Verwacht ook dit jaar niets, geen witte druif vanuit een tropisch land, geen duiven voor een vredesdorp.
Op Paasdag zal de hemel zure onraad droppen, regen die het land verschroeit, brandlucht die de hoop verkoolt.
Er zullen absolute wreedheid vallen, spijkersparren en terreur. Sap zal druppen uit gebarsten schors van pijnbomen.
Eieren zullen neerkomen in de meest valse fabels. Alles werd gevuld met zenuwgas, vernieling en de kwaadste kanten van het zijn.
Hoop niet op een trend die iets verheft. Bovendien, precision bombing is bij god geen kunst, pre-emptive strike wel degelijk een grote misdaad.
Furieuze stormen zullen al wat zich nog recht hield, vellen. Dool nooit meer zomaar rond. Nergens. Verwoeste aarde is niet enkel een begrip.
Huiverende steden, streken vol met angst, gebieden die piloten van de dood gekozen hebben op het aanwijzen door ware duivels.
Voltreffers met donkerrode ogen, zwarte sterren zweven aan het grauwe firmament, terwijl het plat moet alles in de vlakte.
Ook op de heuvels zal er niets meer groeien na die genocide.
"Extra Lebensraum voor het Erfvolk."
Gelijk hoe. Machiavelli, veel geweld en gruwel werden pijnlijk vanzelfsprekend.
Absolute afkeer voor de onschuld van de jongse zielen. Bloed op het tapijt van elke burger.
Het is een gure verschijning van ultiem venijn, van de kwaadaardigheid met die smalle snor tussen neus en mond.
uit de reeks 'Duivelsverzen'