Ze leerde al vroeg
dat orkanen daken kunnen ontvoeren,
daken van veilige huizen,
en dat ze die daken meevoeren naar verre woestijn.
Ze leerde al vroeg
dat vechten met kleine katten
haar kan laten geloven
dat ze straks zal blijven staan.
Straks,
wanneer de tijgers komen.
Ze staat hier,
hopend,
dat haar stille stem,
net teruggevonden diep in woenstijn,
hier luider kan klinken,
dat tijgers zich zullen terugtrekken,
zonder bang te hoeven zijn.
Ze wil een veilig huis,
ze wil er één zijn.