Hij las de angst in mijn ogen. "Twijfel je aan me?" Ik zweeg, maar mijn blik verraadde alles. "Is er een reden om te twijfelen?" drong hij aan. Zijn ogen waren een poel van wanhoop. "Nee!" brulde hij. "Het ligt aan die vervloekte pillen!"
Ik zag de onrust in zijn lijf kruipen. Ik wist: als hij nu vertrekt, verlies ik hem aan de straat. De muren zouden op hem afkomen, de ruimtes te nauw worden. Zijn enige redding was de beweging, het urenlange dwalen door de stad in een vergeefse hoop zijn demonen af te schudden. Het bekende patroon diende zich weer aan. Eerst de paniek, dan de verstikking, en dan de vlucht in die eerste pint. Maar één glas was nooit genoeg; het was slechts de opmaat naar meer, naar andere middelen, naar de totale verdoving. Het einde van het liedje was altijd een drama: een ontwaken in de scherven van zijn eigen leven, gevolgd door een broze periode van herstel. Maar vandaag was de spiraal weer ingezet. Of hij de weg naar huis nog zou vinden, was de vraag. Hij stapte de drempel over en liet de onzekerheid achter.
uiteindelijk pleegde mijn beste vriend zelfmoord in de vergeetputen in merksplas. Met geen dank aan louis tobback en de diehards bij de socialisten in belgië.
Pas tijdens de regering van Michel, toen de socialisten buiten werden gekieperd, werden de vergeetputten afgeschaft.
De geestelijke gezondheidszorg in dit land trekt op geen KlOoTeN. Veel beton veel handboeien veel kettingen veel bewakers zomaar van de straat geraapt zonder opleiding. geen therapeuten geen dokters.
RESULTAAT IS TE ZIEN AAN DE AGRESSIE IN DE STRATEN.
foto VERF ED 1995 cafe d'anvers antwerpen
FOTO GALLERY verf ed
https://www.2dehands.be/q/verf+ed+/
Rond 1995 heb ik dat werk gemaakt. Ik noem het "altaar der culturen."
Links ziet men een tv, onze gemeenschappelijke identiteit valt van het - silicium - glas - zand.
De gemeenschappelijke informatiebronnen zijn verdwenen.
De wijzen van vroeger opgevolgd door radio en uiteindelijk als laatste de tv die een ongeveer gemeenschappelijke boodschap uitdragen is niet meer.
De informatie is versplinterd.
Rechts ziet men een gietijzeren kandelaar daar in een mensenhoofd in papier. Stukken teksten. Krantenpapier "De encyclopedische mens".
Gietijzer = nationalisten
Kandelaar = religie
In het midden staat de hedendaagse mens. Opgesloten. "de encyclopedische mens".
Dit deel is gemaakt van een reclame voor lippenstift.
Regeneratie Kosmetik
In de dubbele wand gaan luchtbellen in het water de hoogte in.
In die dubbel - transparantie - plexiglas zit diezelfde "encyclopedische mens".
Het geheel staat op dunne platen, glas = chips = zand = silicium.
Het geheel steunt op een gietijzeren pilaar = industriële cultuur.
De gietijzeren plaat staat op de grond = landbouwcultuur.
HET ALTAAR DER CULTUREN.
Ik woonde toen in de Aalmoezenierstraat in Antwerpen. De jaren 90 tig.
http://www.anamorfose.be/verf/misc-images/verf-t-i-r-e