Zodra je een reden hebt
om van iemand te houden,
hou je niet van hem.
Ik slik niet elke
tegeltjeswijsheid
zomaar door,
en al zeker geen
romantische onzin.
Dat mijn man me al
drieëntwintig jaar
elke ochtend
koffie op bed brengt,
is voor mij reden genoeg
om van hem te houden.
Ook zonder cafeïne
zou ik hem missen,
natuurlijk.
Iemand moet
tenslotte mijn voeten
masseren.
En wie noemt me
anders poezelig,
net wanneer ik
kattig doe?
Wie streelt mijn ego
als de spiegel staakt,
wie weet te zwijgen
wanneer de wereld
schreeuwt?
Geef mij koffie,
warme handen en
iemand die weet dat
‘er is niks’ betekent
dat er iets is.
Misschien ben ik
onromantisch.
Ik heb wel een
geweldige reden
om hem te houden
en af en toe zelfs
een beetje
van hem
te houden.
Afbeelding van susan-lu4esm via Pixabay

