De kermis zou de geseling waard zijn.
Of de draaimolen de misselijkheid waard is, daar ben ik nog niet uit. Het leven is tenslotte een dolle rit; je springt er niet zomaar vanaf. Je zou je benen maar eens breken. Meestal wil ik er ook helemaal niet af. Wie houdt nu niet van wat wind in de haren.
De molen is milieuvriendelijk. Geen fossiele brandstoffen, ze draait op adrenaline. Het milieu spaart ze, onze bijnieren minder. De kermis als pepermolen, al strooit ze liever dopamine.
Misschien moet ik toch wat gas terugnemen.
Ik ga voor een ritje op de rups. Die rijdt soms achterwaarts, dus houd ik de rit best kort. Het verleden laat je maar beter op tijd los. We willen geen oude koeien op de kermis, al zeker geen geloei.
Dan maar eendjes vangen, soms mag ambitie op pauze. Mijn kinderhand was er ooit mee gevuld. Hoeveel eendjes passen in mijn volwassen hand. Ik begin maar gewoon.
Eendje per eendje.
Zo drijft er geen eentje weg.
Foto about-time Pixabay