‘Who's he? He's my friend.’ Om elkaars vrienden te zijn, moet je elkaar toch regelmatig zien. Samen naar de voetbal gaan of een kaartje leggen. Of een pint drinken. Van de derde weten we niet of hij zichzelf als een vriend zag. Ze zaten alle drie aan een grote tafel met in het midden een gat. Het had iets van een donut. Om elkaar te horen, moesten ze door een microfoon spreken.
Poetin verdronk zowat in zijn grote stoel. In Malta gingen Stalin, Roosevelt en Churchill tenminste op een bankje zitten. Bijna op elkaars schoot. Roosevelt zat er al toen Stalin en Churchill, met zijn sigaar, arriveerden. De Amerikaanse president zat in een rolstoel, maar die kwam zelden in beeld. Dat had je toen.
Het gesprek in Peking leverde helemaal niets op, las ik in de krant.
Tja, ook pestkoppen kunnen elkaars vrienden zijn. Maar meestal levert het niets op.
