Anna.M

Gebruikersnaam Anna.M

Teksten

Het sneeuwrooslied

Warmbloedspringpaardjes, springend over een bevroren meer                                                      als dwaalgeesten met een kaars in de winter                                                                                kinderen steigerend door een zilveren storm                                                                                  zo gloeiend warm en toch zo kwetsbaar zwak Pluizig grijze muizen in een winterslaap, knus bij het gouden vuur                                                allemaal samen binnen, als behoeders voor wie buiten is                                                            ouderen achter de ramen, tussen winterrozen en rook                                                                  ronde en boom vol met lichtjes, een fonkelende ster in het donker Sneeuwuilen izen de wereld langzaam verdwijnen                                                                        in een koude mantel van witte dons                                                                                                postbodes bezorgen brieven aan de wereld, met van die mooie rode letters                              over wijsheid en welzijn, over winter en warmte                                                                             het sneeuwrooslied

Anna.M
2 0

Trekvogel

Ik heb te snel herinneringen verzameld                                                                                           van een kleinschalig verleden                                                                                                     die nog snel paste in mijn geraas en verdriet Voordat ik wegvloog naar het noorden                                                                                            kort landde in het zuiden                                                                                                           mijn vleugels spreidde naar het oosten                                                                                        en mijn koffers pakte voor het westen  We draaien in de wind                                                                                                                    naar bestemmingen waar we verwacht worden                                                                              zal het verdwijnen als we langer wachten?                                                                                       wordt het vergeten, gewist uit onze gedachten? Lege stoelen aan eettafels                                                                                                              deuren gaan open en dicht                                                                                                            het nest loopt leeg                                                                                                                      mijn broeders gaan vliegen Toch zal de zandloper zichzelf omdraaien                                                                                      vogels vliegen vanzelf terug naar het noorden                                                                          volgens de eed die ze zichzelf hadden gezworen 

Anna.M
0 0

Tweede, derde en vierde versie

Tweede versie                                                                                                                                 Onvoorstelbaar,                                                                                                                              Zo schrijf ik zoals ik ben                                                                                                              met woorden die zomaar naar mij zijn toegewaaid                                                                        stamelend komt het gedicht op gang                                                                                           zo ben ik al begonnen voor ik al begonnen was                                                                            het is geen gesloten lijn                                                                                                                als een gloeiende nullijn die niet wilt uitdoven                                                                           wie hier terugkeert ziet een vervolg                                                                                                Passie    Derde versie                                                                                                                                    't zijn gesprekken met mezelf                                                                                                      die ik schrijf op papier                                                                                                              gebroken zinnen                                                                                                                            geschrapte woorden                                                                                                                     tot de rode lijn zichtbaar wordt  Vierde versie                                                                                                                                    Een woord wordt een zin                                                                                                            een zin een tekst                                                                                                                              een foto een tekening                                                                                                                  een droom wordt op zwart wit gezet                                                                                        bestempeld met lagen inkt                                                                                                            tot mijn gedachten worden verspreid     

Anna.M
0 0

L'étoile filante de ma maison

Je ne suis pas une juge de ce qu'est la paix, car le repos est différent pour chacun. Mais alors que vous etes assis sous un ciel bleu foncé, regardant au loin et réfléchissant à la durée a pendant laquelle vos jambes, qui semblent plus lourde que votre sac, doivent marcher, demandez la fille enveloppée dans un corps chaud, à la fille qui cour dans le vent, à la fille qui marche avec un visage sombre et à la fille qui passe la journée avec son baton, à tous les coeur battant, demandez ou elles vont; et la fille enveloppée dans un corps chaud, la fille qui court dans le vent, la fille qui marche avec un visage sombre et la fille qui passe la journée avec son baton, tous les coeurs battants, vous réprondront: à l'étoile qui m'emmène à mon berceau et vous saurez ce qu'est le repos. C'est mon morceau d'ame ou je veux etre avant le coucher du soleil. Ou la solitude de ma chambre s'accompagne d'histoires et de contes de fées, ou des lumières comme des lucioles flottend dans ma maison et une bougie m'attire. Ou mes confidenst m'attendent pour un délicieux diner et écoute mes paroles, ou les instruments de musique résonnent dans chaque pièce et ou je trouve la paix, que je ne peux les trouver ailleurs dans ce monde compliqué. Pourtant, mon jugement de paix est étrange. Parce que tout le monde n'a pas autant de chance que moi. Tout le monde n'a pas un lit qui réchauffe pendant la longue nuit, ou un sapin plein de lumières à noel et pas tout le monde a un diner chaud que l'on sent quand on ferme la porte derrière soi, qu'on sent le vent froid qui disparait...

Anna.M
0 0

ik begrijp ze

ik begrijp de mensen die hun initialen in bomen kerven                                                                ik begrijp ze wanneer ze hun schaduwbeeld met graffiti op de muur spuiten                              ik begrijp dat ze hun naam onder een gekleurd canvas zetten ik begrijp dat mensen een klein blaadje vol schrijven met hun eigen gedachten                            en dat ze dat dan in een appelblauwzeegroene fles steken                                                        die zich laat meevoeren met de golven van de zee                                                                        de wijde wereld in Ik begrijp dat mensen elke seconde van hun leven vastleggen in een vierkant doosje                  Ook wanneer hun naasten, hen, uitlachen en niet begrijpen waarom                                          maar later toch vragen om al die foto's te delen                                                                              zodat ze er naar kunnen kijken in hun latere leven  Ik begrijp dat mensen kistjes met herinneringen volstoppen                                                          ik begrijp ze wanneer ze elke avond bij kaarslicht hun dagboek inschrijven                                 ik begrijp dat ze liedjes schrijven over magische plekken die ze niet verzinnen  Ik begrijp ze                                                                                                                                 want ik was erbij

Anna.M
2 1

Cyclus

Een grijs eendje, tussen de witte zwanen                                                                                        Een klein meisje tussen de grote vrouwen                                                                                    Een meisje met een grijs kleedje dat nat wordt door tranen                                                          Een eendje met dezelfde kleur ogen vol vertrouwen  Als een spiegel botsen de twee hoofdjes                                                                                        ze lachen en staren                                                                                                                          ze lijken op elkaar Een vriendelijke eend, tussen de valse zwanen                                                                              Een attend kind, tussen de gemene vrouwen                                                                                Een kind met een rood kleedje dat nat wordt door tranen                                                            Een eendje met dezelfde kleur ogen vol wantrouwen  Als een spiegel botsen de twee hoofdjes                                                                                       ze lachen en staren                                                                                                                         ze lijken op elkaar Een sneeuwitte zwaan, in het blauwe water                                                                                    Nu een prachtige vrouw, in de koude wind                                                                                    Een vrouw in haar witte jurk die nog altijd nat wordt door tranen                                                Een zwaan met aan haar zijde een begrepen kind

Anna.M
0 0