Langzaam verschenen gezichten in de menigte.
Dat stelde enigszins gerust, maar niet voor lang.
Gelukkig kwam de trein.
Stap op, onbekende,
onbepaald hoofd.
Zit, vlees, ziel.
We zijn er zo,
in Legoland.
uit de reeks 'Reizen met Ricky'
Geraakt door deze tekst? Maak het hartje rood of deel de woorden met je vrienden.
Zo geef je mee een stem aan de woorden van deze schrijver.