Het zicht op de bergen, en de kamer wordt van ons. Het bed staat geprangd tussen beide muren, bij de plinten zien we uitschuivers verf. Twee dekbedden, er zijn twee lichamen. We willen geen éénwording, niet scheiden. Met een gloedvolle blik kijken we naar de lavabo; beurtrol man/vrouw of een koude douche. Vermoeid kruipen we weg, het kussen naaadloos tegen het andere aan. Hier behoren wij, twee lieve nachten, minnend duister bij een grote hoeveelheid sterren. Het tellen wil maar niet beginnen.
Geraakt door deze tekst? Maak het hartje rood of deel de woorden met je vrienden.
Zo geef je mee een stem aan de woorden van deze schrijver.
29 sep 2026
· 5 keer gelezen
· 0 keer geliket