie was ik opgestaan van mijn tafeltje en op weg naar de wc, toen er op mijn schouder getikt werd. Ik draaide me om en stond oog in oog met een vrouw.   Het heeft geen zin haar te beschrijven; we weten allemaal hoe die vrouw eruit ziet, die ene vrouw die ons zal redden van onszelf. En dit was ze voor mij.   “Mijnheer Vekeman,” zei ze, “ik was zo onder de indruk van uw boek. Zou u het voor mij willen signeren?” Dat licht in haar ogen, ik herkende het meteen. De vlammetjes van een vuur dat ze opgepookt had uit het nasmeulen van een ontroerende leeservaring. Een vuur dat ik met mijn ganse lijf wilde doen oplaaien.   Ze strekte haar armen, bood mij het boek aan.   Vekeman. Weer die Vekeman. Het was niet de eerste keer, maar het was voor het eerst dat het pijn deed. Vechtend tegen alles wat in mij brulde en smachtte en zich naar voren wou storten, stamelde ik: u hebt zich vergist. Dat ben ik niet.   “Oh,” zei ze. “Mijn excuses.”   Toen draaide ze zich om en liep mijn leven uit.  

Kathleen Verbiest
32 0

Ja, maar? ... Nee, laat maar

“Ah zit dat zo? Dat wist ik niet. Zo zie je maar dat ik niet alles kan weten.” Het is zeker niet altijd even gemakkelijk om bepaalde zaken te aanvaarden of te (h)erkennen. Maar nieuwsgierigheid is een leuk gegeven, dat je kan aftoetsen tot een bepaalde grens... Niet zo ver weg van de beroemde comfortzone. Ik vroeg haar het volgende... “Wat hoop je dan juist te bereiken met tolk te willen worden? Wat zijn de mogelijkheden in dat vak? Ik heb het altijd maar iets gevonden voor mensen die gedoemd zijn niet gelukkig te zijn. Die slim zijn op papier, maar eigenlijk überdom in het leven.” ...   “Hoe bedoel je Bart de waanzinnige?”   “Dat mijn Hongaars beter is Noortje Uit De Broek.”   “Ja, maar Bartje?” ... “Stop gewoon, Noortje Uit De Broek. Ik begin er een degout van te krijgen dat mensen als jij zich altijd geroepen moeten voelen om een antwoord te beginnen met - ja, maar... - Waarom kan je uw antwoord dan niet beginnen met een simpele nee?”   “Ja, maar Bartje... Verdorie nu doe ik het weer. Ik ben wel degelijk gelukkig met mijn vriend Jozef. Het is de jongen die beroemd is geworden van op TV, toen hij met zijn vader Johnny de hoofdrollen vertolkten van het programma - het leven zoals het is: autorijschool - En nog iets Bartje? Ik beschouw mij helemaal niet als iemand dom hoor. Ik heb Germaanse talen gestudeerd in de hoop te weten te komen wat Ambiorix zoal aan het brabbelen was in zijn slaap. Ik weet van schrijven veel meer af als jij! Uw teksten staan vol essentiële fouten als het op zinsbouw en grammatica aankomt. Zo essentieel zal je dan wel niet zijn, me dunkt.”   “Vertel me iets nieuw Noortje? Ik mag dan niet over de perfecte zinsbouw en grammatica beschikken maar ik heb hier wel cijfers die aantonen dat mensen als jij, die op hun 39ste wakker schieten in de Zeeman... volgeladen met ambitie, meestal belanden aan de overkant van het straat. Niet dat het loon bij Action veel beter is... Maar je zal me wel snappen denk ik Noortje Uit De Broek? Of heb ik mijn zin mss niet mooi geformuleerd?”   “Ben je altijd zo arrogant Bart?” ... “Je zou mij eens moeten zien als ik 5pinten gedronken heb Noortje Uit De Broek.”   “Mijn naam is helemaal niet Noortje Uit De Broek! Mijn naam is Gwenny Uit De Broek!” ... “Ssssst, het is oké Noortje.”   Dat is nu net voor mij een zegen, dat ik maar op kan doen. En toch ergens een besef heb met wat ik allemaal bezig ben. Toch zeker als ik aan het schrijven ben. Ik ben dan mss nog maar 29jaar maar ik leef op sommige vlakken mijn leven nog lekker old skool. Ik kan me nog rustig afberen op ouderwetse behaarde porno. Niet dat de achtergrondmuziek of de Duitse figuranten mij een braadworst kunnen schelen. Het is allemaal anders geworden dezer dagen denk ik. Ik ga trager vooruit, ben niet altijd zo meegaand met bepaalde trends. Ik dab bijvoorbeeld zeer graag ongepast. En ik ga er wss pas met stoppen als het jaar 2034 is, om mezelf er aan te herinneren dat ik er in 2035 nog maar eens met moet beginnen. Dus ging ik maar verder op mijn elan. Ik dabte 54keer zeer snel achter elkaar en zei tegen Noortje...   “Hoe voelt het eigenlijk Noortje? Om u zelf zo slim te voelen als er een zekere Bart voor uw pinokkio neus staat en u gwn dom vindt? Ik zie dat er hier een bakfiets buiten staat? Ik zet er €100 op dat die van u is...”   “Hier heb je al €100 Bartje... Nu mijn antwoord nog. Ik wil graag mijn steentje bijdragen aan het milieu? Dat stoort u toch niet?”   “Ik zou dan weer graag met een steen uw pinokkio neus willen bewerken Noortje. Die verzekering van €9 per maand voor uw bakfiets? Bel je die ook op als uw ketting eraf ligt slimmerik?”   “Je bent wss een voorvechter van windmolens, mevrouw Uit De Broek? Zolang ze zich maar niet bevinden in een straal van 150km van het boerengat waarin je met een pak boter bent ingevallen? Hypocriet!”     “Ja, maar Bartje?.... Pffft nee, laat maar.”   “Trek liever eens aan mijn vinger Noortje, toch nog iets spannend dat hier gaat gebeuren voor ik vertrek...”   Duidelijk dat tolken in de Zeeman niet klaar zijn voor mij.  

Bart Van de Peer
0 0

Chocolat pur

Hier lig ik dan: helemaal vervloeid tot een kleverige smurrie, met wat rest een laatste mijmering. Maar wat voor één! Nooit had ik durven hopen dat de laatste minuten in mijn leven zo’n herinnering zouden teweegbrengen. Ik vertoef tenslotte al in het afbrekingsproces. Straks ga ik de andere kant uit dan langs die waar ik binnengegaan ben. Maar wat mij ook te wachten staat, ik zal er nooit spijt van hebben dat ik in haar handen terecht gekomen ben. Ze was me al eerder opgevallen. Een ranke verschijning, met blonde haren en sensuele, volle lippen waaraan ik voor altijd zou willen kleven. Op naaldhakken slenterde ze voorbij mijn uitkijkpost, aarzelend of ze haar hand zou uitstrekken. Haar uitdagende blik deed me bijna smelten van verlangen. Met uitzonderlijke wilskracht heb ik me hiertegen verzet. Ik kon het mij niet veroorloven weg te smelten zonder de essentie van mijn bestaan te hebben meegemaakt, hoe banaal die ook mocht lijken. Gisteren is het dan gebeurd. Haar blauwe ogen kwamen zo dichtbij alsof ze in het diepste van mijn ziel wilde kijken. Natuurlijk las ze alleen maar de letters op mijn jasje, dat weet ik ook wel, maar ik kon me niet van het gevoel ontdoen dat zij echt verlekkerd op mij was. Anders zou ze vandaag niet weer gepasseerd zijn. En dat gevoel verraadde me niet: weifelend streelde ze over mijn lijf, kietelde zachtjes met gelakte nagels over mijn harde lichaam. En opeens gedreven door vrouwelijke oerkracht, trok ze me weg uit de uitkijkpost, gaf aan de controle een biljet voor mijn body en stapte weg. Ik was nu echt van haar. Mijn hele torso jubelde omdat ze mij uitgekozen had. Het valt niet iedereen te beurt om met zo’n schoonheid mee te kunnen gaan. Ik zal excellent presteren, wil haar niet teleurstellen. Ik zal haar tong zachtjes strelen, haar smaakpapillen laten zinderen, zodra ze mijn zwarte huid beroeren. En ik zal ze betoveren met mijn textuur zodat ze echt verzot op mij geraakt en dan halsoverkop mijn hele familie koopt. Dan zal mijn taak volbracht zijn… Zo zal onze naam geschiedenis schrijven… Buiten ontdeed ze mij onmiddellijk van mijn jasje, trok mijn goudkleurig onderlijfje uit en rook gulzig aan mijn donkere huid. Ik schonk haar mijn geurigste aroma. Ze kraakte mijn lichaam – het deed helemaal geen pijn – en vanzelfsprekend bracht ze me naar haar sensuele lippen. Vanaf hier raakte ik zelf zo in vervoering dat ik geeneens voelde hoe ik in de donkere holte van haar mond verdween. De aanraking met het zachte vlees van haar tong en de eenwording met haar warme speeksel beroerde mij tot in mijn kern. Het zoete van haar mondvocht en het bittere in mij vermengden zich tot een bijna sacrale sensatie. Dit was de zin van mijn bestaan! Een goddelijke ervaring, opgeslagen als mijn mooiste herinnering vooraleer ik, wellicht morgen, haar lichaam verlaat…

R Ryckoort
34 2

herfstgedachten

Herfst. L’été indien. Mijn gedachten dwalen af. Zonnebloemen… Een schilderij van “Van Gogh”. De energie die ervan afstraalt, zuig ik gulzig op.   De zonnebloemen op het veld zijn op hun einde. Hun laatste glorieuze schittering brandde tot voor kort nog op m’n netvlies. Nu zijn de uitgebloeide bloemen ontnomen van hun kracht. Dor en triest. Ik rits een paar zaden af. In mijn hand zomaar nieuw leven. Zorgvuldig bij te houden om ze in de lente terug te geven aan de aarde. Te zien ontkiemen, groeien en bloeien. Tot uiteindelijk het moment aanbreekt dat ik mezelf kan overgeven aan hun intensiteit. Dat is pure gelukzaligheid.     tvh

tiny
0 0

Materie

1 weerkaatsing van de echogolf vol druipend verdriet, dompelt me onder in de dikke kleur van adembenemende vloeibaarheid. En dan onverklaarbaar doch logisch versierd met barstende materie verstikken mijn longblaasjes, gebukt onder dit gif.  

meneernilsson
6 0

Moeders zijn gevaarlijke mensen

  Joerie Willekens is een 14-jarige jongen. Hij is enig kind en wordt omringd door, naar zijn gevoel, te zorgzame en te strenge ouders. Als hij naar het sportveld wil, somt zijn moeder hem alle ongelukken op die hem kunnen overkomen. Als ze naar zijn korfbalwedstrijd komen kijken, roepen zijn ouders hem instructies toe vanaf de zijlijn. Ze beseffen niet hoe onsympathiek dit hem maakt bij zijn ploegmaten. Is hij wat attent voor een meisje, dan denkt zijn moeder al dat hij een liefje heeft en daar vindt ze hem, natuurlijk, veel te jong voor. Hij heeft ook het gevoel dat hij thuis niet over zijn gevoelens, zijn twijfels kan praten. Hij verzet zich ertegen maar kan niet tegen zijn moeder op. Hij trekt dan maar naar zijn kamer en bokst zijn kwaadheid en frustraties uit op zijn hoofdkussen. Nadien is hij weer in staat het brave, welopgevoede jongetje te spelen. Zijn moeder wil hem steeds maar beschutten en beschermen maar ze denkt en voelt ook in zijn plaats, weet altijd wat best of beter voor hem is. 'Opvoeden', noemt zij het. 'Fnuiken', vindt hij het. Hoe moet hij leren wie hij is, wat hij wil en wat hij niet wil!

Hope
0 0

Gestationeerd

Onze waterzuiveringsstations gevuld met tranen. Verdriet gestationeerd, wagons gevuld met leegte.   Door de straten galmt het bijhorende gesnik, door het toedoen van mensen die een urinoir als mond dragen, jullie allen gun ik van harte; de pedagogische tik.   Net als de trein, banen wij een weg door het leven. Al dan niet voorbestemd, dat laat ik in het midden. Maar we sleuren allen wel iets mee, eerste klasse een aktetas, de “tweederangs” zit door hun in zak en as.   Maar we worden allemaal gestationeerd, in hetzelfde station. Het is zoals het is, wensend naar hoe het anders kan. De wereld is geteisterd met vreselijk gemis.

Ovane
0 0

Worstel, vecht

Al wie op zoek is naar de zin, je vindt het in de geest. Heilig of niet, keer erin, worstel met het beest.   De bepaler van uw lot. Die met vol genot, de angst in uw ogen schrijft, waardoor uw lichaam steeds verstijfd.   Ga niet zomaar liggen, worstel, vecht. Het is uw recht, het uitdrijven van zijn wortel, ontbindt u van wat hij zegt.   Worstel, keer in de geest, vecht, daar vindt u de zin. Waardoor niemand nimmer ooit nog, zijn angst in uw ogen leest.

Ovane
0 0

Welkom thuis

Geef mij een huis met een verleden, een stemdie kraakt als treden van een trapontelbare keren beklommen. Afgedaalddoor kleine voeten - schuchter. Sierlijke voeten in hoge hakken,blote voeten waarin nerven zich genesteld hebben. Geef mij een huis waar ik dromen kanen mijn woorden veilig landen.Een kamer waar het warm is en een bedwaarin ik mij elk avond te rusten leg.In dat bed een schouder, een arm die zich krachtig rond mij sluit. Geef mij een huis om thuis te komen.

Elfi Vandenabeele
0 0
Laad meer ...