Jan van Rompuy en de wierook snuivers.
Jan van Rompuy en de wierooksnuivers
De jaren zestig: het was een andere tijd. Het was de tijd van de CVP, de Christelijke Volkspartij. De democratie kwam pas later, toen hun machtspositie opeens begon af te kalven. Men moest opeens tolerant worden, een woord dat nooit in die kringen voorkwam.
Harry Mulisch schreef zijn boek kritiekloos over Cuba: "Het Woord bij de Daad": Getuigenis van de Revolutie op Cuba. Geheel opkomend links, zo ook uw schrijvende dienaar, werd er wild van. Harry Mulisch zou er later geen woord meer aan vuil maken, toen bleek dat mensenrechten de Cubaanse revolutie vreemd waren.
Het toenmalige CVP-kopstuk Leo Tindemans had de volle sympathie voor de staatsgreep van Augusto Pinochet tegen de in Chili gekozen president Salvador Allende. Koningin Fabiola werd in Brussel gespot met de vrouw van de Spaanse militair dictator generaal Francisco Franco. President Kennedy werd vermoord, evenals zijn broer en Martin Luther King.
In dat soort tijden bewoog Jan van Rompuy zich op het nieuwe fenomeen televisie. Hij werd zeer bekend met een beeld over lummelende dorpsambtenaren.
Hij verloor mijn sympathie toen hij in primetime de dochter van de sympathieke volkszanger Walter De Buck deed bekennen dat de sympathieke volkszanger een slechte vader was. Jan van Rompuy, de wierooksnuiver.
Hij verloor mijn sympathie toen hij in de televisiestudio twee personen opvoerde: een boer en een IT'er van de eerste generatie. De wierooksnuiver had duidelijk veel sympathie voor de boer die de IT'er peste. Want de boer vond het nogal vreemd dat de IT'er, soms in onderbroek in zijn hoger gelegen villa, blijkbaar niet werkte. De IT'er zat de hele dag in zijn zetel lui wat te lummelen. Hij, de boer, de hardwerkende Vlaming, vond het niet kunnen.
Dat die luie IT'er maximaal bijdroeg aan de staatskas en zo de subsidieslurpende boer in leven hield, dat kwam Jan van Rompuy zijn strot niet uit.
foto VERF ED barcelona semana santa 1978
foto gallery