De waanzinnige IGO.

De Inkomensgarantie voor Ouderen (IGO) is bedoeld om gepensioneerden met een inkomen onder de armoedegrens een financieel extraatje te geven, zodat ze menswaardig kunnen leven. De controle op deze uitkering is echter bikkelhard. Om de haverklap komt de postbode langs met een aangetekende brief. Als je op dat moment niet thuis bent, krijg je amper zeven dagen de tijd om de brief op te halen in het postkantoor. Bovendien moet iedereen die naar het buitenland wil reizen, dit vooraf verplicht melden.
Al deze strenge controles zijn er puur op gericht om Belgische gepensioneerden in het land te houden. Het wrange is dat wie buiten Europa woont en een wettelijk pensioen ontvangt, die IGO vaak niet eens nodig heeft. In sommige buitenlandse regio's kost een middagmaal in een volkskeuken immers amper 1 euro (wat neerkomt op 30 euro per maand). In België betaal je voor diezelfde maaltijd al snel 7 euro (of 210 euro per maand). Daarnaast genieten gepensioneerden in het buitenland vaak van andere voordelen, zoals een lagere huur of gratis hulp van familie.
Wie blijft er uiteindelijk over om door de Rijksdienst voor Pensioenen (RVP) gecontroleerd te worden? De arme Belgische bejaarden. Zij moeten elke dag opnieuw met angst in het hart de postbode opwachten.