Overweldigd door alle moetjes en magjes van het leven. Al voelt dat mogen vaak als een verplichting. Torenhoge verwachtingen die ingelost willen worden.
Wat is er gebeurd met alle niets-moetjes en alles-magjes? Waarom mag en kan ik het eens niet laten hangen voor een keertje? Waarom mag ik vandaag niet eens gewoon opgeven? Waarom eis ik zoveel van mezelf?
Fulltime job, huishouden, een gezin dat leuke dingen wil doen. De buitenwereld die niets minder dan perfectie wil zien. Een zware last om te dragen, dat inlossen van verwachtingen.
Tranen branden in mijn ogen, maar ik verbijt ze. Ik wil niet dat mensen me kwetsbaar zien. Ik wil dat ze een sterke, zelfzekere vrouw zien. Een vrouw die ik eigenlijk niet ben, wel de vrouw die ik vroeger was.
De vrouw die ik ergens onderweg ben verloren.