pluimen

29 jun 2023 · 3 keer gelezen · 0 keer geliket

pluimen

 


alsof men een pluim wild trok uit mijn hoed, zo voelde het voor me daarnet

kon ik gisteren zijn die voluit zon, die ster op aarde, in volle glorie leefde ik

al genoot ik voortreffelijk, in mijn vel blonk ik fel en mijn feestbol stond op 

onderweg stak ik de pluimen, verdeelde die deftig, mooi veels werd het best

 


trots liep ik over straten en pleinen, in kleurrijke outfit ontstak ik mee vuur

mijn hoed zag die ander net niet, edoch onder pluimige bol straalde ik hel

graag buiten de lijnen kleurde ik wijs, ik er vrolijk, dat mocht iedereen zien

een beetje zelfs wekte de leeuw zich in me, alsof niets me er nog deren kon

 


op het dageinde liep ik gezwind over straat, het duister werd er mijn vriend

mijn leven geurde naar bloemen en verrijkten naast meer pluimen mijn bol 

eens thuis genoot ik nog na, net voor middernacht kwam ik tot rust, legde ik

af die hoed, pluimen, bloemen bogen rijkelijk door, iets begreep ik ineens

 


één pluim miste mijn hoed, het had gekund als verloor ik die net onderweg

of dit was, wist ik niet, in ouder worden, verloren meerdere zielen pluimen

intussen wees de klok middernacht, mijn heuglijke dag net voorbij, niet ik

liet los, tot ik begreep, iemand trok me wild, het was pluim die me vergat

Geraakt door deze tekst? Maak het hartje rood of deel de woorden met je vrienden.

Zo geef je mee een stem aan de woorden van deze schrijver.

29 jun 2023 · 3 keer gelezen · 0 keer geliket