Mijn herinneringen aan jou sleep ik mee
Mijn herinneringen aan jou sleep ik mee
als zware vleugels die de lucht niet in willen.
Geen veertje werp ik af, ik streel en koester
hun matte glans en half verschoten kleuren.
Soms wapper ik ermee, en met gesloten ogen
beeld ik me de vlucht in, hoog in de hemel.
Ach, wilde je maar met mij van de grond!
In vliegende vaart liet ik je zien hoe de zee
zijn schuimende golven ontrolt in de nacht.