verf ed: Contemporary interdisciplinair ArtTIST, nen tjolder, nen prutser. BIO.

Over verf ed: Contemporary interdisciplinair ArtTIST, nen tjolder, nen prutser. BIO.

luc tuymans, Anne-Mie Van Kerckhoven, Dirk Meynendonckx, Frank Dingenen, Moshe Leiser, Johan Heestermans, Walter Zinzen en Mieke Meulenbergs, David Davidse, harry kümel, tom lanoye, Roger Van Loon, Kurt Van Eeghem, Paul de leeuw, Daniel von weinberger, Marc Debouver, Frans Van Roosmaelen, John Massis, Eddy wally, Alex Rosseels, Jan Jespers, JOHN DE WIT, theo bonet, Jan versweyveld, Cis Van Kets, Ivo Van Hove, Bart Vandermoere, Christiaan Moeyaert, John Bogaerts, dennis denys, het personeel van Cinderella's Ballroom Robert Tops en Maryse Ghoos. Fabiola (performancekunstenaar) en nog vele vele anderen.

WAREN BETALENDE DEELNEMERS aan mijn eerste lgbtqia+ concept, CHRISTOPERSTREET 1979,
***************************************************************************************************************************************
volgens I.A. : Verf Ed is een unieke stem in de Belgische kunstwereld, die met een mix van ernst, sarcasme, humor en lokaal kleurgebruik zijn visie op het leven en kunst deelt.
Zijn werk biedt een frisse en onconventionele kijk op de hedendaagse kunstwereld.
******************************************************************************************************
"Al het werk dat ik maakte kwam er spontaan zonder veel nadenken, uit toeval kwam ik ergens en er kwam iets uit, per toeval  ???? MIJN VERBEELDING ???? aan anderen om mijn werk te ver- be-oordelen."
***********************************************************************************************************
Fluxus: alles kan kunst zijn.
***********************************************
"levenslange nieuwsgierigheid"
***************************************************************
"met meer lef dan talent"
***********************************************************************
"Onzekerheid is de motor"
********************************************************
"Het leven is een groot avontuur; een reis door de tijd."
************************************************************************************************
"in het chinees bestaat geen woord voor crisis men noemt het nieuwe kans"
********************************************************************************************
"Normaliteit"? "Dat is monotoon en saai"
****************************************************************************
Een tegengewicht tegen de zelfgenoegzame corrupte Vlaamse kleinburgerij die hun gekke kinderen richting kunstacademies stuurt en gekke kinderen uit lagere klassen in vergeetputten stopt.
********************************************************************************************************************
Kunst die buiten de muren van de academie of de chique galerie ontstaat (street art, community projecten, digitale platformen), waardoor de rol van de traditionele poortwachter vervaagt.
I LOVE spelend LEVEN.
l
Mijn projecten zoals Christopherstreet, Den Eikel en Means Factory waren bedoeld als vrijplaatsen, ver weg van de 'heterodruk'.
*************************************************************

De enige plaats waar men mijn werken kan zien is in Antwerpen van mei tot september op de laatste zondag van de maand. Op Lambermontmartre. REEDS VOOR DE 23tigste keer.
*****************************************************************
1966; "In 1966 trad ik op veertienjarige leeftijd in dienst bij de firma Aurora in Izegem, een onderneming gemanaged door Roger Vanthournout. Daar zag ik voor het eerst zijn kunstcollectie, met onder andere werken van Salvador Dalí, Magritte, Henru Moore, en Pablo Picasso. Dit was een beslissend moment in mijn leven.
Ik heb nog altijd de groepsfoto waar we met alle medewerkers op staan. En een loonbrief.
https://www.2dehands.be/q/50+jaar+aurora+1971/

********************************************************
**********************************************************
Verf ed uses his pocket camera as a photographic scrapbook of his life and thoughts ......This not Art photography, in fact, despite the photographic surface, this isn't photography ...... It's the need to survive and capture life and thoughts before they explode. ......Verf ed hasn't the time to make compositions or to think about techniques the subjects are passing by at the speed that he hardly can capture him ..... His photography is huge. ..... That makes it impossible to judge them. .... while judging them you are judging life .....
The literal space becomes a metaphor for a social context nearly one hundred years after T.S. Eliot. Verf ed photographs are confronting and autobiographical and schow the inside of daily life Xavier Debeerst. Uit fototentoonstelling WASTE LAND Kortrijk ano 02
--------------------------------------------------------------
Ik ben geen schrijver maar ik schrijf. Ik ben geen fotograaf maar ik neem foto’s. Mijn foto’s zijn niet scherp want het leven is Blur. VERF. ED.
****************************************************************************
"I don't lei. I inprove on life." Josephine Baker.
************************************************************************

Hierbij de vraag aan een eventuele lezer van dit bericht woonachtig in ROTSELAAR.
Midden de jaren 70tig heb ik een fototentoonstelling gedaan in HET TORENHOF te Rotselaar.
Op het einde van die tentoonstelling zei de voorzitter van het toenmalig pannenkoeken huis dat ik mijn foto’s terug kon krijgen als ik de rekening betaalde.
Ik kon die rekening niet betalen.
Dat wil zegen dat er in Rotselaar een pak van mijn eerste foto’s liggen. Of ze zijn vernietigd?
...................................................................................................................................................................................
2021:
Pigmentprint op katoenvoile, hout Göteborg Internationale Biënnale voor Hedendaagse Kunst (GIBCA) The twelfth edition of the Göteborg International Biennial for Contemporary Art
inloggen VIP
https://vimeo.com/connykarlsson/triptofrance
........................................................................................................................
Luc tuymans was een van mijn eerste regelmatige bezoekers hij zou samen met twee andere bezoekers, Moshe Leiser en Johan Heestermans, zijn eerste performen in de galerijen van Oostende, in de zeer vroege ochtend organiseren. Moshe Leiser, een theater man zou iets later werken in de opera van Lyon en dan verder in heel Europa.

Anne-Mie Van Kerckhoven heeft, geschilderd op plastic, mijn prijskaart ontworpen.

Harry kümel, zag ik regelmatig onder de bezoekers.


Met de zigeuner muziek groep De Piotto's heb ik een nacht tijdens de Gentse feesten meegespeeld tijdens hun cafe toer.

Tijdens de Antwerpse homo dag in de jaren 80tig kwam een redelijk corpulente onbekende mijn slaapkamer binnen, ik heb er hem toen buiten gegooid. Later zei men mij dat hij een toekomst had in de Nederlandse entertainment biznis Paul de leeuw bleek het.

Journalist Jan Jespers was medeoprichter van het Antwerpse filmhuis Cartoon's in 1978, samen met Guy Dandelooy, Michel Apers en Eric Kloeck, waarbij hij samen met Apers en Kloeck ook de legendarische bioscoop Monty runde, die alternatieve films vertoonde, een belangrijke rol speelde in de Antwerpse filmcultuur en een 'filmschool' werd voor velen, waaronder Tom Barman.

Frank Dingenen Ik kende Frank Dingenen al sinds ik in Leuven woonde, hij kwam regelmatig op bezoek in CRISTOPERSTREET.

journalist John de wit is de enige die buiten gevlogen is bij de rooie vlinder.

Fabiola (performancekunstenaar)
Ik leerde Peter Alexander van Linden die zich later FABIOLA liet noemen kennen in Leuven waar hij studeerde voor verpleger. Maar in Nederland die toen schraal zat in verplegers kon hij studeren en onmiddellijk geld verdienen. Daar in Amsterdam werd hij opgeslorpt door de LGBTQI++ gemeenschap en werd een levend kunstenaar. In de jaren zeventig kreeg hij bekendheid als performance- of bodyartkunstenaar, toen hij in zijn kenmerkende uitdossing in het Amsterdamse Stedelijk Museum op een sokkel ging staan en werd uitgeroepen tot "levend kunstwerk"

Op een dag bezocht ik mijn gitaarleraar Dirk Lambrechts, daar zaten enkele baardige heren en ze namen hun instrumenten en nodigden mij uit om mee te spelen. Later besefte ik dat die aardige heren de The Dubliners waren.

Tom lanoye, was het vriendje van Guido totte het brein van de rode vlinder en regelmatig bezoeker van cristoperstreet.

Aan Kurt Van Eeghem, en zijn vriendje mark debouver verkocht Christiaan Moeyaert en ik ons aandelen van p.v.d.a. cristoperstreet. Marc Debouver, (johnny lipstick) heeft jarenlang beweerd dat hij cristoperstreet had ontworpen. Daarbij nooit tegengesproken door zijn vriend Kurt Van Eeghem. In realiteit hebben die twee cristoperstreet naar de kloten geholpen. Marc Debouver werd later manager en oprichter van Get Ready.

De laatste keer dat ik daniel von weinberger, de juwelier, zag was in een hotelkamer waar we ons vermaakten met een hoer. "De kunstenaar werd in één klap wereldberoemd in Antwerpen met zijn expositie in het Koninklijk Paleis op de Meir. Hij stelde er juwelen tentoon tussen echte taarten en liet die een maand lang staan; de stank die volgde was onbeschrijfelijk."

Frans Van Roosmaelen, schonk een van zijn schilderijen aan mijn laatste project meansfactory.
John Massis, Eddy Wally, traden op toen Kurt van Eegem mede eigenaar was.

Met Alex Rosseels, en jhon bogaerts die vaste bezoekers waren van christopherstreet lanceerde ik het plan voor meansfactory.

Theo bonet, een vaste bezoeker was een van de eigenaars van hotel ROSIER. Met Theo organiseerden we D-T galerie (naar dwaallicht tsitp, van Willem Elsschot) op het Mechelseplein.

Met Jan versweyveld, zal ik een naakt optreden geven in een homo bar op de prinses gracht in Amsterdam. Ivo van hove werd zijn vriendje. Omdat we zo geld wilden verzamelen om terug te treinen naar Antwerpen. Wat mislukte want de prijs was een fles champagne.

Cis Van Kets, was een van mijn eerste bar mannen. Ging met ons weekend inkomsten lopen voor een reis Griekenland. DEN DIEF.

Bart Vandermoere, was een vlaams nationalistische advocaat die stoere taal sprak tijdens de IJzerbedevaarten over het traditionele Vlaamse gezin, en savons in cristoperstreet met zijn vriendje zat te muilen.

Christiaan Moeyaert, die later met zijn uitgeverij TALKIES uitgaf stichtte samen met mij p.v.b.a. CRISTOPERSTREET nadat ik het eerste jaar alleen christopherstreet had gerund.

Dokter Jan Maniewski de kleinzoon van
Willem Elsschot (pseudoniem van Alfons-Jozef de Ridder) vroeg mij om samen met Ann Salens in haar appartementje te gaan wonen zodat ze niet alleen was. Ann vroeg mij om paravents te ontwerpen zij zou de stoffen aankleding ontwerpen. Op 1 augustus 1994 trok ik in haar appartement. Ann stierf op 7 september 1994.

De bekende Denis denys, was niet alleen een bezoeker maar stond ook een jaar achter de bar van christopherstreet.
Een bekende figuur in de Antwerpse undergroundscene was Denis Denys. Hij was een opvallende verschijning in de legendarische club Cinderella's Ballroom, een spilpunt voor de punk- en new-wavescene in de jaren '70 en '80.

Cinderella's Ballroom was op dat moment de coolste ondergrondse dancing.
............................................................................................................................
Chronologisch Overzicht & Samenwerkingen LGBTQ+
1978:
de sacoche: gemeenschapshuis waar enkele lgbtq+ mensen samenwonden.
1979:
ontwerp en oprichting CHRISTOPERSTREET
1980:
oprichting: p.v.b.a. CHRISTOPERSTREET samen met Christiaan Moeyaert uitgever van o.a TALKIES en vriend.
- Eerste LGBTQ+ voetbalploeg de CHRISTOPER BOYS

1984:
verkoop p.v.b.a. CHRISTOPERSTREET aan Kurt Van Eeghem, en Marc Debouver,
zie archief: amsab-instituut voor sociale geschiedenis https://www.fondssuzandaniel.be/
............................................................................................................................
1970:
optreden "Folk, Blues & Jazzhouse" Oostende
1975:
fototentoonstelling torenhof Rotselaar
1974:
Deelname aan een experiment van Prof. Steven De Batselier in "de pimpel" rijschoolstraat te Leuven, waaruit Passage 144 groeide. Antipsychiatrie Vlaanderen. Als lid van de werkgroep: MARGINALITEIT. Prof de batselier zorgde voor het eerste officiële contactcentrum voor homoseksuelen het G.O.C. in de dambruggestraat in Antwerpen. "In de Rijschoolstraat in Leuven was vroeger café De Pimpel gevestigd. Het was niet zomaar een café; op de bovenverdiepingen waren studentenkamers ondergebracht, waar destijds ook het secretariaat van de School voor Criminologie zat. Omdat ik in een van die kamers woonde, werkte ik in ruil voor gratis huisvesting een paar uur per week in het café. Dit concept heb ik later ook toegepast in mijn project Christopher Street in Antwerpen."


1975:
Gitaarles flamenco gevolgd bij Dirk lambrechts.
samen gespeeld met THE DUBLINERS

1976:
deelname homobeweging "de rooie vlinder"

1977:
Deelname aan een Europese bijeenkomst van LGBTQA+ in Montaigue de Quercy, Frankrijk Mont des Tantes

1978:
18 maart. Regisseur: eerste openbare homomanifestatie georganiseerd door "de rooie vlinder" in het toenmalige Floralliapaleis Gent.

1978:
Striptease met kaarsenmaker Jan versweyveld, de vriend van ivo van hove, in Amsterdam.

............................................................................................................................
ontworpen: lgbtqia+ concept
1979:
CHRISTOPERSTREET vanschoonhovenstraat Antwerpen
1980:
DEN EIKEL de coninckplein.
1981:
Means Factory, Antwerpen (Hessenplein). Opgericht samen met Alex Rosseels (journalist/schrijver) en John Bogaerts.

***********************************************************************************

1985: Voorzitter van de Dageraadfeesten, Zurenborg.

1989: P.R.-project "De Kaart van Antwerpen" in samenwerking met grafisch ontwerper Erik De Meyer (Tsjip).

1993: Samenwerking met Theo Bonet (Hotel Rosier).

1993 – 1997: Documentatie van het graffitiwerk van o.a. Duck, Alvin Eeckels, Igor Lagrillière en Matthias Schoenaerts. Samen in de gevangenis met Matthias Schoenaerts.
• Bekijk de YouTube-afspeellijst: https://www.youtube.com/playlist?list=PL9PnF5M5bSl0gESnQpHbE5o_4APNvImfE

1994: Samenwerking met modeontwerpster Ann Salens.

1995: Regie van een vuurspuwend spektakel op de Groenplaats, Antwerpen.
• Video-impressie : https://www.youtube.com/watch?v=tYtvO-NosIE


2002: Samenwerking met galeriehouder Xavier Debeerst (Galerie Anamorfose, Kortrijk). Deelname aan Kortrijk ano02 – Waste Land, geïnspireerd door T.S. Eliot.
VIDEO/ https://www.youtube.com/watch?v=d0aS4_V06GE
https://www.youtube.com/watch?v=iGDymbt8pho

2003: Figurant in de film "Any Way the Wind Blows" (Tom Barman).

2009: Mijpaal van 4 miljoen views op diverse videoplatforms (o.a. Google Video en YouTube).

2021: Samenwerking met Conny Karlsson Lundgren voor het project Mont des Tantes. Pigmentprint op katoenvoile en hout voor de 12e editie van de Göteborg International Biennial for Contemporary Art (GIBCA).
********************************************************************************************************
Artist Statement: "Verf Ed"
“Verf Ed gebruikt zijn camera als een fotografisch plakboek van zijn leven en gedachten. Dit is geen klassieke kunstfotografie; het is een noodzaak om te overleven en om het leven te vangen voordat het explodeert. De enorme productie maakt het onmogelijk om de beelden individueel te beoordelen. Wie de foto's beoordeelt, beoordeelt het leven zelf.” (Vrij naar Xavier Debeerst)
Mijn werk is confronterend en autobiografisch. Ik toon de binnenkant van het dagelijkse leven. Na mijn deelname aan de GIBCA noem ik mijzelf met trots hedendaags kunstenaar. Met beperkte middelen creëer ik een multimediaal universum van tekst, verf, film, muziek en fotografie.
________________________________________
Een Leven in Ruimte en Tijd
Mijn woonplaatsen weerspiegelen mijn zoektocht. Van de Torenhofflaan in Rotselaar tot twintig jaar in de oude straatjes van Antwerpen. Ik huurde huizen die net geen krot waren voor een paar honderd frank; plekken waar men nu een fortuin voor betaalt. Ik zag de stad veranderen in een "Monaco aan de Schelde", waar de oorspronkelijke bewoners en 'armoezaaiers' steeds vaker worden verdreven.
Woonplaatsen (selectie):

Al Fadl 6ème Tranche, près du grand rond-point, Marrakesh, Marokko

……….Emelgem
Tinnenpotstraat
Ardooisestraat
Prinsessestraat
……….ARDOOIE
Lijsterstraat

……….GENT
Patershol
Vrouwebroerstraat .....Pand
1972
Stokerijstraat
………..LEUVEN

Egenhove
doleegstraat
bondgenotenlaan
rijschoolstraat

......... KORBEEK DIJLE
ruwaalstraat
.........OPVELP
velpestraat

………ROTSELAAR
Torenhoflaan

………BRUSSEL
......LAKEN
edward tollenaerestraat
………BRUGGE
lage weg

……….ANTWERPEN

Langeleemstraat
Kapusinesesraat
Oude kerkstraat
Vanschoonhovenstraat
De coninsplein
vlaamse kaai
Moriaanstraat
transvaalstraat
Coppenolstraat
Plantinmoretuslei
Aalmoezenierstraat

………..KRUIBEKE
Kattenstraat________________________________________
Overwinning en Chaos
In de jaren 90 balanceerde ik op de rand van de afgrond. Een carrière als clochard leek onvermijdelijk, maar ik herpakte mij. Ik leerde mezelf in één jaar het Adagio van Albinoni op gitaar spelen en ontwierp daarvoor mijn eigen tabulatuur.• Beluister de opname op YouTube: https://www.youtube.com/watch?v=uSmHZ1X_1fg

Mijn projecten zoals Christopherstreet, Den Eikel en Means Factory waren bedoeld als vrijplaatsen, ver weg van de 'heterodruk'. Ik ben een LOSER in de business, maar een winnaar in het leven. Terwijl de 'winners' van de ratrace bezwijken onder de stress, voed ik mij met de chaos. Want: Life is Art.
________________________________________
Mijn Artistieke Reis: Van Houtskool tot Hedendaagse Kunst
Mijn eerste tekeningen maakte ik in het ziekenhuis. Ik was zestien jaar oud en deed het uit pure verveling. Met een blad wit papier en houtskool leerde ik de ruimte op papier te vangen door deze met mijn potlood en vinger af te meten. Ik signeerde deze tekeningen met de naam 'Serge', iemand die mij verder geen blik waardig keurde. Er schijnen er nog een paar in Izegem bewaard te zijn. Ik tekende de ruimte van mijn ziekenhuiskamer en de persoon met wie ik de kamer deelde.
Na een poos probeerde ik te schilderen, tot ik de fotografie ontdekte. Dat ging sneller, wat essentieel was, want ik moest al vanaf mijn veertiende in de fabriek werken. Ik ben de fotografie altijd trouw gebleven.
Mijn eerste camera was een twin-lens reflexcamera. Mijn volgende was een Praktica: goedkope, maar kwalitatieve camera's. Daarna stapte ik over op wegwerpcamera's, waarvan sommige zeer scherpe resultaten opleverden.
Helaas raakte ik de meeste van mijn negatieven op een bepaald moment kwijt. Slechts een aantal contactafdrukken hebben het overleefd. Gelukkig is er nu mijn telefoon.
Fotogalerij VERF ED: https://www.2dehands.be/q/verf+ed+/
Ondersteuning via PayPal: verfoto@gmail.com
Ik ben geen schrijver, maar ik schrijf. Ik ben geen fotograaf, maar ik neem foto’s. Mijn foto’s zijn niet scherp, want het leven is blur.
VERF. ED.
________________________________________
Inspirerende Citaten & Filosofie
"Wanneer je merkt dat je aan de kant van de meerderheid staat, dan is het hoog tijd om te pauzeren en na te denken!"
— Mark Twain
"Het enige waar wij nooit spijt van krijgen zijn onze dwaasheden."
— Oscar Wilde
"Als je God aan het lachen wilt krijgen, vertel Hem dan dat je plannen hebt gemaakt."
— Terrance Hayes
"Louis wordt ook schrijver, dat is de wat chiquere vorm van liegen."
— Hugo Claus
Onzekerheid is het begin van kennis.
VERF ED
Feiten zullen altijd het slachtoffer worden van verlangens.
— Max Weber
"Je moet van je eigen leven een kunstwerk maken"
— Naar Arthur Rimbaud (dichter)
________________________________________
Levenshouding & Financieel
Ik heb er altijd van gedroomd om een origineel te scheppen; iets anders dan de groep. Leven is een avontuur, verschillende avonturen. Iedere dag is het begin van een nieuw leven.

Geld ziet mij niet graag.
Met geld heb ik geen probleem,
want ik heb het niet.
Als ik bij wonder eens geld heb,
dan gaat het zo snel weer weg
dat ik er weer geen heb.
Geld ziet mij niet graag. Zucht.

Giften ter attentie van VERF ED zijn welkom via: paypal, verfoto@gmail.com
Life is an experiment.
Volledig autodidact, Duende zoekend, nog steeds.
"Ik ben bezig met mijn laatste project, en ik vrees dat het ook echt mijn laatste zal zijn. Ik verwacht dat het werk nog zo'n zes jaar zal duren."

Opleiding

underdog florerend in het wild. Versnipperd. Out of the box denken.

"Het enige waar wij nooit spijt van krijgen zijn onze dwaasheden." Oscar wilde.

 "Wanneer je merkt dat je aan de kant van de meerderheid staat, dan is het hoog tijd om te pauzeren en na te denken!"   Mark Twain. 

living well is the best revenge
George Herbert

Publicaties

Prijzen

Teksten

Chat TNT

verbeter tekst: Het grote probleem bij IA is dat hij ieder probleem oplost met de informatie die hij rondscharrelt op een bepaald moment. Als hij die informatie gebruikt dan blijft het met informatie op dat moment. De vraag is waaruit zal de vernieuwing bestaan. Of blijft alles in een rondje draaien? De menselijke natuur heeft de mogelijkheid om bliksemsnel de bliksemsnele veranderingen in de samenleving te ondergaan. Mischien vertraagt IA dat proces. Ik zal het eens vraagen aan Chat TNT   Hier is een verbeterde versie van je tekst. De fouten tegen spelling en grammatica (zoals "IA" in plaats van "AI", "mischien" en "vraagen") zijn gecorrigeerd. Ook lopen de zinnen nu vloeiender, zonder de kern van je boodschap te verliezen. Verbeterde tekstHet grote probleem bij AI is dat het elk probleem oplost met de informatie die het op dat specifieke moment verzamelt. Als het die informatie gebruikt, blijft de kennis beperkt tot dat moment. De vraag is waaruit de vernieuwing dan zal bestaan. Of blijft alles in een cirkel draaien? De menselijke natuur heeft het vermogen om bliksemsnel mee te bewegen met veranderingen in de samenleving. Misschien vertraagt AI dat proces juist. Ik zal het eens aan Chat TNT vragen. Belangrijkste aanpassingenIA naar AI: In het Nederlands gebruiken we Artificial Intelligence (AI) of Kunstmatige Intelligentie (KI).Verzamelt: "Rondscharrelt" is erg informeel; "verzamelt" past beter in een beschouwende tekst.Cirkel draaien: "In een rondje draaien" is aangepast naar "in een cirkel draaien" voor een betere schrijfstijl.Spelling: "Mischien" is gecorrigeerd naar "misschien" en "vraagen" naar "vragen".Verwijzing: AI is een onzijdig woord (het AI-systeem), dus we gebruiken "het" en "dat" in plaats van "hij" en "die". Als je wilt, kan ik deze tekst nog verder aanscherpen. Ik kan hem bijvoorbeeld formeler maken voor een artikel, of juist creatiever herschrijven voor een blogpost. Laat maar weten welke richting je op wilt! AI-reacties kunnen fouten bevatten. Meer informatie     

verf ed: Contemporary interdisciplinair ArtTIST, nen tjolder, nen prutser. BIO.
5 0

WAT? KOMT?

"De wereld is een dorp," zegt men wel eens. WAT?Als wereldIn dat dorp KOMT en er blijft.   *********************************************************************** +altaar+der+culturen/ FOTO GALLERY verf ed   Rond 1995 heb ik dat werk gemaakt. Ik noem het "altaar der culturen." Links ziet men een tv, onze gemeenschappelijke identiteit valt van het - silicium - glas - zand.De gemeenschappelijke informatiebronnen zijn verdwenen.De wijzen van vroeger opgevolgd door radio en uiteindelijk als laatste de tv die een ongeveer gemeenschappelijke boodschap uitdragen, ons collectief geheugen, is niet meer.De informatie is versplinterd.Rechts ziet men een gietijzeren kandelaar daar in een mensenhoofd in papier. Stukken teksten. Krantenpapier "De encyclopedische mens".Gietijzer = nationalistenKandelaar = religieIn het midden staat de hedendaagse mens. Opgesloten. "de encyclopedische mens".Dit deel is gemaakt van een reclame voor lippenstift.Regeneratie KosmetikIn de dubbele wand gaan luchtbellen in het water de hoogte in.In die dubbel - transparantie - plexiglas zit diezelfde "encyclopedische mens".Het geheel staat op dunne platen, glas = chips = zand = silicium.Het geheel steunt op een gietijzeren pilaar = industriële cultuur.De gietijzeren plaat staat op de grond = landbouwcultuur.HET ALTAAR DER CULTUREN. Ik woonde toen in de Aalmoezenierstraat in Antwerpen. De jaren 90 tig. http://www.anamorfose.be/verf/misc-images/verf-t-i-r-e

verf ed: Contemporary interdisciplinair ArtTIST, nen tjolder, nen prutser. BIO.
0 0

Vlaamse leeuw.

  In marroko lopen er nog leeuwen rond. Niet veel maar ze houden er wel van. Hun nationale voetbal ploeg noemt zelfs AtlasLeeuwen. Daarom voelen mijn marrokaanse vrienden zich thuis tussen al die leeuwen vlaggen.   **************************** FOTO GALLERY verf ed verf+ed+altaar+de+culturen/ Rond 1995 heb ik dat werk gemaakt. Ik noem het "altaar der culturen." Links ziet men een tv, onze gemeenschappelijke identiteit valt van het - silicium - glas - zand.De gemeenschappelijke informatiebronnen zijn verdwenen.De wijzen van vroeger opgevolgd door radio en uiteindelijk als laatste de tv die een ongeveer gemeenschappelijke boodschap uitdragen, ons collectief geheugen, is niet meer.De informatie is versplinterd.Rechts ziet men een gietijzeren kandelaar daar in een mensenhoofd in papier. Stukken teksten. Krantenpapier "De encyclopedische mens".Gietijzer = nationalistenKandelaar = religieIn het midden staat de hedendaagse mens. Opgesloten. "de encyclopedische mens".Dit deel is gemaakt van een reclame voor lippenstift.Regeneratie KosmetikIn de dubbele wand gaan luchtbellen in het water de hoogte in.In die dubbel - transparantie - plexiglas zit diezelfde "encyclopedische mens".Het geheel staat op dunne platen, glas = chips = zand = silicium.Het geheel steunt op een gietijzeren pilaar = industriële cultuur.De gietijzeren plaat staat op de grond = landbouwcultuur.HET ALTAAR DER CULTUREN. Ik woonde toen in de Aalmoezenierstraat in Antwerpen. De jaren 90 tig. http://www.anamorfose.be/verf/misc-images/verf-t-i-r-e

verf ed: Contemporary interdisciplinair ArtTIST, nen tjolder, nen prutser. BIO.
46 0

Van 'petty crime' naar radicalisering. Zaventem Maalbeek.

https://www.2dehands.be/q/verf+ed+cannabis/ ********************************************************************** de link tussen het repressieve drugsbeleid, de sociale dynamiek in wijken als Molenbeek en de radicalisering die leidde tot de aanslagen Tien jaar na de aanslagen is er nog nooit een onderzoek gebeurt: waarom enkele bruine Brusselse ketten zich bekeerde tot de moordpartijen. Het is mijn overtuiging dat: had men tientallen jaren geleden cannabis gelegaliseerd die bruine ketten wel stoned, arbeidsloos, in de zetel haden gelegen maar zich niet tot die moordpartijen overgegaan waren. Waarom gaan ze niet voetballen? Omdat er geen plaats, voetbalvelden zijn. Waarom gaat niemand het zwembad in? Omdat er in Brussel geen enkel zwembad is. De politiek is. TREK UW PLAN. Ik heb het van ver gevolg. Toen de toenmalig P.S. burgemeester van Sint-Jans-Molenbeek zeer tolerant was bij het gebruik en verkoop van cannabis was er geen haar op het hoofd van die ketten om moordenaars te worden.Maar hij werd opgevolgd door een zeer intolerantie opvolger die met de nodige terreur het gebruik van cannabis vernietigde. Het begon in Nederland waar men de cannabis kopers vanuit België vooral Brussel beu was. Na een tijdje was er opeens geen takje cannabis in Brussel meer te vinden. De bruine ketten werden nuchter en zeer kwaad. Toen legden ze hun oor te luisteren bij extreme personen die hen opdagen om hun agressie bot te vieren op een agressieve cultuur die vooral op alcohol dreef. Toen gingen ze naar Syrië en daar kregen ze verder onderricht in terreur.  Het is verschrikkelijk dat de toenmalige politiekers o.a. Louis Tobback jaren gejaagd heeft op vooral arme, bruin, en alternatievelingen die cannabis prefererde voor alcohol en nu sinds hij geen macht meer geeft cannabis wil legaliseren. "De politie werd erdoor opgeslorpt en de gevangenissen raakten overvol. Terwijl miljarden illegaal de grens overgingen, spon het corrupte grootkapitaal garen bij het optreden van Louis Tobback." Alcohol fabriek die miljoenen aan de Leuvense stadskist doneert. IEDERE DAG bereiken ons 300 kreten om hulp vanwege fysiek geweld, intra familiaal geweld, een topje van de ijsberg,  meestal aangewakkerd door alcohol.  P.S. Onderzoekers zoals de Franse socioloog Olivier Roy en de Belgische expert Rik Coolsaet hebben beschreven hoe een deel van de daders een verleden had in de kleine criminaliteit (waaronder drugshandel). Wanneer die vertrouwde sociale structuren en inkomstenbronnen onder druk kwamen te staan door repressie, ontstond er een vacuüm dat door extremistische ronselaars werd opgevuld. De overstap van een "zondig" leven (drugs/criminaliteit) naar een "zuiver" strijdersbestaan in Syrië bood hen een vorm van (valse) verlossing en een uitlaatklep voor hun frustratie tegenover de samenleving.  De veranderende visie van figuren als Louis Tobback weerspiegelt de bredere maatschappelijke verschuiving. Wat decennia geleden taboe was (cannabislegalisatie), wordt nu door voortschrijdend inzicht door steeds meer beleidsmakers gesteund, vaak om de zwarte markt uit handen van criminelen te halen.  De overgang van het tijdperk-Moureaux (vaak bekritiseerd om een gedoogbeleid) naar een strengere aanpak onder latere besturen is inderdaad een veelbesproken kantelpunt in de lokale geschiedenis van de gemeente. **************************** FOTO GALLERY verf ed ed+altaar+de+culturen/ Rond 1995 heb ik dat werk gemaakt. Ik noem het "altaar der culturen." Links ziet men een tv, onze gemeenschappelijke identiteit valt van het - silicium - glas - zand.De gemeenschappelijke informatiebronnen zijn verdwenen.De wijzen van vroeger opgevolgd door radio en uiteindelijk als laatste de tv die een ongeveer gemeenschappelijke boodschap uitdragen, ons collectief geheugen, is niet meer.De informatie is versplinterd.Rechts ziet men een gietijzeren kandelaar daar in een mensenhoofd in papier. Stukken teksten. Krantenpapier "De encyclopedische mens".Gietijzer = nationalistenKandelaar = religieIn het midden staat de hedendaagse mens. Opgesloten. "de encyclopedische mens".Dit deel is gemaakt van een reclame voor lippenstift.Regeneratie KosmetikIn de dubbele wand gaan luchtbellen in het water de hoogte in.In die dubbel - transparantie - plexiglas zit diezelfde "encyclopedische mens".Het geheel staat op dunne platen, glas = chips = zand = silicium.Het geheel steunt op een gietijzeren pilaar = industriële cultuur.De gietijzeren plaat staat op de grond = landbouwcultuur.HET ALTAAR DER CULTUREN. Ik woonde toen in de Aalmoezenierstraat in Antwerpen. De jaren 90 tig. http://www.anamorfose.be/verf/misc-images/verf-t-i-r-e

verf ed: Contemporary interdisciplinair ArtTIST, nen tjolder, nen prutser. BIO.
108 0

stepping stone theory.

In de jaren 70 van de vorige eeuw merkte ik iets op. De overheid, die destijds, en nu, totaal geen idee had, heeft, hoe ze het opkomende drugsgebruik moest aanpakken, opende overal de jacht op drugs. Omdat cannabis sterk ruikt en een groot volume heeft, was de jacht daarop zeer succesvol en opende de markt voor veel verslavende spullen zoals heroïne. Menig burgemeester en politiecommissaris stond destijds glunderend op de foto voor een tafel vol in beslag genomen kruiden — het ultieme bewijs dat hun beleid vruchten afwierp.Door deze harde aanpak verstoorden ze de cannabismarkt zodanig dat er een tijdlang bijna niets meer te vinden was. "Ik wil eens experimenteren met heroïne," zei mijn broer toen. Ik raakte in paniek. Jaren daarvoor had ik een vriendengroep waarin enkelen hetzelfde zeiden; na nog geen jaar was een normaal gesprek met hen niet meer mogelijk. Het enige waar ze het nog over hadden, was waar ze spul konden vinden, wat het kostte en of het van goede kwaliteit was.Ik overtuigde mijn broer om met me mee te gaan naar de grote stad, waar ik een horecazaak runde. Hij stemde toe en sprak niet meer over heroïne. Twee jaar later overtuigde mijn lieve moeder hem echter om terug te keren naar ons geboortedorp. Hij kreeg 300.000 frank, een nieuwe auto en zij zou een huurhuis voor hem inrichten. De enige voorwaarde was dat hij moest trouwen met zijn oude liefde. Wat mijn moeder niet wist, was dat zij inmiddels geen experimenteerder meer was, maar een heroïneverslaafde.Binnen korte tijd was het geld op en begon de ondergang. In 1999 is mijn broer overleden na jarenlang gebruik. Ik heb dikwijls gedacht: had men cannabis toen maar gelegaliseerd, dan was mijn broer misschien bij cannabis gebleven. *********************************************************************** +altaar+der+culturen/ FOTO GALLERY verf ed   Rond 1995 heb ik dat werk gemaakt. Ik noem het "altaar der culturen." Links ziet men een tv, onze gemeenschappelijke identiteit valt van het - silicium - glas - zand.De gemeenschappelijke informatiebronnen zijn verdwenen.De wijzen van vroeger opgevolgd door radio en uiteindelijk als laatste de tv die een ongeveer gemeenschappelijke boodschap uitdragen, ons collectief geheugen, is niet meer.De informatie is versplinterd.Rechts ziet men een gietijzeren kandelaar daar in een mensenhoofd in papier. Stukken teksten. Krantenpapier "De encyclopedische mens".Gietijzer = nationalistenKandelaar = religieIn het midden staat de hedendaagse mens. Opgesloten. "de encyclopedische mens".Dit deel is gemaakt van een reclame voor lippenstift.Regeneratie KosmetikIn de dubbele wand gaan luchtbellen in het water de hoogte in.In die dubbel - transparantie - plexiglas zit diezelfde "encyclopedische mens".Het geheel staat op dunne platen, glas = chips = zand = silicium.Het geheel steunt op een gietijzeren pilaar = industriële cultuur.De gietijzeren plaat staat op de grond = landbouwcultuur.HET ALTAAR DER CULTUREN. Ik woonde toen in de Aalmoezenierstraat in Antwerpen. De jaren 90 tig. http://www.anamorfose.be/verf/misc-images/verf-t-i-r-e

verf ed: Contemporary interdisciplinair ArtTIST, nen tjolder, nen prutser. BIO.
56 0

Heroïne.

Die ochtend vond hij zijn vader in de zetel, schijnbaar in een diepe rust die nooit meer verstoord zou worden. De jonge man smeekte, schudde aan het levenloze lichaam, sloeg in wanhoop tegen de wangen die ooit warm aanvoelden. Niets. De stilte die volgde was oorverdovend. Zijn wereld stortte niet alleen in; hij verpulverde. De pijn die daarop volgde was zo ondraaglijk, zo allesverslindend, "Hier, adem dit in... alle pijn zal wegvloeien," fluisterde zijn vriend, als een misleidende engel van genade. Op een stukje aluminiumfolie danste een bruin poeder boven een vlam, een duivels brouwsel dat beloofde de rauwe randen van zijn ziel te verzachten. Hij inhaleerde, en inderdaad: de ijzige kou in zijn borst maakte plaats voor een verraderlijke, warme deken. In die jaren was er geen medeleven, alleen verstoting. De maatschappij keek weg en dreef mensen zoals hij naar de schaduwen, naar de vergeetputten van de ziel. Vijftien jaar lang overleefde hij in die ondergrondse duisternis. Hij kocht en verkocht. Terwijl anderen pronkten met blitse auto’s en gouden ketens, kocht hij slechts één ding: verdoving. Elke cent die hij verdiende was een offer aan de god van de vergetelheid, een wanhopige poging om de herinnering aan die ochtend in de zetel uit te wissen. Pas toen de wereld eindelijk leerde kijken met ogen van erbarmen, vond hij de weg terug via een netwerk van hulp. Hij vocht zich uit de klauwen van de roes en koos voor het leven, hoe kwetsbaar ook. Een nieuwe start, weg van de schaduwen. "Nu de overheid tekortschiet in het weren van deze producten, is een adequate opvang van slachtoffers, de verslavend, het minste wat zij kan doen. De epidemie kan alleen worden gestopt door de vraag naar deze producten te beëindigen." Vandaag de dag zien we de verwoesting nog steeds, vaak vermomd in een legaal jasje. Dagelijks bereiken ons 300 kreten om hulp vanwege fysiek geweld, meestal aangewakkerd door alcohol. Een middel dat we weigeren bij de naam te noemen, omdat traditie en dogma het heilig hebben verklaard. Want stel je voor dat we het 'bloed van Christus' zouden bestempelen als dat wat het voor zovelen is: een verwoestende drug die harten breekt en levens verwoest.

verf ed: Contemporary interdisciplinair ArtTIST, nen tjolder, nen prutser. BIO.
17 0

ACT I I : HIP HOP, RAP, : met pindanoten smaak.

    "Het helle licht wordt opeens gedoofd. Nog half verblind ziet het publiek pas na een paar ogenblikken een lichtspot die op het podium een tafel en een stoel verlicht. Achter de toeschouwers wordt een gedicht hoorbaar; een echo plant zich ritmisch voort door de ruimte." de ECHO,de ECHO, de ECHO, de ECHO, de ECHO, de ECHO,de ECHO,de ECHO, de ECHO, de ECHO, de ECHO, de ECHO,de ECHO,de ECHO, de ECHO, de ECHO, de ECHO, de ECHO, Jij schoot…………….. Jij schoot……………… ….....….. Jij schootJij schoot………….............….. Jij schoot……………………..deze nacht………….. deze nacht……………….....….. deze nacht.. deze nacht………............….. deze nacht…………………..in mijn mond…........ in mijn mond………….....…… in mijn monddeze nacht………..… deze nacht…………….....……. deze nacht.. deze nacht………..…............. deze nacht………………met volle macht… met volle macht ……….....…met volle macht....................................... met volle macht…deze nacht………….. deze nacht…………………...... deze nacht.. deze nacht………................….. deze nacht…………………..het was………………... het was……………………...….. het was..deze nacht………….. deze nacht…………………...... deze nacht.. deze nacht………................….. deze nacht…………………..geen leffe…………… geen leffe………………...…….. geen leffe.. geen leffe…………..................… geen leffe……………………..deze nacht………….. deze nacht……………...……… deze nacht.. deze nacht………..............….. deze nacht…………………..het was………………… het was……………………..…… het wasdeze nacht…………... deze nacht………………….. deze nacht.. deze nacht…………................ deze nacht…………………..iets………………………… iets…………………………..…….. ietsdeze nacht…………… deze nacht………………...….. deze nacht. deze nacht…………................ deze nacht…………………..in mijn mond…........ in mijn mond…………...…… in mijn mond dezdeze nacht………..… deze nacht………………......…. deze nacht.. deze nacht………...........….. deze nacht…………………..met volle macht… met volle macht ……….......…met volle machtdeze nacht………….. deze nacht………………........….. deze nacht.. deze nacht……..............…….. deze nacht…………………..het was………………... het was………………………......... het was.. het was……………….................. het was………………………..deze nacht………….. deze nacht…………………............ deze nacht.. deze nacht………….. deze nacht…………………..geen leffe…………… geen leffe…………………...........….. geen leffe.. geen leffe………..............…… geen leffe……………………..deze nacht………….. deze nacht…………….......……… deze nacht.. deze nacht………..................….. deze nacht…………………..het was………………… het was…………………..........……… het was.. het was………………..............… het was………………………… ..............deze nacht…………... deze nacht…………......……….. deze nacht.. deze nacht……..............…….. deze nacht………………….. d ................iets………………………… iets……………………………….. iets.. iets………………………… iets………………………………..deze nacht…………… deze nacht………………….. deze nacht.. deze nacht………................….. deze nacht…………………........................met pindanoten smaak jijdeze nachtlikkenddeze nachtslokkenddeze nachtleefdedeze nachtop

verf ed: Contemporary interdisciplinair ArtTIST, nen tjolder, nen prutser. BIO.
3 0

HOE ZELFS LINKS MIJ DISKRIMINEERT ALS HOMO a

kwetsbare MAN kwetsbaar mannelijk schoonheidsideaal ¨¨¨¨¨¨¨¨¨¨¨¨¨¨¨¨¨¨¨¨¨¨¨¨¨¨¨¨¨¨¨¨¨¨¨¨¨¨¨¨¨¨¨¨¨¨¨¨¨¨¨¨¨¨¨¨¨¨¨¨¨¨¨¨ Toen ik op veertienjarige leeftijd verplicht werd om in de fabriek te gaan werken, had de maatschappij al een kiem van ontevredenheid gelegd. De ongelijkheid was mij tijdens mijn schoolperiode al duidelijk geïllustreerd: er werd geen enkele moeite gedaan om mijn interesse voor de leerstof te wekken. Met veel straffen werd ik enkel uit het analfabetisme gehaald, niet meer en niet minder. De traditie eiste immers dat de mensen uit mijn arbeidersbuurt op veertienjarige leeftijd gingen werken. De nonnen trachtten er dan ook geen intellectuelen van te maken.Tot grote spijt van mijn omgeving werd ik later actief in de politieke milieus van mijn stad. Mijn interesse was gewekt door een lieve jongen uit dat milieu, op wie ik onbewust verliefd was geworden. Ik vond er voor het eerst de woorden (en het begrip) voor mijn onderdrukte positie als arbeider. In die omgeving was er iemand die mij, als enige arbeider, interessant genoeg vond om deel te nemen aan de Derde Wereld-beweging (die later AMADA werd en nu PVDA). Nadat ik enkele vergaderingen had bijgewoond, werd ik voor het eerst geconfronteerd met het volstrekt onbegrijpelijke taalgebruik dat zij tegenover mij als arbeider hanteerden — het zou niet de laatste keer zijn — en met de emotionele afstandelijkheid. Alles mocht, zolang men maar de taal van Marx sprak. Toch belette dat niet dat ik me bewuster werd van mijn positie als arbeider; de kiem kreeg wortels. Maar de spanning die werd veroorzaakt door mijn marginalisering als arbeider tussen intellectuelen, en de inconsequente houding in het dagelijkse leven, maakten dat ik me er niet meer thuis voelde. Ik koos de weg naar het apolitieke milieu.Op negentienjarige leeftijd verhuisde ik naar Gent (later naar Leuven, Brussel en nu Antwerpen) en sloot ik me aan bij tal van groepen die één ding gemeen hadden: de zoektocht naar een nieuwe maatschappijvorm. Het was echter duidelijk dat mijn bewustzijn als arbeider en mijn bewustzijn als homo niet gelijk evolueerden. Als kind had ik uitgebreide seksspelletjes met mijn vriendjes (die nu opeens hetero schijnen te zijn), waardoor ik volop mijn homo-erotiek kon uitleven. Ik kreeg in mijn jeugd de indruk dat alle mensen homo-erotische gevoelens hadden en die op de een of andere manier uitten, maar dat ze werden belet om die openlijk te beleven. Over seksbeleving werd immers niet gepraat; het werd belachelijk gemaakt. Toen ik ongeveer twaalf jaar was, hadden de kerk en mijn opvoeding een zodanige invloed op mij dat mijn schuldgevoel me dwong om slecht te vinden wat ik eigenlijk fijn vond. Daarom biechtte ik mijn seksspelletjes op met een jongetje van wie ik ontzettend veel hield en die mij dat prachtige gevoel van spanning gaf. De pater bedacht mij niet met een bedevaart naar het G.O.C., maar met een bidprogramma van een week. Hij verbood mij om 'zulke dingen' nog te doen. Ik moest hetero worden.Ook de linkse beweging, waar fallocratisch gedoe de norm was, sterkte mij in het idee van de heterovanzelfsprekendheid. Dus klasseerde ik mezelf als hetero. Ik wérd hetero. Op twintigjarige leeftijd hield ik dat niet meer vol. Ik voelde me genoodzaakt de bars in Brussel te bezoeken. In mijn dagelijks leven was ik hetero, ’s avonds was ik homo. Mijn verhuizing naar Leuven, mijn werking in de werkgroep Marginaliteit en mijn verblijf in de 'Pimpel' zijn cruciaal geweest voor mijn evolutie. Daar kon ik voor het eerst mijn homo-zijn verwoorden. Daarbuiten ging mijn schizofrene leven echter gewoon door. Op een dag ontmoette ik in de enige bar die Leuven rijk was een lieve jongen die actief bleek bij de Leuvense Studentenwerkgroep Homofilie (LSWH). Als een goed militant sleurde hij me mee naar een van hun vergaderingen. Ik wist destijds maar vaag van hun bestaan, omdat hun werking vooral gericht was op studenten. De rest van de onderdrukte homo’s die geen banden hadden met de universiteit, kon het bestaan ervan hoogstens vermoeden. Alleen voor de toekomstige dokters en intellectuelen werd de rode loper van de hulpverlening uitgelegd. Maar goed, eenmaal binnen werd je getolereerd. Toen ik hoorde wat ze allemaal deden — opvang, wekelijkse vergaderingen, gespreksgroepen — dacht ik dat mijn leven zou veranderen. Geen ellendige bars meer, geen constante uitbuiting van onze gevoelens, en niet meer het gevoel naar de hoeren te moeten lopen als je behoefte had aan affectie.Weg ermee: leven! De LSWH betekende voor mij een lichtpunt. Ik dacht daar mensen te vinden die, net als ik, naar buiten wilden treden. Mensen die ons homo-zijn niet langer wilden verbergen. Ik hoopte bij hen de kracht te vinden om op straat te kussen, gearmd te lopen en mijn homoseksualiteit te tonen. Ik dacht dat de problemen spoedig voorbij zouden zijn. Ik hoopte op mensen die achter me zouden staan en me zouden leren in verzet te komen tegen de constante vernedering van het beloerd, bespot en uitgescholden worden. Maar de droom was kort, de teleurstelling pijnlijk. Er werd gezegd dat we 'de mensen niet moesten choqueren', want we moesten 'die hetero’s de tijd gunnen en hen vragen ons te tolereren'. Hoe zij dan met ons moesten leren leven, bleek uit de vele gesprekken over hoe men 'gelukkig kon leven in deze heteromaatschappij'. Dat betekende in de praktijk: 'hoe leer ik mijn homogevoelens onderdrukken voor de hetero’s'.De heteronormativiteit werd nooit in vraag gesteld; alleen aan ons, homo’s, werd constant getwijfeld. Geen dromen meer over naar buiten treden. Ons bed, onze kamer, de bars en de werkgroep: dat waren de afgebakende plaatsen waar ik mijn homo-zijn mocht beleven. Daarbuiten was het op eigen risico; daar was er niemand die mij hielp. De maatschappij werd niet fundamenteel bekritiseerd, hooguit hier en daar gecorrigeerd. Na een aantal vergaderingen vervloog de droom en zat ik weer in de bar. Daar vond ik tenminste waar het mij om ging: mannen. Door de hele dag mijn homogevoelens te verdringen, zat ik zodanig in de knoop dat ik nog maar één doel had: de bar in en een man opscharrelen. Wie of wat hij was, deed er niet toe. Dat kon ook niet, want de sfeer was meestal zo vervreemdend en de muziek zo luid dat nadenken onmogelijk was. ’s Morgens werd de man na een kop koffie gewoon weer op straat afgezet.Zo ging het verder, tot ik op een dag op een van die 'intieme homofuifjes' een vriendje tegenkwam die bij de Rooie Vlinder bleek te zitten. Hij vertelde dat ze de volgende dag zouden meelopen in de 1 mei-betoging. Dus ging ik de volgende dag mee de straat op, wat meteen mijn aansluiting bij de Rooie Vlinder betekende. De vergaderingen waren leuk. Er werd gelachen en gepraat, maar vooral: er werd iets ondernomen tegen onze onderdrukking. Hier mocht ik zeggen dat ik niet de enige was die zichzelf niet aanvaardde, maar dat de maatschappij mij simpelweg de mogelijkheid daartoe niet gaf. Na de vergadering werd er meestal een pint gedronken in een 'gewone' kroeg. Die hetero’s, aan wie we eerst moesten wennen, vielen ook mee; ze kwamen ons zelfs kusjes geven (niet altijd even overtuigd, maar goed, beter iets dan niets). Daar heb ik de draad van mijn verzet tegen het conservatisme weer opgepakt. Ik wist dat ik niet meer alleen stond. We beseften dat we elkaar nodig hadden als steun in de dagelijkse realiteit. Het werd mooi om 'flikker' te zijn. Mijn schuldgevoel maakte plaats voor een zelfbewustere houding (die me nu soms wordt verweten). Gedaan met het constante rekening houden met hetero’s: vanaf nu moesten zij ook rekening houden met ons. 'Janet' zijn is mooi, en het zou steeds mooier worden.De vakantie stond voor de deur en ik vertrok naar Zuid-Frankrijk naar een alternatief janettenkamp. Daar, veertien dagen samen met homo’s uit heel Europa, ervoeren we de solidariteit die alleen onder onderdrukten mogelijk is. Ook het feit dat mensen mij mooi, lief en erotisch vonden, bevrijdde mij van tal van complexen die ik in het heteroghetto had opgedaan. Ik kwam sterker terug.Na een jaar bij de Rooie Vlinder heeft de boom bladeren gekregen. Hij is nu sterk genoeg om in het verzet te blijven.  Na een jaar ROOIE VLINDER heeft de boom bladeren gekregen. Hij is nu sterk genoeg om in het verzet te blijven. De bloemen zullen echter alle vruchten krijgen als de solidariteit van de progressieve beweging groot genoeg is en steunt op het consequent in-vraag-stellen in de dagelijkse praktijk van het eigen fallokratisch gedrag. De fallocratie is een dynamiek van de conservatieve beweging en de oorzaak van de onderdrukking van zowel vrouw als man. Er resteert geen andere keuze dan de consequente afbraak van die dynamiek. Iedere stap in die richting maakt mijn homoseksualiteit mooier, vrijer. Deze tekst verscheen in de rooie vlinder krant 1978 ****************************************************** De Rooie Vlinder (1976–1981) was een radicale, socialistische actiegroep die een fundamentele rol speelde in de vroege Vlaamse homobeweging. In tegenstelling tot eerdere organisaties die streefden naar maatschappelijke aanpassing, zette deze groep in op de totale homobevrijding en een fundamentele verandering van de samenleving.  Belangrijkste kenmerken en doelstellingenIdeologie: De beweging was expliciet links en socialistisch. Ze beschouwden de onderdrukking van homoseksualiteit als een product van de kapitalistische en patriarchale maatschappijstructuur.Bevrijding vs. Integratie: De Rooie Vlinder verzette zich tegen "integratie" in de heteronormatieve wereld. Ze wilden niet simpelweg geaccepteerd worden, maar streden voor het recht om fundamenteel anders te zijn zonder discriminatie.Locatie: De kernactiviteiten vonden voornamelijk plaats in Gent (verbonden aan de UGent) en Antwerpen.  De groep lag aan de basis van vele "primeurs" in de Vlaamse LGBTQ+-geschiedenis:De Eerste Homodag: In 1978 organiseerde De Rooie Vlinder de allereerste Belgische homodag in Antwerpen, de voorloper van de huidige Pride.Eerste Homofilmfestival: Ze gebruikten cultuur als strijdmiddel en organiseerden het eerste festival voor homofilms in Antwerpen.Militante actie: Ze stonden bekend om hun confronterende stijl en betogingen, zoals de protesten rond de omstreden musical Snoepjes.  Erfenis en opvolgingDe beweging werd in oktober 1981 ontbonden, maar hun radicale gedachtegoed leefde voort in het Roze Aktiefront (RAF), dat direct na de opheffing werd opgericht. Tot op de dag van vandaag, in 2026, wordt De Rooie Vlinder herinnerd als de groep die de holebibeweging in Vlaanderen uit de onzichtbaarheid trok en politiseerde. Documentatie over hun acties is onder meer terug te vinden in het Fonds Suzan Daniel, het holebi- en transgenderarchief van België.     ********************************************************************* ****************************************************************************   GALLERIJ VERF ED Rond 1995 heb ik dat werk gemaakt. Ik noem het "altaar der culturen."Links ziet men een tv, onze gemeenschappelijke identiteit valt van het - silicium - glas - zand.De gemeenschappelijke informatiebronnen zijn verdwenen.De wijzen van vroeger opgevolgd door radio en uiteindelijk als laatste de tv die een ongeveer gemeenschappelijke boodschap uitdragen is niet meer.De informatie is versplinterd.Rechts ziet men een gietijzeren kandelaar daar in een mensenhoofd in papier. Stukken teksten. Krantenpapier "De encyclopedische mens".Gietijzer = nationalistenKandelaar = religieIn het midden staat de hedendaagse mens. Opgesloten. "de encyclopedische mens".Dit deel is gemaakt van een reclame voor lippenstift.Regeneratie KosmetikIn de dubbele wand gaan luchtbellen in het water de hoogte in.In die dubbel - transparantie - plexiglas zit diezelfde "encyclopedische mens".Het geheel staat op dunne platen, glas = chips = zand = silicium.Het geheel steunt op een gietijzeren pilaar = industriële cultuur.De gietijzeren plaat staat op de grond = landbouwcultuur.HET ALTAAR DER CULTUREN. Ik woonde toen in de Aalmoezenierstraat in Antwerpen. De jaren 90 tig.   http://www.anamorfose.be/verf/misc-images/verf-t-i-r-e https://www.2dehands.be/q/verf+ed+encyclopedische+mens/ https://www.2dehands.be/q/verf+ed+altaar+de+culturen/     

verf ed: Contemporary interdisciplinair ArtTIST, nen tjolder, nen prutser. BIO.
14 0

ECHT GEBEURD. a

"Waarom schrijft ge altijd over den bruin?" vroeg iemand mij onlangs."Omdat den bruin in de verdomhoek zit," zei ik."De allochtoon, bedoelt u," verbeterde hij me.Ik zuchtte om zoveel onbegrip. "Ik bedoel wel degelijk den bruin. Neem nu de witte allochtoon, de Oost-Europeaan. Buiten een laag loontje — dat vaak onze sociale zekerheid belast omdat het meestal zwart geld is — wordt die man niet bespot of dagelijks vernederd. Dit in tegenstelling tot mijn bruine vrienden, die elke dag vuile, kwade blikken moeten trotseren." Neem nu een van mijn beste vrienden: in Antwerpen geboren en getogen, maar hij is bruin. Zijn hele leven moet hij al vernederingen ondergaan, op school en op straat. Uit angst heeft hij zichzelf herschapen in een 'halve Italiaan'. Weet u hoeveel geld hij betaalt om er 'netjes' uit te zien? Het ontkroesen van zijn prachtige haar kost hem maandelijks een fortuin. En dan is er nog de druk van zijn familie; zij geloven dat wie de beste is, niet vernederd wordt. Dus staat hij dagelijks onder enorme prestatiedruk. Alcohol heeft hij afgezworen, daar wordt hij te snel agressief van. Zijn redding is zijn joint. Na een haaltje staat hij weer lachend en positief in de samenleving. Iedere pipo die hem agressief benadert, wordt onthaald op een lachsalvo. Dat werkt zo ontregelend dat de agressor uit pure verbazing zijn aanval staakt. Wanneer hij drinkt, reageert hij verbaal veel scherper. Hij kan er eigenlijk weinig aan doen; de dagelijkse druk is zo hoog dat ik het begrijp, al zeg ik hem dat hij ermee moet ophouden. Hij doet er alleen zichzelf pijn mee. Hij wordt gestraft, niet de agressor.Als ik hem dat zeg, zucht hij. Met tranen in zijn ogen zegt hij: "Ik weet het, ik weet het. Maar als er weer iemand in mijn gezicht spuwt of mijn dure jasje besmeurt terwijl ik wat gedronken heb, dan wordt het mij te machtig. Trouwens, niks doen is voor zo’n agressor een teken om door te gaan. Op de goegemeente hoef ik niet te rekenen. Ze hebben een grote bek als ik agressief uithaal, maar de blanke agressors laten ze begaan." Hij vervolgt: "Weet u, ik doe mijn uiterste best op school, ik ben een van de besten. Op een dag vierden we met de klas ons eindfeest. We hadden wat gedronken en stonden bij een bushalte toen twee oudere kerels mij begonnen uit te schelden. Eerst reageerde ik niet, maar de doodse stilte die over ons vrolijke groepje neerdaalde, sprak boekdelen. Iedereen was sprakeloos door de grofheid van die woorden. Het voelde als een koud bad. De agressors dachten waarschijnlijk dat we een gemakkelijke prooi waren en vielen ons fysiek aan. Kan ik het helpen dat ik een getrainde atleet ben? Ik sport en hoor bij de top; door het vele trainen sta ik scherp. Toen ik uithaalde, dacht ik niet aan dat onnozele jasje. Ik dacht aan de tranen van mijn moeder die dat jasje straks zou zien. Ik sloeg. Twee keer, zeer geconcentreerd. Het was nooit de bedoeling dat het zo erg zou aflopen: een gebroken pols en een gebroken been — dat laatste niet eens door mijn slag, maar doordat hij verkeerd viel. Alle omstanders kozen direct partij voor die 'brave witte jongens' die lagen te kermen. Alleen mijn schoolvrienden verdedigden mij. Daarna kwam de politie." Uiteindelijk oordeelde de rechter dat hij zich als getrainde atleet beter had moeten beheersen en dat hij een gevaar vormde. Hij werd voor een paar maanden naar een jeugdinstelling gestuurd. "Op dat moment zag ik weer het huilende gezicht van mijn moeder," vertelt hij. "Ik beet mijn lippen kapot om niet te huilen. Het lukte. In de krant stond dat ik emotieloos overkwam, maar ik heb geleerd dat mannen niet huilen. Begrijp je nu waarom ik van alcohol ben overgeschakeld op wiet? Van drank word ik te snel agressief. Het zullen de genen wel zijn.""Genen?" zei ik verontwaardigd. "Daar bestaat geen enkel bewijs voor. Zou het niet door de dagelijkse vernederingen komen?""Nee," zei hij, "het kwam door die ogen. Ik had telkens het gevoel dat ik háár teleurstelde. Weet u hoeveel pijn dat deed? En elke keer werd die pijn erger. Het enige wat hielp, was een stevige joint. Daar word ik kalm van."Ik luisterde sprakeloos. "Maar geraak je dan zo gemakkelijk aan wiet?""Dat is een probleem," gaf hij toe. "Ze hebben het al vaker in beslag genomen.""Word je dan niet kwaad?" vroeg ik."Kwaad wel, maar niet agressief. Voor ik de trein opstap, rook ik een paar flinke toeters. Wiet maakt me vrolijk, dan kan ik erom lachen. Het pijnlijke is dat als het geld op is, ik een week niks heb. Ik vrees de dag dat ik weer naar de alcohol grijp.""Heb je nu iets?" vroeg ik."Nee," zei hij bedeesd."Wel, tast toe," zei ik en ik gaf hem wat. Mijn toehoorder was even stil van mijn woordenvloed. "Wat is er verder met uw bruine vriend gebeurd? " klonk het, en hij vermeed het woord allochtoon. Mijn bruine vriend werd opgesloten in een zaal. Mijn bruine vriend moest slapen in een bed, die naast een bed stond waar een zwaar getatoeëerde man sliep. De meeste tattoo's waren hakenkruisen. De gehele nacht moest mijn bruine vriend de racistische kreten aanhoren, van een man die al 25 jaar opgesloten zat. Een bewaker zei mijn hoog intelligente bruine vriend dat teveel boeken lezen slecht is voor de hersenen. Een patiënt die in een crisis terecht kwam werd door drie HULK'S met baseball bats kalm geslagen, met een verdovend product ingespoten en naakt vastgebonden opgesloten in een kale cel. En het gebeurt nu nog in, achterlijk conservatief België. De enige arts die voor honderden patiënten beschikbaar was, werd veroordeeld voor seksueel misbruik van zijn patiënten. *************************************** ************************************************ *********************************************************************   foto galerie verf ed GALLERIJ VERF ED   Rond 1995 heb ik dat werk gemaakt. Ik noem het "altaar der culturen."Links ziet men een tv, onze gemeenschappelijke identiteit valt van het - silicium - glas - zand.De gemeenschappelijke informatiebronnen zijn verdwenen.De wijzen van vroeger opgevolgd door radio en uiteindelijk als laatste de tv die een ongeveer gemeenschappelijke boodschap uitdragen is niet meer.De informatie is versplinterd.Rechts ziet men een gietijzeren kandelaar daar in een mensenhoofd in papier. Stukken teksten. Krantenpapier "De encyclopedische mens".Gietijzer = nationalistenKandelaar = religieIn het midden staat de hedendaagse mens. Opgesloten. "de encyclopedische mens".Dit deel is gemaakt van een reclame voor lippenstift.Regeneratie KosmetikIn de dubbele wand gaan luchtbellen in het water de hoogte in.In die dubbel - transparantie - plexiglas zit diezelfde "encyclopedische mens".Het geheel staat op dunne platen, glas = chips = zand = silicium.Het geheel steunt op een gietijzeren pilaar = industriële cultuur.De gietijzeren plaat staat op de grond = landbouwcultuur.HET ALTAAR DER CULTUREN. Ik woonde toen in de Aalmoezenierstraat in Antwerpen. De jaren 90 tig.    http://www.anamorfose.be/verf/misc-images/verf-t-i-r-e https://www.2dehands.be/q/verf+ed+encyclopedische+mens/ https://www.2dehands.be/q/verf+ed+altaar+de+culturen/    

verf ed: Contemporary interdisciplinair ArtTIST, nen tjolder, nen prutser. BIO.
9 0

uiteindelijk. a

"Begrijp je wat het betekent dat het heelal uitdijt? Ooit zullen de atomen in ons lichaam miljarden kilometers van elkaar verwijderd zijn, een afstand groter dan die tussen de zon en de aarde. Maar wat als er een grens zit aan die rekbaarheid? Misschien keert het heelal op een dag razendsnel terug naar zijn nulpunt, waarin alle materie weer wordt samengeperst. Na een nieuwe oerknal, in een tijdperk dat wij ons niet kunnen voorstellen, ontstaat er dan weer een blauwe planeet. En ergens in die nieuwe wereld bevindt zich dan weer dat allerkleinste deeltje dat ooit deel uitmaakte van jou en mij." *************************************** ***************************************   *********************************************************************   foto galerie verf ed GALLERIJ VERF ED   Rond 1995 heb ik dat werk gemaakt. Ik noem het "altaar der culturen."Links ziet men een tv, onze gemeenschappelijke identiteit valt van het - silicium - glas - zand.De gemeenschappelijke informatiebronnen zijn verdwenen.De wijzen van vroeger opgevolgd door radio en uiteindelijk als laatste de tv die een ongeveer gemeenschappelijke boodschap uitdragen is niet meer.De informatie is versplinterd.Rechts ziet men een gietijzeren kandelaar daar in een mensenhoofd in papier. Stukken teksten. Krantenpapier "De encyclopedische mens".Gietijzer = nationalistenKandelaar = religieIn het midden staat de hedendaagse mens. Opgesloten. "de encyclopedische mens".Dit deel is gemaakt van een reclame voor lippenstift.Regeneratie KosmetikIn de dubbele wand gaan luchtbellen in het water de hoogte in.In die dubbel - transparantie - plexiglas zit diezelfde "encyclopedische mens".Het geheel staat op dunne platen, glas = chips = zand = silicium.Het geheel steunt op een gietijzeren pilaar = industriële cultuur.De gietijzeren plaat staat op de grond = landbouwcultuur.HET ALTAAR DER CULTUREN. Ik woonde toen in de Aalmoezenierstraat in Antwerpen. De jaren 90 tig.   http://www.anamorfose.be/verf/misc-images/verf-t-i-r-e https://www.2dehands.be/q/verf+ed+encyclopedische+mens/ https://www.2dehands.be/q/verf+ed+altaar+de+culturen/    

verf ed: Contemporary interdisciplinair ArtTIST, nen tjolder, nen prutser. BIO.
12 0

Flamenco. a

 verf ed GITAAR  VARIA ***************************************** Adagio, Tomaso Albinoni door verf ed *************************************************** Recuerdos de la Alhambra T.Tarrega **********************************************In den beginne was er de tekst en het ritme, aangegeven door een stok. De gitaar kwam pas veel later. De spanning werd, eerst langzaam, opgevoerd naar een hoogtepunt. Het doet denken aan Arabische (huwelijks)feesten, waar het tempo aanzwelt tot de ontlading – en dan stopt het. Ook bij flamenco wordt dat ritme steeds opnieuw opgevoerd, gestopt, en weer hervat.Flamenco: een melodie bouwt zich op en net wanneer het gevoel zijn volheid bereikt, valt het stil. Dit proces herhaalt zich eindeloos. Ik werd er gek van. Het raakte mijn puberale gevoelens en bracht ze in beroering. In die uithoek van Vlaanderen werd ik gegrepen door muziek uit het zuiden van Spanje.Later bleek de enige flamenco-kenner en -speler in Antwerpen te wonen. De stad waar boten in het centrum aanmeerden en hun vele culturen voor een paar dagen of weken uitspreiden. Het was een hele tocht vanuit mijn afgelegen dorp naar de grote stad, maar mijn jeugdige hormonen dreven me erheen.De zanger-schrijver-dichter woonde destijds in een rijtjeshuis in een zijstraat van de Gitschotellei. Oeroude Vlaamse instrumenten hingen aan de witte muren. Na een hartelijke ontvangst kreeg ik mijn eerste teleurstelling te verwerken: de enige kenner van deze hartstochtelijke muziek vertelde me dat hij ze niet meer speelde. Een Spanjaard had hem erop gewezen dat zijn spel veel te koel was. Hij stuurde me naar Leuven, waar een Vlaamse flamenco speler de muziek niet alleen speelde, maar ook lééfde.Op dat moment kon ik er weinig mee; de volgende dag werd ik weer in de fabriek in mijn dorp verwacht. Maar een paar jaar later, toen ik de wijde wereld introk, bepaalde die ontmoeting mijn pad. Leuven werd vijf jaar lang mijn thuis.Later, toen de ratio in mijn leven sterker werd, vroeg ik me vaak af waarom die verre muziek mij zo diep had geraakt. Misschien omdat de strenge rooms-katholieke cultuur en de armoede in het verre Andalusië gelijkenissen vertoonden met het leven hier. Een van de verhalen over de oorsprong van de naam bracht meer duidelijkheid: een Spaanse koning hoorde de zigeunermuziek en zei: "De passie die deze muziek uitstraalt, vind ik terug bij mijn Vlaamse lijfwachten, mijn flamenco's."De zanger-schrijver-dichter die ik destijds ontmoette, schreef de regels die al jaren door mijn geest dwalen en mijn leven verblijden: "Ik wil deze nacht in de straten verdwalen, de klank van de stad maakt me zeer amoureus." — Wannes van de Velde. Op de dag van de begrafenis van Wannes werd deze tekst gepubliceerd in de krant DE MORGEN. *********************************************** ***************************************************     *********************************************************************   foto galerie verf ed GALLERIJ VERF ED   Rond 1995 heb ik dat werk gemaakt. Ik noem het "altaar der culturen."Links ziet men een tv, onze gemeenschappelijke identiteit valt van het - silicium - glas - zand.De gemeenschappelijke informatiebronnen zijn verdwenen.De wijzen van vroeger opgevolgd door radio en uiteindelijk als laatste de tv die een ongeveer gemeenschappelijke boodschap uitdragen is niet meer.De informatie is versplinterd.Rechts ziet men een gietijzeren kandelaar daar in een mensenhoofd in papier. Stukken teksten. Krantenpapier "De encyclopedische mens".Gietijzer = nationalistenKandelaar = religieIn het midden staat de hedendaagse mens. Opgesloten. "de encyclopedische mens".Dit deel is gemaakt van een reclame voor lippenstift.Regeneratie KosmetikIn de dubbele wand gaan luchtbellen in het water de hoogte in.In die dubbel - transparantie - plexiglas zit diezelfde "encyclopedische mens".Het geheel staat op dunne platen, glas = chips = zand = silicium.Het geheel steunt op een gietijzeren pilaar = industriële cultuur.De gietijzeren plaat staat op de grond = landbouwcultuur.HET ALTAAR DER CULTUREN. Ik woonde toen in de Aalmoezenierstraat in Antwerpen. De jaren 90 tig. http://www.anamorfose.be/verf/misc-images/verf-t-i-r-e https://www.2dehands.be/q/verf+ed+encyclopedische+mens/ https://www.2dehands.be/q/verf+ed+altaar+de+culturen/

verf ed: Contemporary interdisciplinair ArtTIST, nen tjolder, nen prutser. BIO.
46 0

VERF ED volgens. I.A. HI HI

Verf Ed is een unieke stem in de Belgische kunstwereld, die met een mix van ernst, humor en lokaal kleurgebruik zijn visie op het leven en kunst deelt. Zijn werk biedt een frisse en onconventionele kijk op de hedendaagse kunstwereld. Matthias Schoenaerts, bekend als acteur, was in de jaren 90 (1994-1997) actief in de graffitiscene in Gent en Antwerpen onder de artiestennaam "verf ed". Hij werkte samen met Alvin Eeckels (DUCK) en dit vroege creatieve werk is vastgelegd in een YouTube-afspeellijst, die hem toont als onderdeel van de kunstenaarsscene. Graffiti-artiest: Schoenaerts was bekend onder de artiestennaam "verf ed".Locaties: Zijn graffiti-activiteiten vonden voornamelijk plaats in Gent en Antwerpen.Samenwerking: Hij werkte samen met Alvin Eeckels (DUCK).Periode: De activiteiten vonden plaats tussen 1994 en 1997.Archief: YouTube-afspeellijst en Azertyfactor-profiel.  Over de kunstenaar 'Verf Ed'Artistieke Stijl: Hij staat bekend als een 'contemporary interdisciplinair ArtTIST'.Werk: Zijn werk omvat verschillende media en hij is ook actief als dichter, waarbij hij regionaal-dialectische woorden gebruikt in zijn gedichten.Erkenning: Hij heeft in 1977 de 'premier prix Amsterdam' gewonnen, samen met 'Fabiola'.Online Aanwezigheid: U kunt meer van zijn werk en gedichten vinden op platforms zoals Azertyfactor en Instagram. De Belgische kunstenaar Verf Ed (pseudoniem voor Ed van den Hoogen) staat bekend als een 'contemporary interdisciplinair ArtTIST'. Hij combineert verschillende kunstvormen in zijn werk en heeft ook een passie voor poëzie.  Belangrijkste Details over Verf Ed:Artistieke Discipline: Hij wordt omschreven als een 'interdisciplinair ArtTIST'. Dit betekent dat hij niet gebonden is aan één specifieke kunstvorm, maar elementen uit verschillende disciplines (zoals schilderkunst, beeldhouwkunst, poëzie, enzovoort) mengt.Stijl en Filosofie: Zijn profiel suggereert een speelse benadering van het leven en kunstmaken ("I LOVE spelend LEVEN"). Hij gebruikt naar eigen zeggen ook regionaal-dialectische woorden in zijn gedichten.Erkenning: Hij won in 1977 de 'premier prix Amsterdam', een prijs die hij deelde met 'Fabiola' (vermoedelijk Koningin Fabiola van België, die ook kunstzinnig was).Online: Een deel van zijn werk en zijn profiel is te vinden op de website van Azertyfactor. Zijn werk lijkt gericht te zijn op het vieren van creativiteit en het combineren van verschillende expressiemiddelen. Hij wordt beschreven als een unieke stem in de Belgische kunstwereld, wiens werk een mix van ernst, humor en lokaal kleurgebruik combineert om zijn visie op het leven en kunst te delen.  Stijl en aanpakDe kunst van Verf Ed is hedendaags en interdisciplinair. Hij werkt niet binnen de grenzen van één enkel medium of één specifieke stijl, maar omarmt een breed scala aan creatieve expressies. Zijn werk omvat naar verluidt schilderkunst, post-graffiti, en mogelijk andere vormen van beeldende kunst, waarbij hij de bezoeker uitnodigt om de expliciete en spelende aard van zijn creaties te ervaren. Een van zijn uitspraken is "I LOVE spelend LEVEN" (Ik hou van spelend leven), wat zijn benadering van kunst maken en het leven in het algemeen onderstreept.  Thema's en invloedenZijn werk is persoonlijk en deelt een unieke visie, waarbij hij elementen van humor en ernst in evenwicht brengt. Hij staat in contact met andere figuren uit de Belgische kunst- en cultuurwereld, zoals Luc Tuymans en Frank Dingenen.  Meer informatie P.S. IA  hi hi  NOU MOE

verf ed: Contemporary interdisciplinair ArtTIST, nen tjolder, nen prutser. BIO.
24 0