Er zijn wel wat sporters die ik bewonder.
ik kan ze niet op één hand tellen,
zelfs niet op twee.
Bewondering vermenigvuldigt sneller
dan onpare sokken.
Zo bewonder ik Eenwielers.
Die doen moeilijk eenvoudig lijken,
zwaartekracht niet hun zaak
nu ze in de ruimte verblijven.
Wie heeft nu twee wielen nodig,
behalve wie graag
met beide voeten op de grond blijft.
Nu, het zijn eigenlijk
anderhalvewielers.
Dat ene wiel valt namelijk nogal groot uit,
misschien zelfs groter dan hun ego.
Je zit er hoog en droog,
ambitie krijgt hoogte,
danst met evenwicht,
vecht tegen de grond,
wint met een lach.
Evenwicht lijkt wel een hobby,
vallen een keuze.
Zelfs op een halve fiets
geraken ze dubbel vooruit.
Je zou van minder
koningsallures krijgen.
In het land der wielen
is één wiel koning,
en nar.
Zonder humor
loopt elk wiel vast.
We hebben de Eenwielers nodig.
Met hen loopt het op een wieltje,
het andere regeert.
(foto: wereldkampioen Gert-Jan De Vleeschauwer)