Ik schrijf voor een handjevol mensen.
Nu ja, ik overdrijf wel vaker.
Geen mens die in mijn hand past,
laat staan een handjevol.
Mijn lezerspubliek blijft
binnen handbereik.
Soms lijkt het alsof ik
voor blinden schrijf.
Al ken ik geen braille.
Misschien moet ik me maar
aan mijn doelpubliek aanpassen.
Een kwestie van aanvoelen.
Woorden die tasten,
zinnen die klinken,
ritme dat geurt.
Fantasie die liever
luistert dan kijkt.
Beelden die het donker
oplichten.
Misschien moet ik mijn woorden
voortaan in braille schrijven.
Al zou ik ze dan zelf
ook niet meer kunnen lezen.
Zo krijg je wel een band met je lezers.
Een voelbare nog wel.
Voorlopig schrijf ik lustig verder.
Voor een handjevol blinden
die me met open ogen lezen.
Onverblind.
(Afbeelding BlenderTimer Pixabay)