Gedicht

5 dec 2020 · 14 keer gelezen · 0 keer geliket

Kijk.
De geknipte en geplakte waarheid ligt op tafel.
Vind je ze mooi?

Ik zou nog meer willen minimaliseren. Mijn woorden nog beter afstellen. Met de intentie om te verscherpen. Werkpuntjes door de mangel halen.

De opnieuw samengestelde eenheid controleert zichzelf op gaatjes.
Ik heb handen die willen dichten en vullen.
Onbewust sierlijk vallend, tastend naar solide randen.

Ik sluit af zonder sporen van braak.
In de stille schemering het klaarste overzicht. Naast het vuur dat mij leerde om tijdig te vertragen.

Elke avond dankbaar ingebed in de structuur van mijn bestaan.
En achter gesloten oogleden momenten in de maak.

Geraakt door deze tekst? Maak het hartje rood of deel de woorden met je vrienden.

Zo geef je mee een stem aan de woorden van deze schrijver.

5 dec 2020 · 14 keer gelezen · 0 keer geliket