Smaken verschillen, dat zal ik niet betwisten. Maar smaken veranderen ook.
Vraag het kinderen maar. Olijven gebruiken ze als knikkers en koffie morsen ze liever dan dat ze die opdrinken.
Doe er enkele jaren bij en ze panikeren als ze geen olijfprikker in huis hebben. Om nog maar te zwijgen van hun humeur als de koffie op is, laat staan de caramel syrup.
Ze panikeren trouwens snel, zeker als vanilla, toffee nut, hazelnut, chocolate en cinnamon syrup in het gamma ontbreken. Dit terzijde.
Hun smaakpalet verandert sneller dan sommigen van ondergoed wisselen. Dat juicht elke ouder toe. Dat een smaakpalet uitbreidt, welteverstaan. De wasmand weten ze te vinden, al gooien ze er meestal naast.
In de liefde zijn we dan weer behoudsgezind, of beter: smaakgezind.
Dan blijf je liefst bij je eerste smaak. En als zoet zuur wordt en zout bitter, dan gooi je de toverbal van de liefde maar over een andere papil.
Daar bestaan plaatjes voor: welk stukje van de tong welke smaak waardeert.
Zolang de smaakpapillen tintelen.
En de toverbal niet in het verkeerde keelgat schiet.
(Afbeelding van GDJ via Pixabay)