Mijn geschrift
is elke dag anders.
Daar hoef je geen kameleon
voor te zijn.
Ik onderga
een soort
dagelijkse mutatie.
Gelukkig hoef ik
niet meer te solliciteren.
HR leidt je persoonlijkheid
uit je geschrift af.
Ik heb blijkbaar
een meervoudige persoonlijkheid.
Dat kan me wel eens dienen,
maar of een werkgever
daar zit op te wachten.
Die werven liever
eenvoudige persoonlijkheden aan.
Graag één handtekening
op een contract.
En dus ben ik
mijn eigen werkgever.
Maar ik ben níét
mijn eigen baas.
Ik kies niet zelf
het uurrooster
van mijn persoonlijkheden.
Daar zijn die
te flexibel voor.
Ze komen opdraven
wanneer ze willen:
’s ochtends,
als woorden
mogen slapen;
tijdens de middagpauze,
wanneer ze boterhammen
verwarren
met poëzie;
en heel soms
doen ze overuren,
leven in metaforen
kost nu eenmaal tijd.
Geen HR‑dienst
die dat zootje
geregeld krijgt.
Hoe regel je
een evaluatiegesprek
met meer versies
dan er stoelen zijn.
Dat zootje ongeregeld
schrijft wel vaak.
En veel.
Zo regelt het
zijn dagen.
Het schrijft zich weg
van klachten,
als eentje
weer eens
onleesbaar schrijft.
Zolang ze schrijven,
werken ze.
Net als ik.
(Afbeelding van CDD20 via Pixabay)