Toen ik tien jaar oud was en herstelde van een longziekte, mocht ik tijdens de zomervakantie naar een sanatorium in Wallonië. Ik verbleef er drie maanden lang. Omdat niemand daar Nederlands sprak en iedereen Frans, heb ik er de Franse taal geleerd. Met een heerlijk typische Franse tongval.
Toen ik tien jaar later in Brussel ging wonen, plukte ik daar de vruchten van: ik begreep en sprak de taal. Als ik nu in Frankrijk kom, vragen Fransen me zelfs uit welke Franse streek ik kom. Mijn goede vriend daarentegen, die de Franse taal op een professionele manier spreekt, krijgt meteen te horen: "Jij bent niet van hier."