Ik leerde lezen dankzij een strip, nog vóór ik naar de nonnenschool ging. Mijn grootvader nam me regelmatig op schoot en wees met zijn vinger naar het wekelijkse stripje in Het Volk: ‘Het kapoentje’. Een van die stripjes ging over een fietser die riep: "Zonder handen, zonder tanden!" toen het misging bij het leren fietsen. De nonnen wisten later op school niet goed wat ze met me aan moesten toen de leeslessen begonnen, want ik kon het al.
Spijtig genoeg mocht ik tijdens mijn gehele jeugd daarna niet meer lezen. Mijn moeder heeft zelfs eens een boek dat ik stiekem las in de kachel gegooid: Old Shatterhand en Winnetou. Arbeiderszonen lazen niet, die moesten werken. Wie veel las, werd gek; dat was toen de opvatting. In de jaren vijftig stond immers alles in het teken van de wederopbouw. "Voor arbeiderszonen zoals ik gold: ‘arbeid maakt vrij’."
Onder leiding van de kerk werden de kinderen van collaborateurs richting de universiteit geloodst. Dit diende als beloning voor de monetaire steun tijdens de Operatie Gutt, de monetaire sanering na de Tweede Wereldoorlog. "Toen is het corrupte Vlaanderen ontstaan." Vermogende collaborateurs sluisden destijds grote sommen zwart geld naar de kerk om inbeslagname door de staat te voorkomen—een historische dynamiek die nu nog steeds zichtbaar is in de huidige politiek.
Wat later leerde ik lezen en schrijven en ik deed er stiekem leuke dingen mee. Ik merkte dat wanneer ik een brief naar een ambassade stuurde voor inlichtingen over het land, ik een heel pakket informatie kreeg toegestuurd. Tot grote verbazing van mijn ouders, die plots volledige documentatiemappen in de bus kregen. Toch heb ik me ook een paar keer vergist. Zo beantwoordde ik eens een advertentie voor inlichtingen, waarna er op een dag een vertegenwoordiger voor de deur stond: hij bleek complete bakkerij-inrichtingen te verkopen. Een andere keer werd een naamgenoot uit het dorp het slachtoffer van mijn schrijfdrang. Ondertussen heb ik mijn schade wel ingehaald.
************************************************************************************
foto gallery verf ed
https://www.2dehands.be/q/verf+ed+altaar+der+culturen/
Rond 1995 heb ik dat werk gemaakt. Ik noem het "altaar der culturen."
Links ziet men een tv, onze gemeenschappelijke identiteit valt van het - silicium - glas - zand.
De gemeenschappelijke informatiebronnen zijn verdwenen.
De wijzen van vroeger opgevolgd door radio en uiteindelijk als laatste de tv die een ongeveer gemeenschappelijke boodschap uitdragen is niet meer.
De informatie is versplinterd.
Rechts ziet men een gietijzeren kandelaar daar in een mensenhoofd in papier. Stukken teksten. Krantenpapier "De encyclopedische mens".
Gietijzer = nationalisten
Kandelaar = religie
In het midden staat de hedendaagse mens. Opgesloten. "de encyclopedische mens".
Dit deel is gemaakt van een reclame voor lippenstift.
Regeneratie Kosmetik
In de dubbele wand gaan luchtbellen in het water de hoogte in.
In die dubbel - transparantie - plexiglas zit diezelfde "encyclopedische mens".
Het geheel staat op dunne platen, glas = chips = zand = silicium.
Het geheel steunt op een gietijzeren pilaar = industriële cultuur.
De gietijzeren plaat staat op de grond = landbouwcultuur.
HET ALTAAR DER CULTUREN.
Ik woonde toen in de Aalmoezenierstraat in Antwerpen. De jaren 90 tig.