Een zachte, haast onzichtbare ochtendnevel
zweeft tussen de bomen,
aarzelend,
alsof de nacht nog even wil blijven dromen.
Terwijl de opkomende zon,
vrolijk en vastberaden,
zonder pardon
de koude ochtend verjaagt.
En plots strooien haar stralen
een palet van herfstkleuren,
goud dat gloeit,
geel dat schittert,
oranje dat de ochtend in vuur en vlam zet.
Verwondering.
Een glimlach.
Een warmte die nog even blijft.
Soms schenkt één ochtend
genoeg licht
voor de hele dag.

