Wanneer je wieg op drijfzand
Of op oorlogsgebied staat
Als het lijkt of je met vertraging
De startblokken verlaat
Een parcours vol obstakels
Een berg schulden
Een zwaardere rugzak
Dingen die je een leven lang moet dulden
De bril waardoor anderen je zien
Oordelen op hun gelaat af te lezen
Terwijl je ook maar gewoon blijft gaan
Want laat dat vooral duidelijk wezen:
Geen tegenslag groot genoeg
Om je uit je lood te slaan
En al had je 't graag anders geleerd
Je kan wel je mannetje staan!
Schuif de verschillen eens opzij
En focus op de raakvlakken
Die zijn er tenslotte ruimschoots
Laat het onbegrip afzwakken
Terugkeren naar onze kern
Naar wat we onze geliefden toewensen
Er door dik en dun, arm of niet, voor elkaar kunnen zijn
Gewoon. Als Mensen voor Mensen.