Lezen

Als Peter Hanssen-Holvoet gedichten à la Paul van Ostayen schrijft, ga ik Rhea van der Vloet dat ook proberen.

ARM HART Pompompom Pomperepom Pom pomperiepom Pompompom verdom Harstlag van slag, van slag Van slag,… stag? staggen Staggen van boten. Witte zeilen, reilen. Overstag. Fokkenmast, grootzeil Wind, wind, in de staggen, wind in de zeilen De wind rond mijn hart Van slag, van slag Waait, waait, wind Windstil! Fanfare Bom, toet, bom toet, teteritoet, tettertoet het doet-er-niet-toe enkel de schittering van de zon in het koper Bomtararara Oempapa, fanfara De schittering muziek, poëm deze schittering dierbaarst kleinood Nood aan liefde? nood aan erkenning? omarming een kus, zachte lippen enkel een hug Keep it cool Houdt toch Je smoel. HET! Je kunt het enkel voelen likkend aan het zijdelingse glijdende in elkaar in onverholen extatie en oorverdovende suizingen krinkelend liggen te glinsteren sperma KANKER Floke, Floke, iel en dunnetjes met haar lang rood haar lag ze daar uitgestrekt de sofa te groot . MOEDER Moederke moederke alleen moederke moe moederke alleen moederke moedeloos Zij weent haar kroost is ze kwijt vandaar verdriet en spijt. en gespletenheid haar hopeloze vrijheid OPTREDEN Wist je, talentvol gitarisje je kunt spelen, spelen dat kunt! toehoorders, de billen niet verstillen, en op het ritme naar boven en naar onder willen Zee Nu niet memmen vlug gaan zwemmen zal ze er geraken? Vijandige zee met schittering van zon op het water zon, de zon, de zon pon, pon, pon, vlinderslag, ach ach ach, vechten door glinsterende harnas Vijandige zee, dicht en hard illusie, wat had ze verwacht, immers vechten tegen bierkaai Saai! Geef haar een glaasje rosé dik water geeft nooit mee. ZOMAAR EEN DUIF Grijze duif torent op een hoofd op een hoofd van een generaal besmeurd, bescheten grijze duif torent op een hoofd van Rubens, schilder BEROEMD grijze duif torent , heerser van monumententaal en flatgebouw

Rhea van der Vloet

0 0

Zelfs het duister ziet er anders uit in ’t daglicht

Die dag stopte ik met alles. Met drinken, met vloeken,met eten, met zoeken,met opgeven, met uitstellen,met dromen, met vertellen,met kniezen, met smachten,met hopen, met verwachten. Ik kocht zelfs voor ’t eerst sigarettenom ze op te steken en onmiddellijk weer uit te dovenen ook daarmee te stoppen. Ik sloot mijn ogen om te stoppen met kijken,duwde mijn oren dicht om niet meer te hoeven luisterenen hield mijn adem in om niet meer te zijn, te worden, te blijven. En toen stopte ik daarmee en opende opnieuw mijn ogen, mijn oren, mijn mond. Die dag begon ik opnieuw.

Felix Sandon

0 0

uit zon

ik rijd op een rotonde er staat een gedicht op een bord over stilte over hoe aanwezig bomen vragen en narcissen buigen in tussentijd bestaan we

Tom Veys

18 0

Vergeten

Vergeet mij maar.Vergeet dat ik op je rekenvergeet wat ik betekenneem wat je wilde hebben meemaar krab mijn naam van de herinneringlaat mij verdwijnen op de achtergrondVervaag mij tot een gevoel van licht gemisdat na verloop van tijd verbleken zaltot zelfs dat verdwenen isverban me uit jouw levenlaat geen spaander van me heelhoud enkel de gedachten aan wat je hebt gedeeldmet iemand anderslaat mij enkel nog bestaanin verleden tijdraak mij in jouw melancholielangzaamaan volledig kwijtvergeet mij maarzodra ik ophoud te bestaanals ik jou niet kan onthoudenwat heb jij er dan nog aan?

Rinke R.

4 0

In Ilias tempore

Zo lang de weg naar Sparta, zo ver onze heldendaden, vergeten de zwaarden en dat ze ons Troje van donkerzeese vloed vrijwaarden Wijhielden stand bij wit krijsend waterwaagden het leven in golvend gevechtverzetten bergen vanop hun toppen vlogen wijzand ving ons buitelende bloed, blies wonden schoon, likte blessuresToen Op een terrasje, de wereld een ander speelveld nuvan al te echte slagen en verwondingensprankelen doet alleen de wijnmaar ooit een dag heel gauw beloven we zullen wijweer helmgraswuivende goden zijn

Femke D

25 0

Op het dak van de wereld.

Zo ver we kunnen kijken, zo dichtbij is alleen het onbereikbare. "We zijn op het dak van de wereld", zeg je, en plots weet ik hoe samen alleen zijn voelt.

Roosmarie

0 0

Meeloper

Hij treedt het spoor plat Zoals anderen voor hem Wat moet hij anders doen?

Michael J. Steeper

0 0

Scheur

de woorden stollen in mijn keelik braak ze uit als een geheeler zwenkt een lichaamin het midden van het moraalrifhet voorgeborchte van een kreetnieuwe bergen parasiterenals dwergen op mijn luchtwegenkraters in mijn klankkastgeslagen, elke adem astmaromatischen een nasmaak van zwavelhet is diep graven voorwat sporen van verontwaardigingeen geologisch palimpsesten elke geladen groeiringooit de slotsom van een toren + vrije valversteende razernijstilleven in het ondergrondsecryptische kringen waaropbreinen als walnoten brekeneen aangedampt raam enhaar schaamte gauw schoon vegenstilleven in het onderlongstestil leven om ter langstetot monden brekenin een onleesbare schreeuw

Gert Vanlerberghe

0 0

verappeld

lichtvlekken zijn wit naast groen in kleur gebrachte vlakken verzinnen kleuren stapelen zich op ik word appel wanneer ik schilder

Tom Veys

22 0

Laat het op een kier

Blijkt dat ze sneden heeft in haar handen En haar ziel Die zich elke ochtend opent maar Door mensen wordt verstoord Telkens de bel gaat Sluit ze zich weer in donker water Met alle ogen zachtjes dicht Dus jij gaat weg in plaats van haar Laat de deur wat kirren Voor de schijn.

Han Hartmoed

0 0

Philippides

De wind krast woorden in mijn huid Vuur bruist door mijn spieren De slag gewonnen, roep het uit! Maar zal ik zegevieren? Mijn tenen koud, de weg zo lang Ik weiger te bezwijken Mijn boodschap moet, met groot belang 't Atheense volk bereiken. Helaas, bij aankomst gaat het fout Ik lig plots aan hun voeten De bode ijlend, zo benauwd Kan hen niet eens begroeten. Toch lezen zij in mijn gezicht Nog voor 't eind van mijn leven Uit Marathon het winstbericht Daar door de wind geschreven. (Geïnspireerd door de wedstrijd van Beeld Express in april 2017.)

Minerva Cerridwen

0 0

BEELD ZOEKT WOORD (wedstrijd)

B E E L D ZO E K T W O O R D afgetraind muscle-body, geaderde kracht in zijn torso, beenharde dijen, naakt getaande huid op een wit katoenen slip met elastiek band na, zijn Romeins spitse helm met hanekam beschermt de meest kwetsbare delen van zijn aangezicht, de helse Sahara wind die onverwachts opsteekt zoals een likkend vuur, hartverscheurend hard, schurende huid, net staalwol of schuurpapier, barbaarse helletocht, blootsvoets het reeds geëffende pad volgend, de ziedende hitte ontwijkend, ’t mag niet té heet worden onder zijn voeten. De smeekbede in zijn hoofd maalt onophoudelijk dat dit een geliefd kamelenspoor is, een levensreddende oase, drinken, baden, laven, leven, wolken ogen dreigend grijs, de natuur gaat zijn leven redden, hemelsluizen open u, laat me verdrinken in jouw zee, in jouw Siberische waterval. Het ‘geef-niet-op’ pad loopt lichtjes opwaarts, achter de verbreide zandheuvels de eindstreep, dapper wezen, stikkapot maar wilskrachtig laverend, een paar honderd meter nog, dan zal blijken, hier begint of eindigt zijn avontuur als Romeins veldheer zonder paard, het komt te paard maar keert tevoet terug, God vergeef me dat ik atheisme predik, ik bid, achter de ginder, laat dit géén fata morgana wezen.

Claudine

0 0

Mijn tijd moet nog komen

Ik kwam Pietje De Dood tegen. Of beter: hij kwam mij tegen. Buiten, naast de B-Blok van de Bosuil. Wat was hij blij me te zien. Ik werd er ook wel wat vrolijk van. Gek zou je denken, maar nee, ik werd vrolijk van het vooruitzicht tot polemiek. Polemiek over waarom ik nog niet met hem mee kon. ‘Het is uwen tijd, mijn beste,’ smeulde deze magere-om-lijf. ‘Tijd om na de match naar huis te gaan?’ besloot ik mij van de domme te houden. ‘Tijd om mee te gaan naar de andere kant.’ ‘Awel ja, ik ga mee naar de andere kant van de supporters. FC Mortsel heeft weer eens verloren en daarom moet ik toch eens fan worden van FC Gooreind.’ Pietje werd wit, als dit in zijn toestand al mogelijk was. ‘Geen voetbalfan?’ vroeg ik voorzichtig. ‘Nee, ik ben fan van de dood,’ klonk het gretig uit de tandloze mond van mijn magere vriend. ‘Doodgaan omdat FC Mortsel heeft verloren, gaat me toch wat te ver. Kom mee maatje, we gaan naar de kantine en drinken een Duvelke.’

't Achterlicht

4 0

Soms niet.

Wakker worden met de zon in je kamer, wat een geweldige manier om de nieuwe dag in te zetten. Mijn zintuigen worden verwend. De wind laat de spierwitte gordijnen door de open ramen opbollen, de geur van bloesems en gras waaien mee de kamer in en wedijveren met het aroma van vers gezette koffie. Een engel – ik noem ze ma - stond me met schitterende ogen op te wachten, een glimlach rond haar mond. ‘Wil je er graag een stukje spek bij?’ Het spek rook verrukkelijk. Een carrousel van smaken, het speeksel van mijn binnen mond schrapend, verzamelde het zich in mijn mondhoeken. Een zalige rust overviel me. ‘Ga maar aan tafel zitten, ik ben er zo dadelijk!’ riep moeder vanuit de keuken. Ik stapte de leefkamer binnen. Pa glimlachte ondeugend. ‘Confituur?’ vroeg hij, de pot in mijn handen duwend. De koffie was sterk, heet en volledig op ambachtelijke wijze gemaakt. ‘Toe maar,’ zei pa enthousiast. Dromend duwde ik de boterham in de koffie en bracht het rommeltje naar mijn mond. Ik bevroor, besef soms niet hoe sterk onze herinneringen zijn. Ma en Pa zijn dood...

Fanny Vercammen

0 0

beste minister van dierenwelzijn, beste Ben Weyts,

Ik las in het artikel in het nieuwsblad van donderdag zes april tweeduizendzeventien over het slachthuis in tielt. De reden dat het slachthuis weer openging is waarschijnlijk omdat vele mensen hun job zouden verliezen. Ik stem voor een hervorming van het slachthuis tot fabriek waar biologisch afbreekbaar plastiek word gemaakt. De varkens kunnen grazen rond de fabriek in relatieve vrijheid. Om de ozon te beschermen zou een bos rond de fabriek niet mis staan, dat maakt tevens ook een goede habbitat voor de varkens. Met dit plan, als u het goed doordenkt zult u zelfs meer werkgelegenheid creeeren. Dank bij voorbaat Melodie Le compte

melodie

6 0

Recept voor een zonsopgang

de onbegane grond een moord misschien met mayonaise lagen laat zijn eerst frietjes eten meten of de put groot genoeg is de kist voor het leven van zeven kabouters kruipen doen ze op mijn prinses slaapwel kwart voor zes de wekker wil mij vertellen dat het tijd is voor een nachtverhaal koffie beschrijving van een droom ik krijg ze wel die snoodaards hop door onbespoten velden probeer ik het op een paard met hoefijzergeluk te rijden door zalf ze schuilen achter de horizon vijf bergen vingertoppen jij liggend in een krul ik weet het dat ik van je houden kan als de stralen ongeboren van een landschap als de kilte van de zon uit de reeks 'Majnun, het gebrabbel van een gek'

Bernd Vanderbilt

2 0

Maas

Onder ons door de Maas en wij slechts wij aten dronken werden wij steeds meer steeds wij.

RD

7 0

lied van de klim

beneden heerst onrust. antwoorden knikken als slaven, roestige vragen. leven dat tot schim verkilt, onbehagen. omhoog kruipt het pad. in dwarrelende tranen, door engelen gelaten, herkent mijn verre hart het ongedwongen bonzen. de schouders van de aarde schragen stoer de hemel, tot hoger, duizelend, mijn adem mij ontbreekt en ik, als stof, mijn onvoltooide eeuwigheid omarm. de top. waar wazig alles niets wordt, verlaat ik het verleden, groeit in mijn ziel genadig uit stille waanzin vrede.

bart e. g. vinck

0 0

De tuin

Alles behalve de narcissen stamt hier uit de moedertijd. Bielzen omsingelen het zand waarop we knikkerbanen hebben aangelegd, als menhirs. In een tuin vol artefacten vind ik moeiteloos de weg naar Stonehenge terug.

Ingemar Spelmans

26 0

Voor mij een thee

"Een thee voor mevrouw en een koffie voor meneer.""Neen, de thee is voor mij.""Excuseer meneer."Jaar in jaar uit word ik geconfronteerd met dit en ik begin het langzaam aan beu te worden. Waarom wordt thee als vrouwelijk geafficheerd? Is het zo moeilijk te geloven dat een man ook een kopje lust? Waarom moet ik mij steeds weer verantwoorden voor mijn keuze?Kijk, ik verdraag geen koffie. Alleen de geur kan mij bekoren, maar als ik het drink, dan brandt dit goedje een gat in mijn maag. Ik kan zelfs niet tegen de mokka in ijs of gebak.De vraag is: "Wat is er mis met thee?" Niets, zou ik zo zeggen, helemaal niets. Het zit tjokvol antioxidanten en andere goeie dingen. Thee werkt kalmerend. Behalve het feit dat de dosis cafeïne zo laag is dat ze de term theïne hebben moeten uitvinden, moet je er ook nog eens rustig de tijd voor nemen om een pot thee op een deftige manier te brouwen. Daarnaast biedt thee zijn consumenten voldoende variaties aan zonder bijkomende toevoegingen.En dit tot tegenstelling met koffie dat lijdt onder allerlei onzinnige bijvoegsels zoals pompoen, hazelnoot, spicy...Voor sommigen zijn zelfs die toevoegsels onvoldoende en men snakt naar nieuw ontwikkelde koffies met onttrekkingen. Mijn simpel verstand kan er niet bij dat je het actieve bestanddeel van een goeie kop koffie eruit wilt halen. Ik snap niet hoe een fanatieke koffiedrinker deze vreemde dingen kan smaken.Begrijp me niet verkeerd, ik heb niets tegen koffielurkers... Iedereen drinkt wat hij of zij wilt. Helaas zijn er rasechte theewaterhaters die je minachtend aankijken als je rustig aan je theetje sipt."Weet je nog? Die goeie ouwe tijd in Boston? Toen hebben we die mietjes een goed lesje geleerd."Als ik zulke idioten bezig hoor, begint mijn bloed te koken!"Thee zit vol vrouwelijke hormonen.""Wat voor smaak zit er nu in warm water?""Dat stinkt toch?""Ah ja, water met een kleurtje."En zo gaat dat maar door terwijl ik bittere tranen huil als ze mijn drankje zo de grond inboren. Weten deze mensen dan niet dat thee mijn bakkie troost is? Mijn moment van zen? Het rustpunt van een hectische bestaan dat moet doorgaan als leven?Jammer genoeg moet ik niet alleen de racuneuze blikken van de koffielurkers trotseren, ook het theevolk houdt iedere handeling met argusogen in de gaten. Aan het oog van de buitenwereld onttrokken, woedt er in het land van de thee een strijd tussen Puur, Melk, Suiker, Boter en Citroensap. Het is moeilijk om je dit voor te stellen, maar deze verdeeldheid heeft al hele generaties, families, gemeenschappen en vriendschappen verscheurt of vernietigd. Het wordt nog een pak ingewikkelder omdat de Melk verdeeld raakt over het Juiste Gebruik. Heel eerlijk snap ik de hele hetze niet, vooral omdat de eindkleur hetzelfde blijkt te zijn.Enfin, kun je begrijpen dat ik de hele strijd beu ben? De strijd om het stereotiepe beeld? De strijd om pietluttigheden?"Daarom een oproep voor minder vooroordelen."Koffie of thee zijn beide hete dranken met genoeg stimulantia om wakker te blijven. Er zijn meer overeenkomsten dan verschillen."Ik voer een pleidooi voor minder strijd."Koffiebonen en theeblaadjes ontspruiten uit de goede Aarde, de enigste planeet met leven erop. Tot het moment dat we leven op een andere planeet ontdekken, moeten we in vrede onze planeet onderhouden zodat iedereen van zijn favoriete kopje kan genieten."Smaken verschillen."Of je nu boter bij je thee of cacao in je cafeïnevrije espresso wilt... drink wat je hart verlangt en niemand kan of mag je dat verbieden."Er bestaat niet zoiets als een stereotiep."Mietjes en vrouwen drinken ook koffie. Stoere mannen kunnen genieten van een sterk kopje thee. Zet je erover! Punt aan de lijn! Enfin, nu weet je het voor de volgende keer. Als ik samen met mijn vrouw iets warms wil drinken... Voor mij een thee.

Wibboo Jozefs

0 0