Lut

Ontmoeting op het perron.

Maandagmorgen, kwart over zes. Een schuchter zonnetje piept zachtjes door de ochtendnevel. Uit de autoradio klinkt het pianotrio opus 100 van Schubert. Langzaam rijd ik de donkere mond van de stationsparking in. Ik houd mijn abonnement voor het slagboommechanisme. De interferentie vermoordt Schubert. Ik parkeer heel voorzichtig. De slaap zit nog in mijn ogen en ledematen. “Tell me why I don’t like Mondays…” Deze overjaarse hit huilt in mijn hersenpan. Ik sluit mijn auto af. Met loden schoenen sjok ik naar de uitgang. Moet ik vandaag écht terug aan het werk? En toch… Hoop sluimert achter mijn oogleden. ‘Zou hij er zijn?’ Ik strompel naar de onderdoorgang. De weeë geur van de Panos-snoeperijen komt me tegemoet. Mijn maag protesteert. In de luidsprekers tracht een vrolijke dame de ochtendlijke vertragingen te verzachten. Ze slaagt er niet in… De roltrap is stuk. Had ik iets anders verwacht vandaag? Ik klauter de trap op naar perron B. Mijn hartslag verhoogt niet alleen door de inspanning. De hoop flakkert verder op. Hij moet er zijn. Alleen hij kan deze vreselijke maandagmorgen nog redden. Zou hij er zijn? Zal hij me opwachten? Kijkt ook hij verlangend uit naar dit ogenblik? Ik tuur het lange perron af. Zoek naar zijn prachtige haardos. Zie in gedachten zijn lenige tijgerstap. Ik twijfel. Ben ik niet te oud voor dergelijke ontmoeting? Misschien maak ik me eindeloos belachelijk. Wie weet word ik straks in de trein ontvangen door een comité van afkeurende blikken? Ik spreek mezelf bemoedigend toe. “ Ach op dit uur zijn er nog bijna geen treinreizigers. Bovendien ligt dit perron helemaal aan de zijkant van het station. En staat er een leeftijd op een blijk van genegenheid? Nee toch!” Merk ik daar een donker silhouet? Zou hij het zijn? Is hij écht op onze afspraak? Wacht hij me op? Hij zit met zijn rug naar me toe. Ik nader en focus mijn blik. Ja! Hij is het! Omzichtig stap ik verder. Ik wil hem niet opschrikken. Toch slaag ik er niet in hem ongemerkt te naderen. Hij voelt mijn aanwezigheid… Heel langzaam, bijna sensueel, rekt hij zich uit. Hij aarzelt even. Dan komt hij mijn richting uit. Met zijn geelgroene blik kijkt hij me strak aan. Ik staar gehypnotiseerd terug. Langzaam heel langzaam stapt hij naar mij toe. Ik volg elke spierbeweging in zijn lenige lichaam. Hij kijkt weg en raakt heel vluchtig strelend mijn been aan. Met de rug van mijn hand streel ik over zijn wang. Ook heel vluchtig. We blijven dicht bij elkaar staan. Ik begraaf mijn vingers in zijn prachtige zwarte haren… … weerhoud mezelf er net van luidop te spinnen. Hij geeft het afscheidsteken. Nog even kijken we elkaar in de ogen en dan kuiert hij verder. Hier scheiden onze wegen. Ik stap op de trein, hij gaat op zoek naar nieuwe avonturen. Mijn maandagmorgen is gered!

De gouden sleutelhanger

Een gouden sleutelhanger… Stel je voor: jij krijgt een ‘gouden’ sleutelhanger. Wat een perspectieven! Zo’n sleutelhanger gebruik je écht niet voor een banaal ijzeren sleuteltje. Nee, hieraan hoort iets kostbaars. Een gouden sleutel … de sleutel van een schatkamer … of van een goede gevulde brandkoffer. De sleutel van een paleis … of van het juwelenkistje van een oud koningshuis… Wat zeg je? Wil je hem aan een autosleutel hangen? Dat kostbare goud gebruiken voor zo’n banale hoop schroot op 4 wielen! Zo’n ding dat al stuk gaat als je hem heel zachtjes tegen een muurtje aanwrijft! Oh, een jaarlijkse wedstrijd, zeg je. Eentje voor verdienstelijke jongeren? Goede autotechniekers? De winnaar krijgt een Renault Espace voor zijn opleidingsinstelling? Ja … dan …

Wil je (voor)lezen?

"Lutje wil je lezen, samen op de bank'k heb wel 100 boeken op mijn boekenplank … …boeken groot, boeken klein, boeken lezen is zo fijn!"Ik zit op een bankje tussen de kleuters. 24 paar glunderende oogjes kijken me aan. Ze zingen 'mijn' voorleesliedje. Vol verwachting zijn ze. Hun vierjarige lijfjes klaar voor het avontuur met de mooie prinses, de koene ridder, de stoere jongen of desnoods het kleine ettertje.De voorpret was voor mij. Kiezen, keuren, lezen, prenten kijken, oordelen en veroordelen. Maar nu komt 'le moment suprême'. Het uitverkoren boek zit nog goed verborgen in mijn tas.De juf noemt de namen van het eerste groepje dat vandaag met me mee mag. Acht kleuters volgen me naar ons 'voorleesplekje'. "Lutje, welk boekje heb je mee? …"Gaat het over een monster?" …"Mogen we het al eens zien? Toe, één prentje maar!" ... Iedereen heeft een plekje gevonden rond mij. Het is muisstil in het klasje. Langzaam rits ik mijn tas open. Het boek komt te voorschijn… Ik neem hen mee op ontdekkingsreis. Samen gaan we op berenjacht. We sluipen zwieperdezwiep door het lange wuivende gras en plonsen flapperdeflop door dikke slikkerige modder. We gruwelen om de Grufalo of kiezen het zeegat met Kapitein Sladrop.Misschien slagen we erin de krokodil uit het voorleesboek te bevrijden… Blijft het muisstil in mijn voorleesklasje? Nee, natuurlijk niet! Ik lees voor aan vierjarigen. Die zijn als speelse kittens. Elke prikkel hollen ze achterna. Ik voel me dan de moederpoes, die luid spinnend haar kleintjes in het gareel tracht te houden. Grauwen en klauwen doe ik niet. Het moet leuk blijven. En een écht leuk verhaal houdt de kittens rustig en alert. Voorlezen voor Alfapret. Zo leuk vind ik dat! Ik hou van boeken. Mooie zinnen, leuke woorden, spannende verhalen … ze slepen me mee. En wat is er leuker dan deze liefde te mogen delen met anderen? Wat een voorrecht om kleuters mee te nemen naar deze wondere wereld. Deel mogen uitmaken van de creativiteit van schrijver en illustrator. Hun verhaal mogen tot leven brengen, hun personages tot de jouwe maken. In de huid kruipen van een woeste piraat, een nukkig prinsesje of van een koppige hond die absoluut op balletles wil. Samen met je toehoorders even vertoeven in een andere wereld… Nee, niet elk prentenboek is geschikt. Op het eerste zicht bevat elk boek een leuk verhaal en mooie prenten. Daarom doe ik mijn lakmoestest: ik lees het boek luidop. Geloof me, een aantal boeken slagen niet. Ik zoek boeken met schwung, een verhaal met vaart, met zoemende zinnen en sprekende taal, met woorden die de kleuters begrijpen. Een goede keuze merk ik ook meteen aan mijn toehoorders. Dan luisteren ze aandachtig en geboeid. Eens terug in de klas vertellen ze aan hun juf honderduit over het verhaal. En de voorlezer? Die geniet van de stralende snoetjes en gaat opnieuw op zoek naar een even leuk boek.

Herschrijfopdracht

P16 De voorwaarden voor een verzekering tegen arbeidsongeschiktheid. Een commissie die de armoede bestrijdt. De reinigingsdienst van de gemeente vernieuwt de huisvuilophaling. De vrachtwagens van de dienst krijgen hiervoor een roltrommel. Neem een geldig paspoort mee. P17 In elke gemeente wonen vandaag etnisch-culturele minderheden. Als wij hen willen integreren, moeten we ons enkele vragen stellen. Hoe bereiken we hen? Hoe passen we onze dienstverlening aan? Hoe geven we hen inspraak en laten we hen participeren? Hebben ze nood aan aangepaste informatie over hun gemeente? Wil je leesbaar schrijven? Vermijd dan naamwoordstijl. P18 Lange vrachtwagens veroorzaken schade aan de nieuw ingerichte straat. Bewoners reageerden hiertegen. Het gemeentebestuur plaatste daarom verbodsborden voor vrachtwagens boven een bepaalde maximumlengte. U voerde op 1 oktober werken uit aan het fietspad in de Abdijlaan. Deze voldoen niet aan de contractvoorwaarden. P19 Gebruik deze tips over een vlotte taal om te scoren bij de lezer. p.28 Ik kies hiervoor. Op dit ogenblik voelt het bestuur er niets voor. We doen er alles aan om dit te vermijden. We zijn ook niet verantwoordelijk voor de inhoud van de reclameboodschappen.

Dierenvriend

“Mama, er zitten wespen in de tuin!” Mijn dochter stormt de keuken binnen. “Laat ze maar, lieverd, elk diertje heeft recht op een eigen plekje in de natuur,” sus ik haar paniek. Ik voel me de perfecte pedagoge. Respect voor elk levend wezen! Dit adagio heb ik toch maar mooi weer even duidelijk gemaakt aan dochterlief. In ons huis maken de 2 poezen deel uit van het gezin en tijdens de gure wintermaanden worden de vogeltjes trouw elke dag gevoederd. Ja, we zijn échte dierenvrienden! “Maar mama, het zijn er veel hoor. Echt superveel! Ze vliegen voortdurend in en uit een holletje in de grond. En het zijn WESPEN, mama!” Plots dringt de werkelijkheid tot me door: een wespenNEST!!! Ik voel de agressie in me opborrelen. Beelden van vorige zomer verschijnen op mijn netvlies. Het wespennest op zolder. De dappere brandweerman met het dodelijke poeder. De zieltogende wespenlijven dagen na elkaar op de vensterbank van onze slaapkamer. De ochtend van mijn verjaardag: de venijnige pijn van een wespensteek. Het ‘feestvarken’ met de gezwollen olifanten poot op een kussen… Nee, wat die rotbeesten me toen hebben aangedaan is écht niet voor herhaling vatbaar. Ik verklaar hen hier en nu de oorlog! Vernietigen zal ik ze! En alle wapens zijn geoorloofd in mijn verbeten strijd! Grijp ik naar de hogedrukspuit of ga ik voor benzine en oude vodden of liever rookbommetjes of … ? Gelukkig denk ik net op tijd aan die dappere brandweerman. Laat ik maar rustig en verstandig wezen. Ik kan beter de brandweer ter hulp roepen. In de telefooncentrale is het druk. “Ach mevrouw, dit jaar hebben we een heuse wespenplaag. We worden bedolven onder de aanvragen! Er zijn nog 57 wachtenden voor u. Maar, het is een nest in de tuin, zei u? Dan zal ik u haarfijn uitleggen hoe u dat wespennest zelf te lijf kan gaan. In de tuin is dit toch wel minder gevaarlijk dan in uw huis…” Bij valavond sluip ik als een paracommando door onze tuin. Lange broek, rubberen laarzen, goed aansluitende fleecepull, skimuts van de zoon, veiligheidsbril van de echtgenoot, voor mijn mond de breedste sjaal uit mijn verzameling … Stijlvol zie ik er niet uit, maar ik ben overtuigd dat mijn geïmproviseerde battle-dress afdoende zal blijken bij een eventuele guerrilla-aanval van de wespen. Ik nader het kamp van de vijand met een bus dodelijk poeder in de hand. Geen beweging te merken! Ik saboteer de ingang van hun kampplaats met het poeder… De volgende dag waag ik me voorzichtig in de tuin. Missie geslaagd! De strijd is geleverd, hun kampplaats blijft dodelijk leeg, geen vijandelijke wesp meer te bespeuren … Ik sus mijn geweten. Wespen zijn heel erg gevaarlijk! Ze zijn agressief en steken je zomaar en zelfs meerdere keren na elkaar! Een wespensteek op de verkeerde plaats kan dodelijk zijn! Mijn moederlijke plicht is het om mijn gezin te beschermen! Ik kon dus eigenlijk niet anders dan het hele nest uitroeien. Een beetje aarzelend noem ik mezelf voortaan alsnog een dierenvriend…

Winkelen met mama.

Het provinciestadje lijkt wel uitgestorven op deze druilerige dinsdagvoormiddag. Ik parkeer mijn auto net buiten het centrum en help mama uit de auto. Als ik de deur van de winkel openduw, klingelt een ouderwets belletje. Een vage lavendelgeur zweeft ons tegemoet. Het is rustig en stil in deze familiezaak. Hier weerklinkt geen opdringerig popmuziekje. Zelfs het verkeerslawaai dringt niet tot ons door. We merken geen andere klanten. Een aarzelend herfstzonnetje piept door de wolken en tekent vlekken op de pas gepoetste marmeren vloer. Een vriendelijke dame verwelkomt ons: “Kan ik u helpen of wilt u liever even rondkijken?” We willen eerst rustig rondneuzen. Gearmd wandelen we door de zaak. Ik vraag fluisterend of mama de voorkeuren van papa kent en of ze aan de maten gedacht heeft. - “Och kind, ik denk dat hij voor een niet te donker kleur zou kiezen. Lichtgrijs misschien?” - “Lichtgrijs … ik weet het niet … ik denk aan een kleine spikkel ?” De dame schiet ons ter hulp: “Onze hele collectie bestaat uit natuurproducten. We doen zelf de opmetingen, zagen op maat en installeren ter plaatse.” We aarzelen. We dachten aan marmer, maar blauwe steen is ook wel mooi… De tekening in een marmerplaat zorgt voor een warm en levendig effect. Blauwe steen is dan weer gevoeliger voor krassen en vlekken… Mama hakt de knoop door. Haar zus koos ook voor marmer en is daar nog steeds heel tevreden over. Ik stel nog een laatste vraag aan de dame: “Kan u zorgen voor een uitsparing waarin ik bloemen kan planten? Papa hield zo van zijn tuin en ik wil graag doorlevende bloemen op zijn graf …’

BUENOS AIRES ONVEILIG?

“Dat we moeten oppassen!” zeiden ze. “Dat Zuid-Amerika niet ongevaarlijk is. De drugkartels, weet je wel. Je wordt er overvallen door druggebruikers. De drugs beschadigen hun hersenen. Ze kennen geen grenzen meer. Je kan bij een overval maar best meteen alles afgeven wat je hebt en trachten te vluchten!” Geduldig aanhoorden we de waarschuwingen. Ach, het zou wel meevallen. In Europa ben je toch ook niet altijd veilig. Hier worden aanslagen gepleegd. Jonge mensen worden neergestoken voor een banale mp3 speler. Kinderen worden vermoord door psychopaten. En beweert het ministerie van Buitenlandse zaken van de VS niet dat je in België niet eens veilig een trein kan nemen zonder bestolen te worden? Bovendien is Buenos Aires één van de meest veilige plekken in Zuid-Amerika. Je moet gewoon verstandig zijn en een beetje opletten. Niet als toerist alleen in de sloppenwijken gaan ronddwalen bijvoorbeeld… Vol vertrouwen stappen we de luchthaven van Buenos Aires buiten. De hitte van de Argentijnse zomer valt op ons neer. We snakken naar het hotel om onze Europese winterkleren in een ver uithoekje van onze valies te proppen. Jetlag? Daar hebben wij geen tijd voor! We willen zo snel mogelijk de hoofdstad verkennen! Blote benen, een luchtig zomerkleedje, stralende zon … onze dag kan al niet meer stuk. Gulzig zijn we. We willen alles zien, zo veel we kunnen, zo snel we kunnen. We willen de dwaze moeders op het PLaza de Mayo zien, in la Boca rondkuieren, het graf van Evita Perron bezoeken. Onbekommerd genieten we. Wat is het hier mooi! Deze stad is zo divers, zo kleurrijk, zo anders. Maar onveilig? Nee hoor, we voelen ons nergens bedreigd. De warmte en de vermoeidheid beginnen ons toch parten te spelen. Een drietal blijft wat achter… maar ze vinden ons terug op een heerlijk koel terrasje. Een leuk verhaal hebben ze: “Kijk eens naar onze kleren, helemaal besmeurd door die stomme vogels!” “Vogels? Wij hebben niets gezien!” “Wij ook niet, maar we hebben ze wel gevoeld! Vervelend want we hadden niets bij om onze kleren af te vegen. Maar die Argentijnen zijn zo’n supervriendelijke mensen en zo behulpzaam! Een ouder echtpaar met hun kleinzoon snelde direct toe met waterflesjes en papieren zakdoekjes. Jammer dat we hen niet meer konden bedanken, want ze moesten snel weg met een taxi…” We bekijken de vlekken op hun kleren. Begrijpen niet direct welke vogels zo raak kunnen mikken op drie doelwitten tegelijk. Zit daar niet een geurtje aan? En niemand van hen heeft die vogels gezien of horen overvliegen? Nee? Mist niemand dan iets? Kijk toch maar eens goed! Jawel, een smartphone blijkt verdwenen! Slimme pickpockets hebben ze daar in Buenos Aires. Heel snugger, zo’n knijpflesje ‘vogelkak’ om argeloze toeristen te verschalken. Maar ze zijn wel erg vriendelijk! En Zuid-Amerika onveilig? Nee hoor, je moet gewoon wat beter opletten!

WIJ HEBBEN JOUW MEDEWERKING NODIG!

WIJ HEBBEN JOUW MEDEWERKING NODIG! Geachte mevrouw Geachte heer Ben jij bekommerd om jouw gezondheid? Heb jij last van astma of allergie? Is iemand uit jouw gezin of buurt allergisch? Vind jij een gezond leefmilieu in Mollegem belangrijk? Heb je ‘ja’ geantwoord op één van deze vier vragen?Lees dan zeker verder! De weerman voorspelt hoge ozonconcentraties voor volgende week. Gevoelige personen kunnen hierdoor last krijgen van benauwdheid, prikkende ogen, prikkelhoest en gezwollen slijmvliezen.Ben je allergisch of ouder dan 70? Blijf dan overdag zoveel mogelijk binnen! Nee, binnen blijven bij mooi weer is niet leuk! Maar samen kunnen wij ervoor zorgen dat de ozonconcentraties niet te hoog worden. Zo kan iedereen van het zonnetje genieten. Dat is zelfs heel eenvoudig!Laat je auto of motor zo veel mogelijk in de garage de volgende dagen. Uitlaatgassen verhogen immers het ozongehalte in de lucht. Als er minder auto’s rondrijden, kunnen we met zijn allen van zuivere lucht genieten. Natuurlijk werken ook de bedrijven met ons mee. Het gemeentebestuur vroeg hen om de nodige maatregelen te nemen. Wij vertrouwen erop dat iedereen meehelpt. Zo kunnen we vermijden dat de ozonconcentraties te hoog oplopen. Bij té hoge concentraties moet de burgemeester onze zwakkere dorpsgenoten in bescherming nemen. Dan zal hij alle verkeer in onze gemeente verbieden. Maar zo ver hoeft het niet te komen. Wij rekenen op jou, inwoner van Mollegem! Jan Janssen Schepen van milieu Mollegem in naam van het gemeentebestuur

Zoek je passie in het leven en leef je passie uit.

Ken jij ook iemand die heel passioneel met zijn hobby of werk bezig is? Stiekem ben je een beetje jaloers. Zo zou je ook wel willen zijn. En toch heeft iedereen wel ergens een passie in het leven. Maar misschien heb jij de jouwe nog niet gevonden? Lees onze tips om op zoek te gaan naar jouw passie! Passioneel met je eigen talent bezig zijn, draagt in hoge mate bij tot je geluksgevoel. Sommige mensen stralen die passie uit. Anderen vragen zich misschien af of zoiets wel voor hen is weggelegd. Wees gerust: iedereen heeft wel ergens een activiteit waar hij helemaal in opgaat. Het is vooral belangrijk om op zoek te gaan welke jouw passie is en hoe je deze in je leven kan inpassen. Hoe herken ik mijn passie? Een passie kan van alles zijn. Je kan lekker koken, prachtig tekenen of goed organiseren. Je kweekt misschien enthousiast je eigen groenten of je geeft presentaties waarbij iedereen aan je lippen hangt. Eén kenmerk heeft een passie altijd: als je ermee bezig bent, vergeet je de tijd! Je voelt geen pijn of vermoeidheid, je vergeet alles om je heen en je geniet volop. Na afloop voel je je niet moe, maar zijn je batterijen net helemaal opgeladen. Op zoek naar je passie. Wil je erachter komen waar jouw passie juist ligt? Enkele tips voor je zoektocht: Maak een lijstje van dingen die je graag doet. Vraag je af wat je het allerliefste doet. Waar voel je je echt voldaan door? Waar ben je echt goed in? Waar kan je wel een hele dag mee bezig zijn zonder je te vervelen? Stel je voor dat je de lotto won en je baan hebt opgegeven. Waar zou je dan je dagen mee vullen? Droom even weg. Beeld je in dat jouw leven perfect is. Je hoeft alleen nog te doen wat je graag doet. Wat ben jij in deze droom dan aan het doen? Hou een dagboek bij en noteer daarin gedurende enkele dagen al jouw activiteiten. Duid aan bij welke activiteiten je de tijd helemaal vergat. Verder met je passie Heb je gevonden waardoor jij gepassioneerd wordt? Dan is het nu zaak om hiermee iets te doen. Denk je dat je te weinig tijd hebt voor jouw passie? Ga dan eens na wat jij in je vrije tijd doet. Lig je vaak onderuitgezakt voor de TV te zappen? Breng je veel tijd door op facebook? Ben je een beetje verslaafd aan de spelletjes-apps op je smartphone? Vraag je eens af of dit voor jou écht ontspannend werkt. Misschien verlang je ernaar om iets boeiends te doen in je vrije tijd. Met je passie bezig zijn ontspant je altijd en geeft je bovendien extra energie. De keuze is dan snel gemaakt waar je meer tijd wilt voor vrijmaken. Misschien helpt je passie je ook vooruit in je arbeidssituatie? Overloop de activiteiten in jouw lijstje nog eens. Vraag je af waarom ze jou veel voldoening geven. Hebben ze te maken met één of enkele van jouw eigenschappen? Wellicht kan je deze eigenschappen ook in je job gebruiken. Staat in jouw lijstje bvb mensen ontvangen en feestjes geven? Stel je dan op je werk kandidaat als vrijwilliger om een studiedag op poten te zetten of een ontvangst van klanten te organiseren. Wedden dat je daar niet alleen energie uithaalt, maar ook nog eens positief in de kijker komt op je werk!

Teksten