Elle Hart

Gebruikersnaam Elle Hart

Over Elle Hart

Ik schrijf om te verbinden, te vermaken en te raken.

Opleiding

Academie voor Beeldende Kunsten

Prijzen

Finalist schrijfwedstrijd "de pennen worden geslepen"

Telegraaf - thema "haar"   - prijs gewonnen met kort verhaal

Varia

Ik geloof in delen. Ik verkoop mijn kunstwerken op werkaandemuur en ik sta een groot deel van de opbrengst af aan goede doelen. Mijn foto's staan onder artbyhart op de site van Zoomfotografie en zijn voor iedereen zichtbaar. Mijn verhalen en gedichten waren gratis te lezen op Schrijverspunt, maar helaas is het niet meer mogelijk om op deze site werk te plaatsen. Ik ben nieuwe mogelijkheden aan het onderzoeken.

Elle Hart

Teksten

Open brief aan Johan Vandevelde

Helaas is er op Azertyfactor geen mogelijkheid om commentaar te leveren; vandaar dat ik het op deze manier via een open brief doe.  Allereerst wil ik Idha Zadel feliciteren met het feit dat het gedicht Deze ochtend werd ik wakker op 7 oktober als tip van de week in de kijker is gezet door Johan Vandevelde. Een goede keuze en terechte tip.  Toen las ik het commentaar van Johan. Ik ken deze meneer niet, maar ik wil graag iets zeggen over wat je zijn juryrapport zou kunnen noemen. Ik kan mij voor het grootste deel in zijn betoog vinden, maar de volgende passage schoot mij volledig in het verkeerde keelgat. Terwijl we Rusland terecht isoleren omwille van brutale oorlog in Oekraïne, sturen we volop wapens naar Israël, dat een brutale genocide uitvoert tegen net zo onschuldige mannen, vrouwen en kinderen in Gaza. Meneer Vandevelde, u mag een tip van de week wat mij betreft gebruiken om uw politieke standpunten en morele verontwaardiging te laten blijken, maar had u dat niet beter op een andere datum kunnen doen? Zijn de mannen, vrouwen, baby’s die op 7 oktober zijn vermoord ook niet onschuldig? Hebben die het verdiend om door de barbaren van Hamas willekeurig te worden afgeslacht? Had uit respect even een dag gewacht. U heeft het over de hypocrisie van het ‘westen’ en hoe de onschuldigsten niet ontzien worden. Hoe witte mensen belangrijker zijn dan donkere mensen. Maar de term onschuldigsten geldt klaarblijkelijk niet voor Joden. Die moeten allemaal over een kam geschoren worden. Ik sluit mijn betoog daarom graag af met mijn eigen tekst:    Als men zelfreflectie ontbeert Van de geschiedenis Niets heeft geleerd   Dan is daar altijd weer De Jood De eeuwige zondebok

Elle Hart
21 1

Een echte man

Joost luistert ademloos naar zijn beste vriend Dave. Zijn vriend is al enige tijd fan van influencer Andrew Tate. ‘Je moet je gewoon gedragen als een echte kerel, Joost. De natuur heeft het zo bepaald. Vrouwen willen een leider. Geen watje. Joost heeft een paar dagen geleden een leuk meisje in de bibliotheek ontmoet. Hij heeft de stoute schoenen aangetrokken en haar vervolgens mee uit gevraagd. Ze gaan naar de bioscoop. De adviezen van Dave heeft hij goed in zijn oren geknoopt. Na afloop van de film drinken ze nog een drankje en hij biedt zijn date Estelle aan om voor de veiligheid mee naar haar huis te lopen. De buurt waar ze woont staat niet bepaald bekend als veilig. Eenmaal bij haar huis aangekomen vraagt ze hem spijtig genoeg niet mee naar binnen voor nog een drankje. Joost baalt, maar als echte man laat hij zich niet afschepen. Hij trekt Estelle naar zich toe en steekt zijn tong in haar mond.  Ze duwt hem van zich af. ‘Dit gaat wel erg vlug, Joost. Ik heb een heel gezellige avond gehad, maar ik ga nu naar bed. Ik moet morgen heel vroeg op.’ De woorden van Dave weergalmen in zijn hoofd. Vrouwen willen dat je dominant bent, Joost. Laat je niet afschepen.  Hij trekt Estelle opnieuw naar zich toe. Haar vuistslag treft hem vol op zijn neus. Hij hoort iets kraken. ‘What the fuck. Je hebt mijn neus gebroken, bitch.’ ‘Jij mag blij zijn dat het alleen jouw neus is, loser. En nou oprotten.’ Joost strompelt weg. Hij moet naar de eerste hulp. Als hij voor de ingang van het ziekenhuis staat belt hij zijn moeder. ‘Mama, ik sta bij het ziekenhuis, Ik heb verschrikkelijk veel pijn. Kun je alsjeblieft snel hiernaartoe komen.’  Hij barst in snikken uit. ‘Mama komt eraan, jongen.’    

Elle Hart
14 1