Juli

22 aug. 2020 · 180 keer gelezen · 6 keer geliked

Juli

 

Gulzig

Ze vraagt je om wakker te blijven

Op wankele waterverfbenen bekijk

je haar blauwe plekken

Het is tijd om te vertrekken

Afscheid na afscheid, rug aan rug

Ze vermijdt haar spiegelbeeld

Balanceert op kantelende perrons

 

Denkt

Hoe wij om elke hoek loeren

Voor het donker thuis zijn

Vloeken tot we niet meer kunnen 

ademen

Elkaars tenen tellen

Vertellen over vroeger

Elkaar geloven

Beloven elkaar vrij te laten maar nu

Nog niet

 

Neemt alles persoonlijk

Neemt alles aan

Neemt alles

Wordt gulzig genoemd

Draagt deze naam met trots

Trekt elke dag een nieuwe onderbroek en oude gewoonten aan

Bouwt forten in haar hoofd

Jouw woorden begraaft ze 

onder haar nagels

Ze proeft ze als ze aan haar vingers likt

 

Vergat haar adres vier keer

Leert het kantelen niet meer te voelen

Ligt hier nu al een tijdje

Vergeet iedereen 

Uit het zicht

Ligt open

Ze is braakliggend terrein geworden

Volgt de boog van de zon met haar navel

 

Droomt

Hoe wij de bebouwde kom doen schommelen

Indommelen buiten onszelf

Buiten de perken

Het wordt al licht

Ik steiger wanneer je te dicht

komt

Vraag je om het toch te doen

Het   wordt   al   licht

 

De stad is een eiland

Iedereen daar spoelt af en aan

Je kan de lucht er dragen als

een donsdeken

En alles is er oranje  g l o e i t

De mensen daar hebben moeite met

Evenwicht

Zwichten snel voor kleine zonden

Ze willen gevonden worden

Gekoesterd

Ver verwijderd van het vaste land

 

Zingt

Hoe wij in elkaars armen

Hoe wij kwijt

Hoe wij altijd afscheid

Hoe wij bang

Hoe wij nog zo jong

Hoe wij zacht

Hoe wij heerlijk ongelukkig

Hoe wij nukkig

Hoe wij in het water

Hoe wij aan land

Hoe wij licht worden

Geraakt door deze tekst? Maak het hartje rood of deel de woorden met je vrienden.

Zo geef je mee een stem aan de woorden van deze schrijver en help je hem of haar verder op weg.

22 aug. 2020 · 180 keer gelezen · 6 keer geliked