Ik was op de een of andere manier enorm ontroerd en verrast toen ik het nieuws voorbij zag komen dat een slang van dertig jaar succesvol behandeld was met chemotherapie vanwege een tumor in zijn kaak. Een slang! Een dier dat symbool staat voor het kwaad en de verleiding in de westerse religieuze wereld, maar ook voor transformatie en wedergeboorte voor geneeskunde en heling zoals de esculaap.
Als ik het goed begrepen heb is het de eerste keer in de geschiedenis dat een slang op deze manier is behandeld. Ik ben bang voor slangen. Doodeng, vind ik ze. Het komt door die onverwachte bewegingen en dat flitsende tongetje uit die bek. Ik heb een keer toen ik op reis was in Sri Lanka een enorme slang om mijn nek gehad. Het is lang geleden, maar ik kan mij nog goed herinneren hoe koud de slang aanvoelde. De mensen om mij heen kwamen niet meer bij van het lachen. Ik heb de foto nog. Je ziet overduidelijk dat ik enorm aan het griezelen ben, maar tegelijkertijd ook enorm gefascineerd ben. Ja, dat kan. Symbolisch toch? Ik ga dit cursiefje heel abrupt afsluiten omdat dat ik hoop dat iedere lezer zo zijn eigen gedachten heeft bij dit bijzondere verhaal over de slang met de tumor.