François van Vloten

Gebruikersnaam François van Vloten

Teksten

de dag dat mijn moeder in een regenworm veranderde

vanmiddag rond een uur of driekreeg ik de zorginstelling waar mijn moeder zit aan de lijnwe maken ons zorgen klonk het aan de andere zijdeover uw moeder die denkt een regenworm te zijn natuurlijk stapte ik meteen de auto in ging de weg opnaar de zorginstelling waar mijn kafkaiaanse moeder ziten inderdaad ik zag haar kronkelen in de stoellenig beducht dat ik was haar iets te zien breken de verzorgster kwam en ook de dokter arriveerdegelukkig een stethoscoop en een thermometer om haar temperatuur te metenheeft ze dit vaker gedaan werd er aan mijn linkeroor gevraagdnee knikte ik dit is echt haar eerste keer het is nog geen tijd voor haar spuitje hoorde ik de dokter denkenhet leek of de verzorgster meedacht deze keer ze bracht mij thee vanuit een zakjezodat ik van een andere stoel het kringelend schouwspel van mijn bejaarde moeder beklijvend kon blijven bekijken tegen zevenen arriveerde de psychiater die de geestelijke kunde van regenwormvormen verstondzo’n drie kwartier lang zat hij zo nu en dan met de bips en dus ook zijn gat naar boven het optreden van moeder te observerenuiteindelijk pakte hij pen tevens papier uit zijn aktentas en ik zag dat hij noteerde dat ongeleed geleide gedachten enkel in zigzagperspectief en spectatoriaal zijn te bekijken hij gaf me een briefje dat ik meteen met onbetamelijke spoed aan de apotheker voerdevan wie ik dit potje met groengrijze pilletjes voor bij de koffie kreegdie neem ik sindsdien drie maal daags 7 op 7 en u zult mij niet geloven maarsindsdien heb ik mijn moeder niet meer als regenworm zien bewegen  

François van Vloten
16 1

de liefde

al kon ik vier meter hoog van de trampolineals ik de liefde niet hadstelde ik geen zak voor al wist ik godweetniethoeveel cijfers achter de komma van Pials ik de liefde niet hadhet zou een belachelijke opsomming zijn al kon ik met een tweet tweehonderdduizendenvier likes toucherenals ik de liefde niet hadzou ik als een chirurg zonder scalpel zijn liefde zeurt niet is niet zuur roddelt klaagt boert nietliefde is opstaan in de bus en een berichtje van een vreemde likenliefde is de vaatwasser inruimen en daarna ook weer uitruimenliefde is witte sokken van een ander wassen in de 30 graden wasliefde is niet toeteren voor een stoplicht geen middelvinger tegen een politieagent opstekenliefde is koffie voor een ander halen en een banaan voor iemand zonder armen schillenliefde is niet alleen pannenkoeken voor jezelf bakken of restafval in de groencontainer kwakkenliefde is het stof van het nachtkastje van je geliefde vegen en een spin niet pletten maar in een glaasje buiten zettenliefde is niet mensen voor prikkeldraad en achter grenzen laten staanliefde is een huppelend meisje en dito bejaarde op het zebrapad voor laten gaanliefde is niet de ogen sluiten voor het slechte nieuwsliefde is eerst kijken in de spiegel vooraleer de auto in zijn achteruit te zetten ooit zullen we weten wat belangrijk is ooit zullen we zien wie wat isooit zullen we onszelf ontmoeten niet als broer of zus niet als man of vrouw maar als set van 23 chromosomen die een leven lang naar die andere 23 wou  

François van Vloten
34 3

strandpaalseks (met artikelen uit Hilheelharenveense post en Hilheel en Harenveense Nieuwe Standaard en een ingezonden brief van prof. dr. J.J.M.G. Huppen enz...

strandpaalseks (met een artikel uit de Hilheelharenveense post van 2 november 2021 van Bart Claxonière (culturele bijlage) en een artikel uit de Hilheel en Harenveense Nieuwe Standaard van 3 november 2021 van Lieve Goddank (vrije tijd katern) en een ingezonden brief van prof. dr. J.J.M.G. Huppen in de Hilheelharenveense post van 3 november 2021 en een bekendmaking namens de burgemeester van de gemeente Hilheelharenveen in het huis aan huis blad ken uw buur(t) d.d. 5 november 2021 (ook gepubliceerd op de website van de gemeente)   noggemotiveerdebiefstuketendeheteroseksueleblankemanvanbovendeveertigleesvijftigzoektcontactmeteenongevaccineerdestrandpaalzulksmethetoogmerkeenbestendigseksuelerelatieteonderhoudenbrievenvoorzienvanfotokunnenwordentoegezondennaarhetnavolgendeadresbezemkastbvbatavdeheerfvanvlotenpostbus8797998KTHILHEELHARENVEENeindebericht     ARTIKEL IN HILHEELHARENVEENSE POST VAN 2 NOVEMBER 2021 (culturele bijlage) Strandpaalseksschandedoor Bart Claxonière Met plaatsvervangende schaamte heb ik met grote weerzin kennis genomen van het nieuwe gedicht van onze dorpsdichter van Vloten met de titel ‘strandpaalseks’. Ik kan niet anders dan concluderen dat deze totaal de weg kwijt is. Het gedicht is onleesbaar, bevat een volstrekt abjecte inhoud en lijkt totaal losgeslagen van elke literaire vaderlandse traditie, ook die van de Rederijkers. Natuurlijk streeft iedere dichter ernaar vernieuwend te zijn, doch moet dit dan werkelijk ten koste van de goede smaak geschieden? Het lijkt wel of tegenwoordig alles geoorloofd is om alleen maar met de neus boven de zieltogende toonbank van het literaire circuit te mogen uitkijken. Wat mij betreft blijft de volgende bundel van Van Vloten in ieder geval buiten onze boekenkraam. ARTIKEL IN HILHEEL EN HARENVEENSE NIEUWE STANDAARD VAN 3 NOVEMBER 2021 (vrije tijd katern) Strandpaalseksparadedoor Lieve Goddank Hoe verfrissend is het niet om weer iets nieuws te lezen van onze dorpsdichter F. van Vloten die mij telkens opnieuw weet te verrassen met weergaloze poëtische spanningsbogen die een vorm van existentialistische lusteloosheid in opperste forma weten uit te dragen. Ik kan niet anders dan hem toewensen dat hij veel reacties ontvangt van de strandpalen die onze inmiddels meervoudig gefuseerde gemeente rijk is en doe een oproep om volgende week woensdag om kwart over drie (plaatselijke tijd) een parade voor hem te organiseren met een ommegang langs mogelijke kandidaten (verzamelen bij Dirkie’s Pub, Oude Markt 7). Ingezonden brief van prof. dr. J.J.M.G. Huppen in de Hilheelharenveense post, gepubliceerd op 3 november 2021 StrandpaalseksHet is altijd bedroevend om te zien hoe weinig weerklank vernieuwende poëzie deze dagen werkelijk krijgt in de benauwende kritiek van literatoren, waarvan Bert Claxonière een bedroevende voortrekker is. Geen enkel oog heeft hij voor de verfrissende beeldspraak waarmee de activistische toon van dit meesterwerk van het nodige koolzuurgas wordt voorzien. Wie zegt dat woorden los van elkaar moeten worden geschreven? Waar staat dat? Misschien heeft Claxonière wel een vergrootglas nodig vooraleer zijn gallige kritiek in een nietszeggend prietpraatblaadje neer te gieten. U misschien niet mijnheer Claxonière, maar ik wel! Ik persoonlijk zal een boekenkraam met de nieuwe bundel van Van Vloten op het marktplein bemannen! BEKENDMAKING NAMENS DE BURGEMEESTER VAN DE GEMEENTE HILHEELHARENVEEN IN HET HUIS AAN HUIS BLAD KEN UW BUUR(T) d.d. 5 NOVEMBER 2021 (ook gepubliceerd op de website van de gemeente) De burgemeester van de gemeente Hilheelharenveen maakt ingevolge het bepaalde van artikel 23 lid 1 sub g (tweede gedachtestreep links bovenaan) jo. artikel 34 lid 7 Algemene plaatselijke verordening gemeente Hilheelharenveen bekend dat samenscholingen van groepen boven de twee personen op of nabij Dirkie’s Pub, Oude Markt 7, althans de Oude Markt en/of de strandpalen in of rond de gemeente Hilheelharenveen op woensdag 10 november 2021 tussen 13.00 uur in de middag tot en met 20.00 uur in de avond verboden zijn.    

François van Vloten
19 2

pasfoto's (met commentaar van prof. dr. J.J.M.G. Huppen)

het is maar een flits en of ik recht in de lens van de camera wil kijken alsof daar een vlindertje op zou zitten met een strak gezicht zodat mijn gelaat binnen de randen van het tweedimensionale beeld zou passen en de beambten mij zouden herkennen mocht ik ooit in mijn leven nog de landsgrenzen willen passeren of anderszins mij in welke vorm dan ook moeten identificeren en ja ik sta daar nu strak te kijken terwijl ik liever met een cappuccino in een lunchroom zou willen zitten met een roomsoes desnoods een appeltaart of een aardbeiengebakje met een toefje slagroom erop als het klaar is krijg ik een mapje met foto’s van mij in achtvoud waarbij ik achtvoudig strak wordt aangekeken door iemand die helemaal niet gefotografeerd wilde worden maar die liever in een lunchroom zou hebben gezeten met een cappuccino en een roomsoes desnoods een appeltaart of een aardbeiengebakje met een toefje slagroom erop maar nu is het te laat voor dergelijke uitspannerijen lunchroom gesloten zwerf ik over donkere straten met acht pasfoto’s van mezelf in de binnenkant van mijn zware zwarte winterjas jas     Commentaar van professor dr. J.J.M.G. Huppen naar aanleiding van het gedicht van F.L.J. van Vloten met de titel: Pasfoto’s Ecce homo, ziedaar de mens in een fotostudio om een afbeelding te baren die uiteindelijk met weinig bombarie in een document zal worden geperst. Wat allereerst opvalt in dit spiegelgedicht van Van Vloten is de vorm of beter gezegd het ontbreken hiervan. Waar zijn de strofen? Ik zie ze niet. Maar kennen onze paspoorten strofen? Wordt in officiële documenten onze identiteit niet als een vormloos gedicht neergezet? De leestekens ontbreken eveneens, zo zal de opmerkelijke lezer hebben bemerkt. Daar waar een punt zou moeten staan, staat niets. Om dan nog maar te zwijgen van komma’s of dubbele punten. Het gaat maar door. De eindeloze stroom aan letters, woorden waarmee metafysisch de nooit aflatende stroom van dagelijkse reizigers met dichterlijk penseel wordt aangestipt. Oneindig veel stippen. Dan is het inderdaad tijd voor een gebakje dat door Van Vloten als een onbereikbaar ideaal wordt voorgesteld. Hem rest enkel een zware zwarte winterjas jas – een meesterlijke alliteratie – waarmee hij in het niets verdwijnt, weliswaar met acht foto’s voor in zijn pas.

François van Vloten
8 2

in memoriam bij de begrafenisplechtigheid van mijn broek (met noot van prof. dr. J.J.M.G. Huppen)

Broek, steeds waart gij een minnaar van mijn benen,een stille raadgever bij de consumptie van Belgisch bier enniet te vergeten spijzen van ons gezegend land in weder ende winden waart gij een bondgenoottrouw en na een enkele wasbeurt strak doch meteen ook teder ende zacht nu bestel ik u ter aardeverweerd verweesd doch badend in blijde gedachtenwarm genoeglijk van activiteiten samen doorleefd gezegend zij de stof de verweerde handende grote hoeveelheid waterdie u ooit van idee tot vorm hebben gebaard laat ik keer nu terug naar de mijnenenkel en alleen geheelvol smarten blote billen verguld         noot naar aanleiding van ‘In memoriam bij de begrafenisplechtigheid van mijn broek’ van F.L.J. van Vloten door prof. dr. J.J.M.G. Huppen Bovenstaand ‘in memoriam’ past in de Vlaamse traditie van wat men eenvoudige en toegankelijke poëzie is gaan noemen. Ondanks de sterke emoties die van Vloten in het thans besproken werk beroeren zijn er zonder twijfel ook enige autonome trekken in dit gedicht te ontwaren. Gewezen wordt op het in de tweede strofe (eerste versregel) gehanteerde Oudnederlandse ‘ende’, gevolgd door een ‘ende’ in de derde versregel, waarmee meteen naast een spanning ook een samenhang wordt gecreëerd en tegelijkertijd het gedicht een postmodernistisch tintje krijgt. In dit kader kan zeker ook de zegebede geformuleerd in de vierde strofe gelden. Wat te denken van de meesterlijke assonantie in de tweede versregel van de derde strofe: ‘verweerd verweesd’ met een alliteratieve connotatieve impulsivicatie aan het begin van de daaropvolgende versregel die begint met ‘warm’? De gehanteerde beeldspraak is treffend te noemen en biedt de lezer toch de nodige ruimte tot nadere invulling. Wat bedoelt van Vloten bijvoorbeeld met ‘blote billen verguld’? Bedoelt hij hiermee zijn billen (de ik: vide versregel 1, laatste strofe) of doelt hij daarmee op die van een willekeurige passant? Wat maakt dat de billen zijn verguld? Wellicht door zonlicht? Zo ja, betreft het dan de ochtend – dan wel de avondzon? Niet onvermeld wil ik het keerpunt in de vierde strofe laten. Hieruit blijkt plotsklaps maatschappelijk engagement, waarmee het gedicht tevens een activistisch karakter krijgt met tegelijkertijd als kers op deze poëtische pruimentaart een knipoog naar de Aristotelische materie-vorm-filosofie.

François van Vloten
6 2
Tip

unieverzum

  HOERA HOERA HOE   RA               d                   d                                                                   e                 e                      p            p                                                    a         a                     r        r                    a    a                        l    l                      l  l                      e                      l  l                     l    l                   e      e                  n        n                                                                                                            k            k                                                           r              r                                                                 u               u                                                           i                  i                                                      s                   s                                                 e                    e                                            n                      n        e                            e     l                               l    k                                k   a                                  a  a                                    a r                                       r   PFFFFFFFFFFFFFFFFFFFFFFFFFFFFFF     B L A B L A B (l) A  A S     D I E      K E R Z E N                                                                                                          zware Schwere    la gravité  est  morte                                                                                                                             T                                       I                                         V                                       A                                      R            V I V E    L A    G       (toutderrièrelesmots:opeenA4moethetpassenopeenA4moethetpassenopeenA4moethetpassenopeenA4heelhetunieverzumopeenA4)

François van Vloten
107 5