Tijdloze ogen drinken me naar binnen, bruin
hazel tussen herfstbladeren
ik, liggend op de zetel, rok gespikkeld
jij erachter, gehurkt, op je hurken, voor mij
Nog nooit zo dichtbij en nooit meer daarna
een moment van overdracht
ik zag
voor het eerst wat er in je schuilt
en je mij wou geven
Ga maar door, instrueerde je de vrouw die naast je liep
ik moet hier eerst nog, even
je vroeg of je je zorgen moest maken, om mij
daar moest ik even over nadenken, zei ik
Een dag later krijg je een bericht aan van mij:
"Ik denk dat ik wil dat je je een beetje zorgen maakt wanneer het niet goed gaat met mij, omdat dat dan wil zeggen dat je om mij geeft, net zoals ik om jou geef."
Je antwoordt: "Dat is heel juist, dat doen twee mensen die om elkaar geven."